Stany lękowe u 3,5 letniej dziewczynki?
Witam serdecznie Jestem mamą 3,5 letniej dziewczynki, która od września rozpoczęła swoją przygodę z przedszkolem. Od początku bardzo jej się tam podobało i każdego dnia biegła tam z uśmiechem na ustach. Córka nigdy na nic się nie skarżyła, zawsze była radosna, uśmiechnięta i otwarta. Zaczęła mówić kiedy miała 1,5 roku, dlatego nigdy nie mieliśmy problemów z porozumieniem się z nią. Jednak od ok. tygodnia wszystko zmieniło się o 180 stopni. Wychowawczynie twierdzą, że płacze bez żadnego powodu, jest smutna i przygnębiona. Nie potrafią jej uspokoić, nie chce się niczym zająć tylko cały czas mówi, że chce do mamy, do domu. Zaczęła tez bardzo narzekać na bolący brzuszek, codziennie. Nieustannie "skubie" też paznokcie u rączek. Byliśmy u pediatry, zrobiliśmy badanie USG i okazało się, że z brzuszkiem wszystko jest ok. Problem z zachowaniem córki pojawił się tuż po tym, kiedy powiedzieliśmy jej o śmierci dziadka, z którym była bardzo związana. Dziadek zajmował się córką od 2-go roku życia, czyli przez prawie 1,5 roku. Podejrzewamy, że córka boi się, że i nas może nagle stracić i stąd te lęki. Zapytała mnie nawet, czy jak tata poszedł do pracy to też "zniknie"? Staramy się jej to wszystko spokojnie wytłumaczyć, zapewniamy, że zawsze odbierzemy ją z przedszkola po obiedzie, że nigdy nie zostanie sama, ale to nie pomaga. Dzisiaj też od rana narzekała na bolący brzuszek i zaczęła płakać zaraz po wyjściu z domu. Nie wiemy już co robić, jak jej pomóc. Ona jest nad wyraz wrażliwą dziewczynką i bardo przeżywa wszystko, co się wokół niej dzieje. Bardzo proszę o pomoc. Czy w takiej sytuacji konieczna jest pomoc psychologa dziecięcego, czy trzeba to po prostu spokojnie przeczekać?
1 odpowiedź
Okoliczności, które Pani opisuje całkowicie uzasadniają dziecięcą reakcję na stratę ważnej dla córeczki bliskiej osoby. Choć to nieoczywiste, dzieci silnie odczuwają emocje nie tylko swoje, ale także członków rodziny, a śmierć jednego z jej członków jest przeżyciem bardzo silnym dla każdego: i dorosłego, i malca.Jest to czas na żałobę i dostosowanie się do życia bez utraconej osoby. Zapewne przyzwolenie na doświadczanie rozmaitych trudnych uczuć i reagowanie nietypowymi zachowaniami będzie pomocne w uregulowaniu sytuacji, pomocny jest upływ czasu, kiedy to my dorośli możemy oferować dziecku wsparcie i pomóc przyjąć nowy stan rzeczy. Lęki związane z obawą przed stratą kolejnych ukochanych osób są w tej sytuacji bardzo naturalne w kontekście dziecięcego sposobu myślenia. Na pewno warto córeczkę obserwować, rozmawiać z nią otwarcie w sposób dostosowany do jej możliwości zrozumienia różnych zjawisk, można wesprzeć się także bajkoterapią. Jeśli natomiast przez dłuższy czas napięcie córeczki będzie utrzymywało się na zbyt dużym Państwa zdaniem poziomie, warto odbyć u psychologa konsultację rodzicielską, by przybliżyć aktualny sposób funkcjonowania dziecka i wspólnie wypracować odpowiedni sposób wsparcia córki. Jeśli na co dzień nadmierny poziom wrażliwości dziecka niepokoi rodziców, warto skorzystać z porad psychologa, by zyskać jasność jak zaspokajać indywidualne potrzeby swojej pociechy. W dalszej dopiero kolejności rozważać można wizytę u psychologa dziecięcego.
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

