Proszę o konsultację: wynikiem mojego badania USG są cechy zerwania ścięgna mięśnia nadgrzebienioweg

Witam Po zerwaniu m nadgrzebieniowego i naderwaniach pozostałych dochodzi do dużej niestabilności i osłabienia stawu barkowego (ogólnie mówiąc). Leczenie najlepiej rozpocząć od rehabilitacji w celu wyeliminowania stanu zapalnego oraz bólu i zastanowić się nad operacja która według mnie jest wskazana w tym wypadku. Bez operacji nie nie będzie stabilności w stawie i staw będzie ulegał ciągłym uszkodzeniom. Drugie rozwiązanie to brak operacji i długi trening mięśni w celu zabezpieczenia urazu. Dokładniej nalezy się temu przyjrzeć w gabinecie u fizjoterapeuty. Pozdrawiam Mgr Rafał Duda

Witam Problem mógł powstać przez ustawienie barku w protrakcji połaczonej z rotacją wewnętrzną co mogło spowodować przeciążanie stożka rotatorów. terapeuta powinien sprawdzić czy niestabilność jest strukturalna czy funkcjonalna. Cwiczenia rotacji zewnętrzne powinny pomoc. Zapraszam na konsultacje. Pozdrawiam Sebastian Kalata-Warszawska Rehabilitacja

Dzień dobry. Proszę udać się do fizjoterapeuty/ osteopaty, który pracuje na tkance łącznej. Należy przeprowadzić dokładną diagnostykę aby zobaczyć z jakimi objawami Pani/ Pan się zmaga. Najpewniejsza jest terapia manualna ukierunkowana na rozluźnienie struktur, które wpływają na zwiększone napięcie w obrębie problemu. Poprzez rozluźnienie dojdzie do lepszego zaopatrzenia w składniki odżywcze oraz poprawa odpływu metabolitów z miejsc chorych. Terapia manualna oraz zestaw ćwiczeń stabilizujących. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry Prosze udać się do fizjoterapeuty który przeprowadzi badanie funkcjonalne, określi deficyty ruchowe, bolesne zakresy ruchu i dopiero na tej podstawie można zasugerować plan leczenia.

Dzień dobry. Jeśli zerwanie m. nadgrzebieniowego miało charakter przeciążeniowy (bez konkretnego urazu) to przyczyn tego stanu może być kilka: nieprawidłowy wzorzec postawy ciała, nieprawidłowy rytm ramienno-łopatkowy, słaba praca stabilizatorów głębokich st. barkowego. W takim wypadku wskazana jest terapia u fizjoterapeuty nakierowana na przywrócenie balansu mięśniowego w obrębie obręczy barkowej, poprawę stabilizacji kompleksu barkowego, praca nad przywróceniem prawidłowego rytmu ramienno-łopatkowego i wzorca ruchu. To tylko kilka elementów. Praca ze stawem barkowym nie należy do łatwych, dużo zależy również od pacjenta i stosowania się do zaleceń fizjoterapeuty. Pozdrawiam serdecznie.

W przypadku zerwania ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego oraz towarzyszących zmian przeciążeniowych i zwapnień, zalecane jest specjalistyczna fizjoterapia, która wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu tego typu schorzeń. Leczenie fizjoterapeutyczne jest skuteczne u około 75% pacjentów z pełnym przerwaniem ścięgna stożka rotatorów w okresie 2-letniej obserwacji. W razie braku efektów - leczenie operacyjne, następnie fizjoterapia pooperacyjna. Pacjenci decydują się na operację w mniej niż 25% przypadków.

Dzień dobry, Zerwanie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego może wymagać operacji, zwłaszcza w przypadku całkowitego zerwania lub braku poprawy po leczeniu zachowawczym. Jednak w wielu przypadkach leczenie fizjoterapeutyczne, w tym ćwiczenia wzmacniające, mobilizacje i terapia manualna, mogą pomóc w poprawie funkcji stawu i zmniejszeniu objawów. Pozdrawiam!

W Pana przypadku doszło do uszkodzenia stożka rotatorów z następczą decentralizacją głowy kości ramiennej (stożek rotatorów utrzymuje ją w centralnym położeniu umożliwiając swobodny ruch w stawie) czego efektem jest ograniczenie ruchomości i ból. Leczenie w tym przypadku jest operacyjne. W wielu przypadkach im wcześniej wykona się zabieg tym większa szansa na rekonstrukcję stożka. Proszę zgłosić się do ośrodka zajmującego się artroskopią stawu barkowego (ortopedia/chirurgia urazowa). Doraźnie w celu złagodzenia objawów można stosować fizjoterapię i NLPZ,ale to nie zlikwiduje przyczyny dolegliwości.

W dalszej kolejności rezonans magnetyczny w celu potwierdzenia zerwania. Jeżeli tak się stanie i jest Pan/Pani młodą, aktywnie fizycznie osobą do rozważenia operacja polegająca na przyszyciu zerwanego ścięgna. Jeżeli nie lub nie chce Pan/Pani operacji można zastosować protokół leczenie zachowawczego ukierunkowanego na wzmacnianie pozostałych mięśni barku. Generalnie bez tego mięśnia można żyć dalej i wykonywać całkiem sporo aktywności. Jedynym problemem będzie szybsze męczenie się kończyny górnej, zwłaszcza podczas częstych ruchów powyżej poziomu barku.

Zalecałabym już na tym etapie rozpocząć fizjoterapię - przede wszystkim ćwiczenia izometryczne. Do lekarza prowadzącego będzie należała ocena czy leczenie będzie zachowawcze czy operacyjne.