Witam. Czy jako osoba w wieku 28 lat, mająca status ucznia, mogę zwrócić się po pomoc w edukacji do

Polecam Integrowanie emocji przez ciało w Fundacji Forum Integracji Alchemia w Krakowie.

Dziękuję za podzielenie się swoim pytaniem. Poradnie Psychologiczno–Pedagogiczne działają przede wszystkim na rzecz dzieci i młodzieży do ukończenia 18 roku życia (lub do zakończenia edukacji w szkole ponadpodstawowej – czyli maksymalnie do 24 roku życia, jeśli dana osoba nadal się uczy). W praktyce oznacza to, że osoba mająca 28 lat – nawet jeśli formalnie ma status ucznia np. szkoły policealnej – raczej nie będzie mogła korzystać z pełnej oferty PPP w zakresie orzeczeń czy opinii. PPP koncentrują się na wspieraniu uczniów w wieku szkolnym i na współpracy ze szkołami, a u dorosłych osób najczęściej wskazuje się już na inne instytucje pomocy. W przypadku osób powyżej 18 roku życia, które mają trudności natury psychicznej czy społecznej, bardziej odpowiednie będzie: • skorzystanie z pomocy poradni zdrowia psychicznego (na NFZ lub prywatnie), • kontakt z psychoterapeutą, • wsparcie asystenta zdrowienia, fundacji lub stowarzyszeń zajmujących się osobami z diagnozami psychiatrycznymi. Jeśli pojawia się temat takich diagnoz jak F21 (zaburzenie schizotypowe), F61 (zaburzenia osobowości mieszane), czy podejrzenie F84.5 (Zespół Aspergera), to tym bardziej właściwą drogą jest specjalistyczna opieka psychiatryczna i psychoterapeutyczna – PPP nie prowadzi diagnozy i terapii w tym obszarze u osób dorosłych. Podsumowując: w Pana przypadku poradnia psychologiczno–pedagogiczna raczej nie będzie odpowiednim miejscem, ale pomoc można uzyskać w poradniach zdrowia psychicznego, u psychoterapeutów lub w organizacjach wspierających osoby z podobnymi trudnościami. Wszystkiego dobrego :)

Witaj, rozumiem, że pytasz, czy w wieku 28 lat – mając status ucznia – możesz zwrócić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej (PPP) o pomoc w edukacji, także w kontekście problemów z niedostosowaniem społecznym lub zagrożeniem niedostosowaniem społecznym, jak również jak to się ma do diagnoz medycznych (według ICD-10). Zgodnie z prawem oświatowym, z pomocy poradni psychologiczno-pedagogicznych mogą korzystać uczniowie, słuchacze i studenci – niezależnie od wieku. Najważniejsze jest posiadanie statusu ucznia/słuchacza szkoły dla dorosłych, szkoły policealnej czy innej placówki oświatowej. Oznacza to, że w wieku 28 lat – jeśli uczysz się w systemie oświaty – możesz korzystać z PPP na równi z uczniami młodszymi. Rodzaje problemów, z którymi można się zgłosić do PPP Poradnia zajmuje się m.in.: trudnościami w nauce i w funkcjonowaniu społecznym, problemami adaptacyjnymi i emocjonalnymi, niedostosowaniem społecznym i zagrożeniem niedostosowaniem społecznym, zaburzeniami ze spektrum autyzmu (F84), trudnościami wynikającymi z problemów zdrowia psychicznego (np. epizody depresyjne, schizofrenia, inne zaburzenia psychiczne – jeśli wpływają na edukację). PPP nie wydaje rozpoznań psychiatrycznych w kodach ICD-10 (to robi lekarz psychiatra), ale może opierać się na zaświadczeniu lekarskim. PPP nie "diagnozuje" w języku ICD-10, ale może wystawić opinię lub orzeczenie np. o potrzebie kształcenia specjalnego, indywidualnego nauczania, zajęć rewalidacyjnych – powołując się na dokumentację medyczną. Na co możesz liczyć w PPP jako dorosły uczeń: diagnozę funkcjonowania poznawczego i emocjonalno-społecznego, wsparcie psychologiczne i pedagogiczne, opinię dla szkoły (np. dostosowanie wymagań edukacyjnych), orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, jeśli wskazuje na to dokumentacja lekarska (np. F84, F20), opinię o potrzebie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole. Podsumowując: W wieku 28 lat – jeżeli formalnie jesteś uczniem (np. szkoły dla dorosłych, policealnej, liceum uzupełniającego itp.), to masz pełne prawo korzystać z pomocy poradni psychologiczno-pedagogicznej. Diagnozy psychiatryczne (F20, F21, F32, F84) mogą być podstawą do uzyskania wsparcia, ale PPP oprze się na dokumentacji od lekarza i wystawi odpowiednie orzeczenie lub opinię edukacyjną. Jeśli chcesz, żebym pomogła przygotować Ci plan działania (dokumentację) zapraszam.

Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne (PPP) udzielają pomocy przede wszystkim dzieciom i młodzieży uczącej się – niezależnie od wieku, o ile mają status ucznia (np. szkoła dla dorosłych, szkoła policealna). Jeśli ma Pan 28 lat i wciąż posiada status ucznia, formalnie może Pan skorzystać z pomocy poradni. Zakres wsparcia obejmuje nie tylko trudności stricte edukacyjne, lecz także kwestie związane z funkcjonowaniem społecznym, emocjonalnym i adaptacyjnym – czyli m.in. zagrożenie niedostosowaniem społecznym czy inne problemy utrudniające naukę. Natomiast w przypadku poważniejszych trudności natury psychicznej (np. zaburzeń z grupy F wg ICD-10: osobowość, schizofrenia, spektrum autyzmu, epizody depresyjne), podstawowym miejscem pomocy jest system ochrony zdrowia – psychiatra, psycholog kliniczny, psychoterapia w poradni zdrowia psychicznego. Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna może natomiast pełnić funkcję wspierającą w zakresie edukacji i opinii potrzebnych w toku kształcenia.

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym: tak, warto zwrócić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej, ale w Pana/Pani przypadku kluczowe będzie to, jaki dokładnie ma Pan/Pani formalny status w szkole — „ucznia” czy „słuchacza szkoły dla dorosłych / szkoły policealnej”. Sam fakt ukończenia 28 lat nie oznacza automatycznie, że poradnia nie może już wydać żadnej opinii. Przepisy wprost przewidują, że pełnoletni uczeń może sam wystąpić do poradni o diagnozę i opinię, bez udziału rodziców. Pomoc publicznej PPP jest dobrowolna i nieodpłatna. Jest natomiast ważne ograniczenie: czym innym jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna i opinia poradni, a czym innym orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Kształcenie specjalne dla ucznia niepełnosprawnego, niedostosowanego społecznie lub zagrożonego niedostosowaniem społecznym może być w szkole ponadpodstawowej prowadzone co do zasady tylko do końca roku szkolnego w roku, w którym uczeń kończy 24 lata. Dlatego w wieku 28 lat nie nastawiałabym się na uzyskanie właśnie takiego orzeczenia. Jednocześnie w szkołach dla dorosłych, branżowych szkołach II stopnia i szkołach policealnych nadal istnieje pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla słuchacza — m.in. w bieżącej pracy, przez porady, konsultacje, warsztaty oraz dostosowywanie wymagań do indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych. Przepisy przewidują też możliwość wydawania przez PPP określonych opinii dla dorosłych słuchaczy. Bardzo ważne jest też to, że „niedostosowanie społeczne” w przepisach oświatowych nie oznacza po prostu trudności w relacjach społecznych ani posiadania diagnozy psychiatrycznej. Jest to odrębna kategoria pedagogiczno-prawna. Rozpoznania F61, F21, F32.0 czy wcześniejsze F20.0 nie powodują automatycznie uznania osoby za „niedostosowaną społecznie”. Podobnie z podejrzeniem F84.5 — w ICD-10 oznaczało ono zespół Aspergera. W przypadku potwierdzonego spektrum autyzmu można rozważać określone formy wsparcia edukacyjnego, ale u 28-letniej osoby większe znaczenie będzie miała obecnie opinia opisująca konkretne trudności funkcjonalne i potrzebne dostosowania niż samo wpisanie kodu diagnostycznego. Na Pana/Pani miejscu zrobiłabym teraz pięć rzeczy: ustaliła w sekretariacie szkoły, czy formalnie jest Pan/Pani uczniem czy słuchaczem; zapytała, która publiczna PPP obsługuje daną szkołę; umówiła konsultację w PPP z prośbą o ocenę potrzeb edukacyjnych i możliwości dostosowania nauki, a nie wyłącznie z hasłem „niedostosowanie społeczne”; zabrała aktualną dokumentację psychiatryczną/psychologiczną oraz informacje ze szkoły o konkretnych trudnościach; równolegle zwróciła się do dyrektora, pedagoga lub psychologa szkolnego o pomoc psychologiczno-pedagogiczną i dostosowanie wymagań do aktualnego funkcjonowania. Jeżeli jest to uczelnia wyższa, a nie szkoła w rozumieniu systemu oświaty, sytuacja wygląda inaczej — wtedy główną drogą nie jest PPP, tylko uczelniane biuro ds. osób z niepełnosprawnościami / dostępności oraz odpowiednie jednostki uczelni. Przy wymienionych przez Pana/Panią diagnozach ważne jest również, aby wsparcie edukacyjne szło równolegle z opieką psychiatryczną. PPP nie zastępuje psychiatry ani diagnozy klinicznej. Zwłaszcza przy historii F20.0 czy aktualnym F21 warto mieć aktualną opinię lekarza opisującą nie tylko rozpoznanie, ale też to, jak stan psychiczny wpływa na koncentrację, kontakty społeczne, stres, obecność na zajęciach i zdawanie egzaminów. W ZESPOLE EMITBERG zajmujemy się również diagnostyką funkcjonowania osób dorosłych, trudnościami edukacyjnymi, spektrum autyzmu, ADHD i problemami współwystępującymi z zaburzeniami psychicznymi. Możemy pomóc uporządkować dokumentację i ustalić, jakiego rodzaju opinii lub wsparcia edukacyjnego rzeczywiście warto szukać. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać różnicę między diagnozą kliniczną, opinią PPP i orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Najkrócej: w wieku 28 lat nie jest Pan/Pani automatycznie „za stary/a” na wszelką pomoc edukacyjną, ale najprawdopodobniej nie będzie już możliwe kształcenie specjalne na podstawie orzeczenia właściwego dla niedostosowania społecznego. Nadal mogą być natomiast możliwe opinie, dostosowania i pomoc psychologiczno-pedagogiczna.