Witam. Mam na pokładzie 4,5 latkę, która jest wiecznie z czegoś nie zadowolona, jak jej coś nie pasu

Na ADHD składa się wiele objawów, nie tylko impulsywność. To zrozumiałe, że martwi się Pani o córkę, ale proszę pamiętać, że w tym wieku dzieci uczą się rozładowywania emocji, testują, sprawdzają, doświadczają. Często nie wiedzą w jaki inny sposób mogą wyrzucić z siebie złość, nie wiedzą dlaczego ją czują. Może dobrze byłoby skorzystać z pomocy psychologa dziecięcego, który zbierze szeroki wywiad, poobserwuje dziecko i na tej podstawie będzie mógł coś więcej powiedzieć i pomóc .

Dzień dobry. Z Pani opisu wynika, że córka posiada bardzo ważne zasoby rozwojowe – fakt, że potrafi przez dłuższy czas skupić się na malowaniu, wycinaniu czy klockach, zazwyczaj wyklucza osiowe objawy ADHD. W tym zaburzeniu głównym problemem jest bowiem niemożność utrzymania uwagi na jednej, statycznej czynności oraz silna impulsywność ruchowa, której Pani u córki nie obserwuje. Pani podejrzenie co do problemów z emocjami jest słuszne, ale ich źródło leży najprawdopodobniej w deprywacji snu. U 4-latka niewyspanie drastycznie obniża próg frustracji, ponieważ gdy mózg jest zmęczony, kora przedczołowa odpowiedzialna za hamowanie wybuchów i samoregulację przestaje działać efektywnie. Wówczas każda drobnostka urasta do rangi tragedii, a dziecko nie ma biologicznych zasobów, by nad tym zapanować. Dodatkowo w tym wieku dzieci przechodzą etap tzw. małego perfekcjonizmu, gdzie każda przeszkoda w realizacji ich planu wywołuje silny ból emocjonalny. Zanim zaczniemy diagnozować zaburzenia typu ADHD, kluczowe jest sprawdzenie fundamentów regeneracji organizmu. Sugeruję w pierwszej kolejności wizytę u laryngologa, aby sprawdzić trzeci migdałek – jeśli dziecko chrapie lub śpi z otwartą buzią, jest niedotlenione, co skutkuje fatalnym humorem w dzień. Równolegle proszę wprowadzić rygorystyczną higienę snu, czyli stałe pory odpoczynku i całkowite odstawienie ekranów (TV, tablet) na minimum 2 godziny przed snem, gdyż światło niebieskie blokuje wydzielanie melatoniny. Warto również rozważyć konsultację u terapeuty Integracji Sensorycznej (SI), by wykluczyć, czy wybuchy nie są reakcją na przebodźcowanie, które często współwystępuje z problemami ze snem. Dopiero gdy wyeliminujemy przyczyny fizjologiczne i zapewnimy dziecku pełnowartościowy odpoczynek, będziemy mogli rzetelnie ocenić jego profil emocjonalny u psychologa.