Witam mam, pewien problem gdy z moją 2letnią siostrzenicą oglądam bajkę to mnie od środka jest niedo

Dzień dobry,

to co Pan opisuje to niecodzienna oznaka wyrażania swoich wewnętrznych emocji. Posiadamy ich około 500 a znamy tylko podstawy. Nie wiem jakie bajki ogląda Pan z siostrzenicą jednakże warto mieć większy wgląd w siebie samego. Możliwe, że emocje, którymi Pan się posługuje na co dzień przy oglądaniu bajki z Pana wychodzą. Możliwe, że oczekuje Pan od siebie potomstwa i oglądając bajkę z siostrzenicą uwidacznia się to w Panu. Polecam psychoterapię systemową pracująca na tu i teraz by wyeliminować trudność, z która Pan się boryka. Pozdrawiam

Dzień dobry, z pewnością to nie jest odznaka, że jest Pan chory lub jest to problem. Bardziej bardzo konkretne zaproszenie do spotkania się ze sobą samym na głębszym poziomie. Pana Siostrzenica jest tylko osobą, która zaprowadza Pana do tych głębszych części siebie na zasadzie lustra. Być może są one związane z Pana wewnętrznym dzieckiem, z którym warto się bliżej poznać ponieważ dzięki temu stanie się Pan bardziej świadomym mężczyzną. Wymaga to jednak Pana decyzji by wejść np poprzez proces terapeutyczny. W pojedynkę może być Panu trudno rozpoznać jakie wewnętrzne części Pana proszą się o uwagę. Do spotkania tych głębszych aspektów nas samych potrzebujemy zewnętrznego lustra w postaci np doświadczonego terapeuty, który sam przeszedł drogę wewnętrznego poznania siebie i ma kompetencje by nas w tym procesie poprowadzić. Na koniec powiem, że może być Pan wdzięczny siostrzenicy ponieważ takie osoby, które nas zaprowadzają do nas samych głębiej to dar od życia. Pozdrawiam, Krzysztof Pawłuszko

To nie musi oznaczać choroby. Bardziej wygląda na silną reakcję emocjonalną, którą mogą wywoływać bajki i kontakt z małym dzieckiem (np. nagromadzony stres, niewyrażony smutek, wątki z własnego dzieciństwa, tęsknota).

Jeśli to się powtarza, nasila albo Cię niepokoi, warto dyskretnie omówić to podczas krótkiej konsultacji u psychologa lub psychoterapeuty.

Bajki czasami poruszają w nas uczucia, z którymi od dawna nie mamy kontaktu. Dotykają naszych wrażliwych obszarów - zranień z dzieciństwa, niezaspokojonych potrzeb emocjonalnych. Bajki często poruszają tematy związane z potrzebą bycia kochanym, ważnym, przyjętym, akceptowanym. To naturalne, że takie potrzeby istnieją również w dorosłym życiu i mogą wiązać się z przeżywaniem smutku, gdy są niezaspokojone.
Taka reakcja nie musi oznaczać choroby. Czasami jest sygnałem, że coś ważnego emocjonalnie zostaje poruszone – często w związku z własnymi doświadczeniami.
Jeśli te odczucia są intensywne lub powtarzają się, warto przyjrzeć się im bliżej, np. w rozmowie ze specjalistą.