Problem dotyczy męża - ma 29 lat. Jesteśmy w związku od 6 lat, małżeństwo 2 lata. Męża poznałam już

Problem dotyczy męża - ma 29 lat. Jesteśmy w związku od 6 lat, małżeństwo 2 lata. Męża poznałam już jako osobę "mocno" imprezującą, niejednokrotnie przekładającą imprezy i alkohol ponad obowiązki dnia codziennego - wówczas nie wydawało mi się to niczym groźnym - lata studenckie, wiele takowych przypadków itp. Przez imprezowanie został m.in. wyrzucony ze studiów, gdyż nie dopilnował swoich spraw. Przez cały okres związku imprezy były nadal - z tym, że mąż jest osobą, która nie potrafi powiedzieć stop w trakcie spożywania alkoholu, co wiążę się z upijaniem. Tak kończyło się większość wyjść - nawet przy wcześniejszych zapewnieniach i obietnicach. Zawsze dał się namówic kolegom, nie umiał odmawiać, kończyło się tak samo. Przez alkohol niejednokrotnie gubił telefon, portfel, więc były straty materialne. Były groźby odejścia - skutkowało to kolejnymi deklaracjami i obietnicami zmian. Na krótko. Malżeństwo nie zmieniło tego, okres ciąży także. Mąż spożywał alkohol także, gdy byłam w ciąży - często kończyło się to późnymi powrotami do domu, gdzie ja - np. czując sie już źle, musiałam prowadzic auto. Po narodzinach dziecka - problem był nadal. Upijanie się, problem z odmawianiem kolegom. Ciągłe kłótnie, frustracje. Nadal obietnice zmian, poważne rozmowy - nic to nie zmieniło. On po prostu nie dotrzymuje obietnic, nie odmawiam kolegom i nie potrafi powiedzieć stop. Gdy zaczyna od jednego kieliszka, to na tym kieliszku się nie kończy. Kończy się tylko wtedy, gdy siłą kończę spotkanie lub gdy mąż się upija (niejednokrotnie w lokalu, na imprezach rodzinnych z obu stron - jest mi zawsze okropnie wstyd i czuję upokorzenie, nie umiem zapanować nad mężem). Czy to już problem związany z uzależnieniem alkoholu? Co mamy robić, gdzie się udać? Nie jestem w stanie już dalej tak funkcjonować. Nasze dziecko jeszcze nie rozumie pewnych sytuacji, ale boję się, że im będzie starsze, tym większy będzie problem. Zwłaszcza, że mąż po alkoholu jest typem osoby "upartej", która w pewnym stopniu utrudnia funkcjonowanie, nie kontroluje się i zachowuje się jak osoba nagle wyrwana w amoku ze snu (opowiada bdzury, robi dziwne rzeczy, myli pomieszczenia itd.). Proszę o radę gdzie się udać i jak zacząć zmianę w mężu?
Będę bardzo wdzięczna za pokierowanie, pomoc i wskazówki "co dalej".