Witam mam problem dziecko moje ma jasną karnację i ciemne piegi bardzo widoczne, syn nie chce ich cz

Dzień dobry, rozumiem Pani bezradność, bo z jednej strony widzi Pani że syn bardzo przeżywa swój wygląd, a z drugiej chciałaby Pani realnie mu pomóc. Piegi same w sobie nie są niczym niepokojącym medycznie, to najczęściej kwestia urody i genów, a przy jasnej karnacji i ciemnych piegach są po prostu bardziej widoczne. W okresie jesienno zimowym, gdy jest mniej słońca, piegi u wielu osób faktycznie trochę bledną, ale zwykle nie znikają całkowicie. Jeżeli syn bardzo źle się z tym czuje, można rozważyć konsultację dermatologiczną, bo lekarz od skóry najlepiej oceni czy są jakiekolwiek bezpieczne możliwości delikatnego rozjaśnienia skóry, czy raczej zostajemy tylko przy ochronie przeciwsłonecznej i pielęgnacji. Z psychologicznego punktu widzenia bardzo ważne jest jednak to, jak Pani o tych piegach z synem rozmawia. Dobrze jest podkreślać, że piegi to nie wada tylko cecha wyglądu, którą wiele osób uważa za coś wyjątkowego, pokazywać pozytywne przykłady osób z piegami, a jednocześnie dać synowi prawo do tego, że w tym wieku może ich szczerze nie lubić i wstydzić się ich. Warto nazwać to co czuje, na przykład widzę że bardzo cię to męczy i chciałbyś wyglądać inaczej, rozumiem to, a jednocześnie dla mnie jesteś ważny i wartościowy niezależnie od piegów. Jeśli ma Pani wrażenie, że temat wyglądu mocno obniża jego poczucie własnej wartości, wpływa na kontakty z rówieśnikami lub pojawia się unikanie wychodzenia z domu, chowania twarzy, przesadne przejmowanie się opinią innych, wtedy bardzo zapraszam na konsultację psychologiczną u mnie stacjonarnie lub online. Podczas takiej rozmowy możemy spokojnie porozmawiać o tym, skąd bierze się wstyd, jak mądrze go wspierać oraz jak krok po kroku budować u syna zdrowszy obraz własnego ciała i większą pewność siebie.

Porusza Pani/Pan temat akceptacji ciała. Przyjmowanie postawy, by koniecznie to zmieniać może wzmagać u chłopca poczucie, że ma wadę. Sugeruję bardziej wzmacnianie u dziecka wszelkich cech i umiejętności, które bezwarunkowo się akceptuje. Jeśli to trudne, to dorosły rodzic powinien skonsultować się z psychologiem.