Przyjaciel mojego syna 13 latek popełnił samobójstwo, jak powiedzieć o tym dziecku (rówieśnik) i prz

Witam, Widzę iż przeżywa Pan/i lęk w związku z odpowiedzialnością przekazania tak trudnej informacji. Niektórzy w wyniku lęku chcą ukryć przed dzieckiem prawdę, by w ten sposób zachowały dobry obraz zmarłego przyjaciela lub by uchronić je przed lękiem i smutkiem. Rozumiem, że tutaj trudność bardziej polega na tym jak przekazać tę informację. Przede wszystkim warto nie przedłużać chwili powiedzenia o samobójstwie gdyż inni w tym czasie mogą nie dochować tajemnicy. Jeśli syn dowie się o okolicznościach śmierci przyjaciela od kogoś obcego, przypadkowo, w niewłaściwy sposób, może to mieć gorsze skutki niż gdyby dowiedział się od Państwa. Informacje przekazałabym w bezpiecznym miejscu i wprost zapewniając jednocześnie wsparcie. Początkowo syn może być przytłoczony stratą. Należy zapewnić, że może porozmawiać z wami czy innymi osobami o tym, co czuje. Warto pozwolić zadać i próbować znaleźć odpowiedź na ewentualne pytania. Gdyby syn nie rozumiał co znaczy popełnić samobójstwo można wytłumaczyć, że ludzie umierają z różnych przyczyn: z powodu nowotworu, ataku serca, wypadku samochodowego lub ze starości. Samobójstwo oznacza, że dana osoba umyślnie doprowadziła do swojej śmierci. Można im wytłumaczyć, że osoba zmarła z powodu choroby, która tkwiła w jej głowie, tak jak inni umierają z powodu choroby w ciele. Warto rozmawiać o jego odczuciach związanych z tą wiadomością, oraz zapewnić że to, co się stało, nie miało jednej przyczyny, ale złożył się na to cały ich szereg. Proszę dać synowi przyzwolenie na przeżywanie smutku, złości i wszelki emocji, które się pojawią. Umożliwi to przejście proces żałoby. Warto też badać czy syn nie będzie odczuwał potrzeby skorzystania ze wsparcia psychologicznego.

Najlepiej powiedzieć prawdę prostym, dostosowanym do jego wieku językiem, bez używania eufemizmów. Można powiedzieć na przykład: „Mam dla Ciebie bardzo trudną wiadomość. [Imię] zmarł w wyniku samobójstwa”. Nie ma potrzeby przekazywania szczegółów tego zdarzenia, jednak warto dać dziecku możliwość zadawania pytań — zarówno od razu, jak i w kolejnych dniach. Po rozmowie dobrze zapytać, jak się czuje i czego w tej chwili potrzebuje. Warto również podkreślić, że nie ma jednej właściwej reakcji na taką wiadomość. Może pojawić się smutek, złość, lęk, niedowierzanie, poczucie winy, ale też pozorny brak emocji. Każda z tych reakcji może być naturalna. Przed pogrzebem warto spokojnie wyjaśnić synowi, jak może on wyglądać, kto prawdopodobnie będzie obecny i jakie emocje mogą towarzyszyć uczestnikom. Dobrze dać mu wybór, czy chce w nim uczestniczyć, i zaznaczyć, że może również wyjść wcześniej lub nie brać udziału we wszystkich elementach ceremonii. Jeśli zdecyduje się pójść, ważne, aby towarzyszył mu bliski dorosły, który będzie uważny na jego potrzeby. W kolejnych dniach warto pozostawać w kontakcie z synem, obserwować jego samopoczucie i codzienne funkcjonowanie, jednocześnie nie odbierając mu całej przestrzeni ani nie kontrolując go nadmiernie.