Witam mam 37 lat jestem w związku 11 lat 6miesiecy po ślubie mamy dziecko 7 letnie narobiłem długów

Witam, z tego co rozumiem bardzo Panu zależy na żonie i dziecku, na obecnym życiu i nie chce Pan od nich odchodzić a jednocześnie doświadcza Pan lęku, że żona może sama podjąć taką dezycję. Już samo szukanie rozwiązań przez Pana jest pierwszym krokiem i tak naprawdę najważniejszym krokiem, żeby poradzić sobie w kryzysie, którego Pan na obecną chwilę doświadcza. To co sprawiło, że jest Pan w tej trudnej sytuacji to długi zaciągnięte (na tle hazardu) przez Pana i przyjmowanie narkotyków, ale też zapewne inne czynniki, które do tego doprowadziły. Warto byłoby się przyjrzeć tym obszarom przez specjalistę, a jeśli zdecydował się Pan nie podejmować decyzji o rozstaniu, a szuka Pan sposobów żeby naprawić obecną sytuację to znaczy, że ma Pan na tyle odwagi żeby sprostać tym problemom i zacząć je rozwiązywać. Myślę, że warto byłoby w tej sytuacji zrobić kolejny krok i udać się do specjalisty, psychologa, który pomógł by Panu znaleźć drogę do rozwiązania, z czym jest Panu na ten moment tak trudno w pojedynkę. Myślę, że takie spotkanie będzie pomocne nie tylko dla Pana, ale też dla relacji z żoną.

Dzień dobry, z opisanej przez Pana sytuacji rozumiem, że znalazł się Pan w trudnym dla siebie momencie i nie do końca wie Pan co zrobić dalej. Z jednej strony podkreśla Pan, że zależy Panu na dziecku i żonie - z drugiej jednak strony pojawiają się u Pana obawy przed byciem odrzuconym, co powoduje w Panu takie myśli jak: być może sam powinienem zakończyć tą relację zanim zostanę zraniony. W tym samym czasie dostaje Pan mieszane komunikaty od swojej żony: raz partnerka wspomina o podjęciu wspólnej terapii a raz, że nie jest pewna czy będą Państwo w stanie odbudować związek. Zdecydowanie warto w tym momencie zacząć od szczerej i spokojnej rozmowy z Pana żoną i wspólnym ustaleniu najlepszych dla Państwa kierunków. Być może faktycznie dalsza konsultacja u terapeuty par mogłaby okazać się pomocna. Warto jednak podkreślić, iż obydwie strony powinny być zmotywowane do pracy nad relacją i chętne do odbycia takiego spotkania. Wspomniał Pan również o zaciągniętych długach w związku z nartkotykami i hazadrem. Brakuje tutaj informacji czy trudności te dotyczyły wydarzeń z przeszłości czy czasu bardziej teraźniejszego. Natomiast jeśli czuje Pan, że obecnie też stanowi to dla Pana|Państwa jakiś problem to być może warto udać się również na indywidualną konsultację do psychologa (najlepiej ze specjalizacją terapeuty uzależnień), który pomógłby ustalić dalszy kierunek działania. Pozdrawiam serdecznie!

Witam, należy uporać się z traumami z przeszłości, samemu pójść na terapię a następnie wysłać małżonkę. Jest również możliwość terapii dla par gdzie wspólnie zostaną ustalone nowe priorytety w funkcjonowaniu Państwa relacji i zasady ich przestrzegania.
Z poważaniem
Dorota Olimpia Borysewicz

Sytuacje związane z uzależnieniami, długami i utratą zaufania są dla partnerów bardzo obciążające, stąd może się pojawiać ambiwalencja i zmienność decyzji ze strony partnerki. To, że mówi o uczuciach, a jednocześnie nie widzi przyszłości, niekoniecznie musi wynikać z wpływu innych osób, lecz z przeciążenia i utraty poczucia bezpieczeństwa.
W takiej sytuacji kluczowe jest, aby skupił się Pan przede wszystkim na leczeniu uzależnień i stabilizacji własnego funkcjonowania za pomocą terapii indywidualnej. Dopiero na tym fundamencie można myśleć o ewentualnej odbudowie relacji.