Patrze na swoje zycie i bardzo mi sie nie podoba ,jestem w zwiazku od 5 lat mam 42 i boje sie podejm

Witam
Rozumiem, że jest Pani w trudnej sytuacji, proszę poszukać wsparcia psychologa, psychoterapeuty, aby mogła Pani o siebie zadbać. Pozdrawiam Anna Breuer

Trwanie w relacji z osobą uzależnioną, stosującą przemoc fizyczną i/lub psychiczną, mimo obiektywnej wiedzy partnera, że nie może tak dalej żyć, podyktowane jest często wejściem w schemat osoby współuzależnionej. Pierwszym krokiem jest uświadomienie sobie dlaczego Pani nawiązała tą relację, jak może się Pani bronić przed mechanizmami wykorzystywanymi przez Pani partnera i wówczas podejmowanie bardziej radykalnych decyzji. Proponuję rzeczywiście spotkać się z psychologiem, który pokaże Pani schemat działania i pomoże przerwać ten zaczarowany krąg. Życzę odwagi, Dominika Wieland-Lenczowska

Dzień dobry,
to, co Pani doświadcza z pewnością budzi sporo lęku, strachu i stresu. Proszę pamiętać, że nie jest Pani skazana na jednego partnera, a bycie samemu, jest często okresem przejściowym. Na jednym ze spotkań usłyszałem od mojej pacjentki dosyć ciekawą refleksję: że tak na prawdę kiedy jesteśmy sami i akceptujemy to, że możemy żyć samemu ze sobą, to znak, że jesteśmy gotowi wejść w dojrzałą i pozbawioną lęku o samotność relacje. Jeśli chciałaby Pani o tym porozmawiać, to zapraszam, Piotr Grzelak, psycholog.