Pomocy !!!!
Witam - Kobieta 39 lat . Chodzi o moją mame 4 lata temu zdiagnozowano u niej schizofrenie paranoidalną . jej dziecinstwo bylo trudne bo jej mama rownież na to chorowała i wszystkie to wpłynelo na jej życie . Leczy sie przez dłuzszy czas u jednej Pani doktor , ktora moim zdaniem nie powinna leczyć ludzi , poniewaz kazda z jej wizyt polega na tym '' Dzien dobry dobrze sie Pani czuje? " mama "Tak " chodz to nie jest prawda mowi tak tylko i wyłącznie bo boi sie szpitala . Pani doktor "Dobrze juz pisze leki nalezy sie 120 zł'' taka wizyta trwa max 10 min dla mnie to nie lekarz . Mama bierze leki ale w ogole nie widać poprawy wręcz przeciwnie nasiliły się omamy glosowe , uważa że każdy się z niej śmieje , że slyszy nasze myśli , że znajduje sie w pułapce ,że wszystkiemu winny jest Bóg ,że ja ukarał za to że sie urodziła i dużo innych rzeczy . Już nie wiem co mam robić chce ja zabrac do innego specjalisty ,który dobierz jej lepsze leki ludzie ,żyją z ta choroba funkcjonują nie tak jak wszyscy oczywiście ale chociaż wychodza z domu a ona bierze leki a zyje jak w klatce . Prosze mi pomóc boje sie o nią ,że sobie coś zrobi . Jak mam ją przekonać do wizyty u innego lekarza ? Leczenie w szpitalu odpada ponieważ po pierwszym pobycie jeszcze bardziej się pogorszyło . Z góry dziękuje .
2 odpowiedzi
Witam. Schizofrenia paranoidalna wymaga rzeczywiście regularnego leczenia. Obecnie dysponujemy wieloma lekami nowej generacji tzw. atypowymi, zdarza się jednak, że nie udaje się mimo to usunąć wszystkich objawów psychotycznych. Jeśli Mama nie mówi prawdy swojemu lekarzowi psychiatrze to trudno się na niego złościć, że nie zmienia leczenia na bardziej odpowiednie. W takiej sytuacji warto (zanim zdecydujecie się Państwo na zmianę lekarza) zgłosić się z Mamą na wizytę i poinformować psychiatrę o problemie, o braku poprawy, o lęku przed hospitalizacją. W leczeniu psychoz bardzo istotna jest rola rodziny i duże znaczenie ma wywiad obiektywny od bliskich, dzięki temu możemy odpowiednio zaopiekować się pacjentem nawet jeśli dyssymuluje ( ukrywa objawy i swój zły stan zdrowia ). Uważam też, że warto pozostawać w leczeniu u tego samego psychiatry-psychiatry, który zna pacjenta długo, wie jakie leki były stosowane, jakie służyły a które były bezskuteczne. To bardzo cenna wiedza i "nowy" psychiatra nawet najlepszy nie posiada tych informacji. Proszę podejść z Mamą na wizytę lub wykonać telefon do prowadzącego leczenie psychiatry i jasno, szczerze z nim porozmawiać. Takie postępowanie, przynajmniej na początku, będzie najrozsądniejsze. Pozdrawiam serdecznie.
W takich wypadkach ważna jest współpraca rodziny z lekarzem. Lekarz opiera się na obiektywnym wywiadzie, czyli przede wszystkim na wywiadzie od najbliższego otoczenia, gdyż pacjent często ukrywa objawy, wstydzi się ich, lub uważa , że to wszystko co się dzieje jest rzeczywiste, a wszyscy dookoła chcą mu zaszkodzić. Prozę pójść razem z mamą do lekarza i opowiedzieć jak mama funkcjonuje w domu.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.