Witam chciałbym się zapytać dziewczyna była zgwałcona i ma lęk do facetów jak długo trwa taka terapi

Czas terapii jest często kwestią indywidualną. Nie można odpowiedzieć na to pytanie nie znając dokładnie zasobów pacjentki (jej doświadczeń, emocji, myśli ale też gotowości do pracy nad trudnym emocjonalnie obszarem).
Sytuacja gwałtu jest wydarzeniem traumatycznym i uważam że najlepszym rozwiązaniem jest konsultacja /terapia u specjalisty od trudnych wydarzeń i PTSD- w Gdańsku przyjmuje bardzo dobry i empatyczny psychotraumatolog : Anna Wiktor-Czerucka.

Dzień dobry,
Gwałt jest niewątpliwie przeżyciem bardzo traumatycznym i na pewno potrzeba czasu aby terapia zaczęła przynosić efekty. Jednak nie da się określić odgórnie czasu trwania terapii, zależy to wielu czynników: osobowości klientki, tego, jak bolesna jest dla niej ta trauma i jak mocno się odcisnęła na psychice, jej gotowości do pracy z trudnymi doświadczeniami, metody pracy terapeutycznej i innych. Na pewno jednak warto rozpocząć taką terapię.
Pozdrawiam
Justyna Wojciechowska

Tym krócej im lepsze wsparcie w otoczeniu i poczucie bezpieczeństwa.

Dzień dobry, widać w Pana pytaniu troskę o dziewczynę, bezradność wobec jej lęku i potrzebę wiedzy, ile terapia może potrwać, by móc ją dobrze wesprzeć. Takie doświadczenie (gwałtu) narusza poczucie bezpieczeństwa i zaufania do ludzi, więc tempo leczenia musi szanować granice osoby i jej gotowość. W psychoterapii nie ma jednego „terminu”; u jednych praca obejmuje kilkanaście miesięcy, u innych trwa dużo dłużej, czasem kilka lat, zwłaszcza gdy dołączają objawy PTSD, depresja, dysocjacja albo historia przemocy powtarzalnej. Częściej myśli się etapami niż kalendarzem: najpierw stabilizacja i odbudowa poczucia bezpieczeństwa, potem stopniowe mierzenie się z tym, co się stało, a wreszcie uczenie się życia bez stałego alarmu. Na długość wpływa jakość więzi terapeutycznej, regularność spotkań, wsparcie bliskich, brak presji na „szybkie efekty”. Dla wielu kobiet po takim doświadczeniu na początku łatwiejsza bywa praca z terapeutką, bo obniża to lęk przed mężczyznami i pomaga wracać do zaufania we własnym tempie. Dobrze, jeśli terapię prowadzi ktoś z doświadczeniem w pracy z traumą i jeśli odbywa się ona stacjonarnie, w poczuciu stabilności i stałych ram. Warto pamiętać, że „postęp” nie jest liniowy: nawroty napięcia czy unikanie - nie oznaczają porażki, lecz naturalny rytm zdrowienia. Najbardziej leczy cierpliwa obecność i respektowanie granic – to daje poczucie, że znów można decydować o sobie. Życzę Panu i Pana dziewczynie tyle cierpliwości i wsparcia, ile potrzeba, by odzyskiwać spokój i wpływ na własne życie. Pozdrawiam serdecznie, Monika Bała