W zwiazku pojawiaja sie klotnie ktore wymykaja sie pod kontroli. Partner uzywa bardzo przykrych sfor

Dzień dobry,
Bardzo przykro czyta się tą wiadomość. Sytuacja z Pani opisu wygląda na bardzo napiętą. Domyślam się, że to musi być bardzo bolesne, kiedy bliska osoba posuwa się do takich radykalnych kroków. Warto pamiętać, że nawet największa miłość do partnera nie powinna przysłonić miłości i troski do siebie. Należy pamiętać o własnym bezpieczeństwie i nauczyć się stawiać granice. Pomocna mogłaby być wizyta u psychologa, żeby sobie wszystko poukładać i być w zgodzie ze sobą i emocjami jakie się pojawiają.

Dzień dobry,
Czytając to pytanie czuję, że dostrzega Pani problem tylko brakuje Pani narzędzi, aby sobie z nim poradzić. Rozumiem, że doszła Pani do momentu gdy partner przekroczył Pani granice i dostrzegła, że wcześniej poddawała się manipulacji. Obecny moment jest bardzo bolesnym czasem, jednocześnie dostrzega Pani brak zaangażowania, zrozumienia że strony partnera i to, że przez dłuższy czas była poddawana przemocy psychicznej. Bliskie osoby też są w stanie skrzywdzić. Wtedy warto zadbać o siebie i postawić jasne granice partnerowi. Miłość do partnera nie równa się pozwalanii na traktowanie takie jak zostało przez Panią opisane. Jeśli chce Pani zakończyć toksyczną relację warto stworzyć plan działania. Jednak decyzja ta musi być w pełni świadoma, nie podjęta w przypływie impulsu. Proponuję zastanowić się co mi daje ta relacja, a co zabiera, czy straty z niej płynące są większe niż zyski. Polecam wizytę u psychola, aby wspólnie się nad tym pochylić i jeżeli zdecyduję się Pani na rozstanie to mieć osobę, która da wsparcie. Wyjście z takiego związku jest bardzo trudne, ale na pewno przy skorzystaniu z odpowiedniej pomocy- możliwe.

Dzień dobry, opisuje Pani na tyle obrazowo sytuację, że jestem w stanie sobie wyobrazić przytoczone chwile. Warto byłoby zacząć od nazwania tych zachować, zastanowienia się i określenia czym są i jest to dobry punkt odbicia się w kierunku ustaleń|:
- jak sobie z tym radzić
- na co ma Pani otwartość, a co całkowicie wyklucza
- co jak wpływa na Panią i na relację
oraz jeszcze kilka innych istotnych spraw, dzięki którym będzie można zastanawiać się co należy zrobić, zmienić, ale też zostawić jeśli są dobre rzeczy, mimo że teraz o nich dużo Pani nie napisała.
Życzę dobrego zadbania o siebie, Monika Baczyńska

Dzień dobry,
z opisu, który Pani przedstawia, wyłania się bardzo trudna i obciążająca emocjonalnie dynamika relacji. Warto zwrócić uwagę na kilka elementów, które pojawiają się w Pani historii.
Po pierwsze, w relacji powtarza się pewien cykl konfliktu: bardzo silna kłótnia, w której padają raniące słowa, pojawia się wyrzucanie z domu czy grożenie rozstaniem, a następnie przeprosiny i deklaracje miłości. Taki mechanizm bywa w psychologii opisywany jako naprzemienne napięcie i „pojednanie”, które z czasem może prowadzić do coraz większego wyczerpania emocjonalnego osoby będącej w tej relacji.
Po drugie, zwraca Pani uwagę na sytuacje, w których partner podważa Pani interpretację wydarzeń lub przekonuje, że to Pani jest główną przyczyną konfliktów, nawet gdy wcześniej padały z jego strony bardzo raniące słowa. Jeśli taka sytuacja powtarza się wielokrotnie, może to prowadzić do dużego zamieszania emocjonalnego i poczucia, że trudno już zaufać własnej ocenie sytuacji.
Po trzecie, pojawia się wątek niekontrolowanych wybuchów złości – krzyk, trzaskanie drzwiami, wypędzanie z domu. Niezależnie od przyczyn konfliktów są to zachowania, które przekraczają granice bezpiecznej komunikacji w relacji.
To, co bardzo wyraźnie wybrzmiewa w Pani wiadomości, to zmęczenie i poczucie, że taka dynamika zaczyna wpływać na Pani samopoczucie i poczucie bezpieczeństwa. To ważny sygnał. W zdrowej relacji partnerzy mogą się spierać, ale nie powinni czuć się stale upokarzani, zastraszani czy obwiniani za wszystko.
Z perspektywy psychologicznej warto rozważyć kilka rzeczy:
zatrzymanie się przy własnych granicach – co jest dla Pani jeszcze do przyjęcia w relacji, a co już je przekracza,
przyjrzenie się temu, czy partner jest gotowy wziąć odpowiedzialność za swoje zachowania, a nie tylko przepraszać po konflikcie,
rozważenie wsparcia terapeutycznego – indywidualnego dla Pani lub, jeśli obie strony są na to gotowe, terapii par.
Pisze Pani również, że rozważa wyprowadzkę. Czasem zrobienie kroku w tył i stworzenie sobie bezpiecznej przestrzeni pomaga odzyskać dystans i zobaczyć relację z innej perspektywy. To nie musi być ostateczna decyzja o rozstaniu, ale może być formą zadbania o siebie i swoje poczucie bezpieczeństwa.
Najważniejsze jest to, aby pamiętać, że miłość do drugiej osoby nie powinna oznaczać zgody na ciągłe przekraczanie granic czy życie w atmosferze lęku przed kolejnym wybuchem. Pani zmęczenie i wątpliwości są bardzo ważnym sygnałem, którego warto nie ignorować.
Jeśli sytuacje takie jak opisane przez Panią zdarzają się często i zaczynają wpływać na Pani dobrostan, naprawdę warto poszukać bezpiecznego wsparcia – terapeutycznego lub psychologicznego, które pomoże spokojnie przyjrzeć się tej relacji i podjąć decyzje, które będą dla Pani dobre.