Witam mam 19 lat Mam zaburzenie lękowe I Nerwicę natręctw zdiagnozowaną przez lekarza Mam też

Dzień dobry,
warto w takim wypadku skorzystać z pomocy psychoterapeuty. Praca terapeutyczna pomoże nie tylko uregulować emocje, ale także lepiej poznać własną osobowość i style zachowania.

Zaburzenia lękowe (nerwica) to objaw psychopatologiczny, który może objawiać się na różne sposoby - objawy, które są powyżej opisywane mogą wynikać właśnie z tego zaburzenia. Niezbędne jest w tym wypadku wykluczenie przyczyn neurologiczno-fizjologicznych i oczywiście konsultacja z psychologiem. Rekomenduję także praktykować systematycznie relaksację (np. trening autogenny Schutza lub relaksację progresywną Jacobsona). Pozdrawiam i zapraszam do umówienia wizyty, Piotr Porada

Dzień dobry,

w przypadku trudności, które Pan/Pani doświadcza warto poznać myśli automatyczne, które się pojawiają. Kolejnym krokiem będzie pogłębienie wiedzy nt. zniekształceń poznawczych, które towarzyszą Pana/Pani myślom automatycznym. Następnie można przejść do pracy nad przekonaniami, tutaj potrzebna będzie pomocy specjalisty. Udowodnią skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych mają metody poznawczo-behawioralne. W razie pytań proszę o kontakt na czacie.

Łączę wyrazy szacunku
Wojciech Tylek

Dzień dobry, po przeczytaniu wymienionych objawów i trudności, poza farmakoterapią, zalecałabym rozpoczęcie terapii. W tym konkretnym przypadku rekomendowałabym nurt poznawczo-behawioralny, który ma bardzo wysoką skuteczność przy leczeniu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (nerwica natręctw). W toku terapii, przy użyciu technik poznawczo-behawioralnych, modyfikuje się nieadaptacyjne myśli oraz zachowania we współpracy z terapeutą. W razie pytań zapraszam do kontaktu. Pozdrawiam, Monika Kujawińska

Dzień dobry, zaburzenia lękowe można leczyć z wykorzystaniem farmakoterapii, jednak najlepiej byłoby równolegle korzystać z psychoterapii - leki działają głównie na objawy, a nie na przyczyny lęku. W zaburzeniach lękowych istotne są myśli i przekonania, które towarzyszą temu zaburzeniu i najczęściej utrzymują lub pogłębiają lęki. Istotne jest również nieunikanie sytuacji budzących lęk, ponieważ unikanie potęguje dolegliwości. Nad tymi dwoma obszarami można pracować w psychoterapii poznawczo behawioralnej, która ma potwierdzoną naukowo skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych. Zachęcam do skorzystania z pomocy psychoterapeuty.
Pozdrawiam serdecznie, Katarzyna Kubiak

Dzień dobry,
Objawy, które Pan opisuje, są trudne, ale bardzo dobrze reagują na terapię w nurcie poznawczo-behawioralnym. Podczas takiej terapii przyglądamy się temu, jak nasze myśli wpływają na emocje i zachowania. Jest to skuteczna forma pracy z lękiem, zamartwianiem i natręctwami. W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Nerwica natręctw, czyli zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD), oraz towarzyszące jej objawy lęku, derealizacji i depersonalizacji to poważne wyzwania, które mogą znacząco obniżać jakość życia. Objawy, które opisujesz – powracające natrętne myśli, przymusowe powroty do domu, trudności z koncentracją i zamartwianie się – są typowe dla tego rodzaju zaburzeń. Leki często łagodzą objawy, ale kluczowa jest psychoterapia, zwłaszcza w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT). Warto poszukać doświadczonego terapeuty, który nauczy Cię strategii radzenia sobie z natrętnymi myślami i lękiem (np. ekspozycji z powstrzymaniem reakcji). Nie obwiniaj się za swoje objawy – to choroba, a nie Twoja wina. Pracuj nad akceptacją swoich trudności, skup się na systematycznej pracy z terapeutą, buduj rutynę i ogranicz nadmierne analizowanie. Pamiętaj – nawet jeśli teraz wydaje się to niemożliwe, z czasem i przy odpowiednim wsparciu możliwa jest znaczna poprawa funkcjonowania. Nie bój się szukać pomocy – to wyraz siły, a nie słabości.

Dzień dobry. Bardzo dziękuję za tę wiadomość i tak otwarte opisanie trudności, które trwają już od dwóch lat. Objawy takie jak silny lęk przed otwartą przestrzenią, natrętne myśli, stany derealizacji i depersonalizacji oraz konieczność wracania do domu są niezwykle wycieńczające. To w pełni zrozumiałe, że pojawia się ogromne zmęczenie tą sytuacją i poczucie, że trudno sobie z tym poradzić.

Przede wszystkim warto pamiętać, że te stany, choć niezwykle przerażające, są mechanizmem obronnym układu nerwowego na skrajne przeciążenie i lęk. Przebłyski derealizacji czy wrażenie, że można przez to stracić panowanie nad sobą, są bardzo częstym elementem silnej nerwicy, ale nie oznaczają utraty zmysłów. To sygnał, że organizm żyje w ciągłym trybie alarmowym. Trudności ze skupieniem uwagi, szybkie zmienianie zdania czy łatwe wpadanie w emocje również wynikają bezpośrednio z faktu, że uwaga jest stale zaabsorbowana przez lęk i próby poradzenia sobie z nim.

Odpowiadając na pytanie, co można zrobić, aby poradzić sobie z tą sytuacją, kluczowe są dwa kroki. Po pierwsze, konieczna jest ponowna konsultacja z lekarzem psychiatrą w celu weryfikacji farmakoterapii, skoro dotychczasowe leki nie przynoszą ulgi. Dobór odpowiednich preparatów może pomóc obniżyć poziom lęku do takiego stopnia, by dało się funkcjonować na co dzień. Po drugie, niezbędne jest podjęcie regularnej psychoterapii, najlepiej w nurcie poznawczo-behawioralnym. Taka terapia uczy konkretnych technik radzenia sobie z lękiem przestrzennym, oswajania ataków paniki oraz stopniowego wychodzenia z domu bez konieczności natychmiastowego powrotu.

Warto pamiętać, że z takimi zaburzeniami można skutecznie walczyć, ale wymaga to odpowiednio dobranego wsparcia specjalistów. Gdyby pojawiła się potrzeba omówienia tych trudności lub skonsultowania swojego stanu, zapraszam na spotkanie stacjonarnie w gabinecie lub w bezpiecznej formie online.

Pozdrawiam serdecznie
Monika Barcik