Witam, mam pytanie jestem mamą 3 latki. Córka nie je słodyczy, nie dajemy jej ale ona z chęcią by zj

Mam pytanie jestem mamą 3 latki. Córka nie je słodyczy, nie dajemy jej ale ona z chęcią by zjadła. Mąż podchodzi do tego bardziej rygorystycznie nie pozwala jej nawet jeść i pić dżemów i soków domowych. Ostatnio nawet nie pozwala jej jeść białego pieczywa, w ogóle pieczywa nawet domowego. Od 5 miesięcy nie je mięsa i chce obrzydzić dziecku ale młoda się nie daje, lubi mięso. Też nie chcę żeby jadła słodycze ale bez przesady. Dziecko przez te ciągłe zakazy jest zdenerwowane teraz jeszcze ma zakaz oglądania bajek tylko jedna, dwie dziennie. Na słodycze reaguje paniką i prawie spazmami i powtarza że się boi. My pracujemy mała zostaje z dziadkami, mówi że nie lubi taty bo jest nie dobry. Nie mam jak wpłynąć na jego decyzje, nie da sobie niczego przetłumaczyć bo on ma rację a to że ona tak się zachowuje to moja wina i moich rodziców, Czegokolwiek bym nie powiedziała czy zrobiła jest źle. Że jest rozpieszczona i on się weźmie za jej wychowanie. Szkoda mi jej, ja też jestem już kłębkiem nerwów przez niego nie mam już siły z nim walczyć. To co opisałam to jest część jeszcze jest dużo takich sytuacji. Chciałabym iść z nim do psychologa ale on twierdzi że to samo usłyszę co od niego, że to wszystko to moja wina, że nie nadaję się na matkę.