Proszę o ocenę etyczną relacji, gdzie psycholog kontaktował się ze mną prywatnie, wywoływał i wzmacn

Dzień dobry, Dla mnie tu nie ma nawet cienia wątpliwości, co do braku etyki zawodowej. Na stronie PTP znajduje się kodeks etyczno - zawodowy psychologa, z którym się można zapoznać. Nieetyczne są kontakty osobiste psychologa/psychoterapeuty poza relacją terapeutyczną i poza gabinetem. Warto na przyszłość zwrócić uwagę, czy osoba która prowadzi terapię ma ku temu właściwe kompetencje. Nie każdy psycholog jest jednocześnie psychoterapeutą. Pozdrawiam.

prywatne kontakty psychologa poza gabinetem, wzbudzanie i podtrzymywanie lęków, sugerowanie zagrożeń oraz pobieranie opłat za relację, która nie ma cech profesjonalnej terapii — jest niezgodne z etyką zawodu psychologa i zasadami bezpiecznej pracy terapeutycznej #neurokoncept

Dzień dobry, kontaktować się prywatnie nie można. To wbrew etyce zawodowej. Co do reszty ciężko mi się ustosunkować nie wiedząc więcej. Pozdrawiam

Szanowna Pani / Szanowny Panie, Relacja psycholog–pacjent opiera się na szczególnej nierównowadze, w której psycholog ma obowiązek chronić dobro osoby korzystającej z pomocy, zwłaszcza gdy znajduje się ona w stanie kryzysu lub nasilonego lęku. Zgodnie ze standardami etycznymi psycholog powinien działać w sposób, który nie zwiększa cierpienia psychicznego ani nie pogłębia zależności emocjonalnej. Nawiązywanie prywatnych kontaktów z osobą, wobec której prowadzona jest odpłatna relacja pomocowa, jest uznawane za sytuację wysokiego ryzyka etycznego. Dobre praktyki jednoznacznie wskazują na konieczność jasnego oddzielenia relacji zawodowej od prywatnej oraz unikania relacji podwójnych, które mogą prowadzić do niejasnych granic, presji emocjonalnej lub poczucia zależności po stronie pacjenta. Wzmacnianie lęków, sugerowanie zagrożeń lub formułowanie komunikatów podnoszących poczucie niebezpieczeństwa, szczególnie wobec osoby w kryzysie, jest sprzeczne z podstawową zasadą nieszkodzenia oraz obowiązkiem działania na rzecz stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa pacjenta. Interwencje terapeutyczne powinny być oparte na rzetelnej diagnozie, uzasadnione klinicznie i dostosowane do aktualnego stanu psychicznego osoby korzystającej z pomocy. Prowadzenie odpłatnej relacji terapeutycznej bez jasno określonych zasad, granic, celu pracy oraz bez wyraźnego kontraktu terapeutycznego nie spełnia standardów profesjonalnej praktyki. Psycholog ma obowiązek dbać o przejrzystość relacji, informować o zasadach pracy oraz chronić pacjenta przed nadużyciem wynikającym z nierównowagi sił. Jeżeli osoba korzystająca z pomocy doświadcza wątpliwości co do etyczności relacji, zasadnym krokiem jest skonsultowanie sytuacji z innym psychologiem, superwizorem lub komisją etyki właściwego towarzystwa zawodowego. Potrzeba zrozumienia własnych doświadczeń oraz zadawanie pytań o granice i etykę pracy psychologa są w pełni uzasadnione i mieszczą się w ramach dbania o własne bezpieczeństwo psychiczne, zawsze warto je zadawać. Mam nadzieję, że moja wypowiedź okaże się pomocna. Z wyrazami szacunku Michał Czajka

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że opisany przez Panią układ budzi poważne zastrzeżenia etyczne. Nie mogę jednak wydać formalnego orzeczenia o naruszeniu etyki bez zobaczenia korespondencji, zasad współpracy, płatności i kontekstu oraz bez stanowiska drugiej strony. Sama okoliczność, że psycholog kontaktuje się z klientem poza gabinetem, nie musi być nieetyczna. Może to być np. kontakt organizacyjny albo wcześniej uzgodniona forma wsparcia kryzysowego. Problem zaczyna się wtedy, kiedy zaciera się granica między relacją zawodową a prywatną, klient nie wie już, w jakiej roli występuje psycholog, a jednocześnie nadal płaci za tę relację. W Pani opisie szczególnie niepokoiłoby mnie kilka elementów: - wzbudzanie i podtrzymywanie lęku poprzez sugerowanie zagrożeń, szczególnie jeżeli przedstawiano przypuszczenia jako fakty albo podsuwano interpretacje, na które nie było podstaw; - niejasność relacji – czy była to psychoterapia, konsultacja, prywatna znajomość, płatne poradnictwo czy coś pomiędzy; - przekraczanie granic zawodowych poprzez intensywny prywatny kontakt mogący budować zależność emocjonalną; - pobieranie pieniędzy przy niejasnych zasadach i celu współpracy; - ewentualne wykorzystywanie wiedzy o Pani lękach, podatności czy historii osobistej w sposób zwiększający zależność od psychologa. Kodeks Etyczny Psychologa PTP wskazuje, że dobro odbiorcy ma być nadrzędne, a psycholog powinien unikać działań, które mogą wyrządzać szkodę lub nadmiernie przeciążać psychicznie. Gov.pl Psycholog ma również wspierać autonomię klienta, nie może wykorzystywać swojej przewagi wynikającej z wiedzy zdobytej w relacji zawodowej ani przyjmować wobec klienta pozycji dominacji. Gov.pl Bardzo istotny jest też kontrakt terapeutyczny. Klient powinien wiedzieć, jaki jest cel kontaktu, jakie są metody pracy, zakres poufności, zasady współpracy i czego można się spodziewać. Kodeks wprost mówi o konieczności uzgodnienia tych warunków. Gov.pl Jeżeli więc wyglądało to mniej więcej tak: psycholog prywatnie pisał do Pani, sugerował, że coś Pani grozi, powodował coraz większy niepokój, potem stawał się osobą, do której Pani zwracała się po uspokojenie, a jednocześnie pobierał za tę relację pieniądze, to z punktu widzenia etycznego byłby to szczególnie niepokojący mechanizm, ponieważ profesjonalna pomoc powinna zwiększać autonomię pacjenta, a nie tworzyć układ: „boję się coraz bardziej → potrzebuję coraz bardziej psychologa”. Jednocześnie istnieje ważne rozróżnienie. W prawidłowej psychoterapii czasami świadomie pracujemy z lękiem i pacjent może chwilowo czuć się gorzej. Na przykład w terapii fobii stosuje się ekspozycję. Ale wtedy jest ona uzgodniona, uzasadniona klinicznie, stopniowana i służy zmniejszeniu lęku w dłuższej perspektywie. To zupełnie coś innego niż podsuwanie klientowi nowych zagrożeń albo wzmacnianie jego obaw bez terapeutycznego uzasadnienia. Co zrobiłabym teraz Zachowałabym całą dokumentację: wiadomości, historię kontaktów, potwierdzenia płatności, regulamin lub kontrakt, jeżeli istniał, oraz krótką chronologię wydarzeń. Szczególnie warto zapisać co dokładnie psycholog mówił, co Pani zaczęła wtedy myśleć lub robić i czy Pani stan się pogarszał. Następnie skonsultowałabym tę dokumentację z niezależnym psychologiem lub psychoterapeutą, który nie zna tamtej osoby i nie jest z nią zawodowo powiązany. Taka osoba może pomóc oddzielić to, co było trudnym, ale prawidłowym elementem terapii, od realnego przekraczania granic. Jeżeli okaże się, że standardy mogły zostać naruszone, dalsza droga zależy od tego, czy osoba była psychologiem, psychoterapeutą, członkiem konkretnego towarzystwa, pracowała w placówce medycznej czy prowadziła prywatną usługę. Kodeks PTP formalnie odnosi się do członków PTP i osób, które zadeklarowały jego przestrzeganie, choć opisane w nim zasady są ważnym punktem odniesienia przy ocenie profesjonalnego postępowania. Gov.pl W ZESPOLE EMITBERG możemy również przeprowadzić niezależną konsultację dotyczącą granic w relacji terapeutycznej, zależności od terapeuty, nieprawidłowej komunikacji i konsekwencji psychicznych takiej relacji, zarówno stacjonarnie, jak i online. W takim przypadku jako psycholożka przede wszystkim uporządkowałabym chronologię relacji i oddzieliła fakty od interpretacji, bez automatycznego stawania po którejkolwiek stronie. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać temat etyki psychologa i psychoterapeuty, kontraktu terapeutycznego, relacji podwójnych, przekraczania granic oraz sygnałów ostrzegawczych w terapii. Najważniejsze: terapeuta może konfrontować, zadawać trudne pytania i czasem wywoływać dyskomfort, ale nie powinien tworzyć lęku i zależności po to, aby następnie stawać się osobą, od której klient musi kupować poczucie bezpieczeństwa.