Witam. Mam problem z zachowaniem synka. Syn ma 4 lata. Od pewnego czasu jego zachowanie bardzo mnie

1 odpowiedzi
Witam. Mam problem z zachowaniem synka. Syn ma 4 lata. Od pewnego czasu jego zachowanie bardzo mnie nie pokoi i nie wiem czy udać się do specjalisty. Między innymi w jego zachowaniu jest złość, agresja. Rzucanie się na podłogę, krzyk, płacz tak naprawdę o błachostki. W przedszkolu również Pani zwraca uwagę na jego zachowanie, popychanie dzieci, bicie. Nie chce się angażować w zajechać, szybko wszystkim się nudzi. Nie wiem co robić.
mgr Natalia Skaskiewicz
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Gorzów Wielkopolski
Dzień dobry.
Rozumiem, że niepokoi Panią zachowanie syna. Opisuje Pani sytuacje, w których pojawia się dużo złości, agresja wobec innych dzieci, trudności w skupieniu się na zajęciach i szybkie rezygnowanie z aktywności. To są sygnały, którym faktycznie warto jest się przyjrzeć, zwłaszcza że występują zarówno w domu, jak i w przedszkolu.

W wieku przedszkolnym dzieci uczą się dopiero radzenia sobie z emocjami i to naturalne, że czasami reagują płaczem, krzykiem czy złością. Jeśli jednak takie zachowania są częste, nasilone i utrudniają codzienne funkcjonowanie – dobrze jest skonsultować się ze specjalistą. Rozmowa z psychologiem dziecięcym albo w poradni psychologiczno-pedagogicznej pomoże lepiej zrozumieć, co dzieje się z dzieckiem, i jakie wsparcie może być mu potrzebne. Dzięki temu będzie Pani mogła uzyskać konkretne wskazówki, jak reagować w trudnych sytuacjach i jak wspierać syna w rozwoju emocjonalnym i społecznym.

Oto kilka prostych działań, które mogą pomóc na co dzień – do czasu aż odbędzie się konsultacja:

W domu

1. Nazwij emocje – kiedy synek złości się lub płacze, warto spokojnie nazwać to, co widzisz: „Widzę, że jesteś bardzo zły” albo „Teraz jest ci trudno, bo coś poszło nie tak”. Pomaga mu to rozpoznawać i rozumieć własne emocje.

2. Stałe zasady i granice – dzieci czują się bezpieczniej, kiedy wiedzą, co jest dozwolone, a co nie. Zasady powinny być proste i powtarzalne, np. „Nie bijemy innych”, „Mówimy, gdy czegoś chcemy”.

3. Krótka uwaga i pochwała – kiedy uda mu się zapanować nad emocjami albo współpracować, warto to zauważyć i powiedzieć coś pozytywnego, np. „Podobało mi się, jak poczekałeś na swoją kolej”.

4. Krótka aktywność – jeśli szybko się nudzi, lepiej zaproponować krótsze zabawy i częściej je zmieniać. Warto łączyć ruch (np. taniec, zabawy na świeżym powietrzu) z chwilami wyciszenia.

5. Modelowanie zachowania – pokazuj własnym przykładem, jak radzisz sobie ze złością, np. „Jestem zdenerwowana, więc wezmę teraz głęboki oddech”.

W przedszkolu

1. Wspólne zasady – warto porozmawiać z wychowawczynią, aby wypracować wspólne zasady, które będą respektowane w domu i w przedszkolu (np. co zrobić kiedy zaczyna się złościć)

Życzę dużo spokoju dla Pani i syna.
Natalia Skaskiewicz - psycholog
Znajdź eksperta

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.