Ostatnimi czasy mamy problem z córką, 10 miesięcy. Tzn problem dotyczy raczej mnie, mamy, bo mała ni
Ostatnimi czasy mamy problem z córką, 10 miesięcy. Tzn problem dotyczy raczej mnie, mamy, bo mała nie potrafi obejść się beze mnie. Wymusza płaczem moja obecność. Dużo czasu spędza z Tatą, ciociami, ale mimo wszystko Mama. Idę do WC, znikam jej z oczu, jest krzyk, Ryk. Płaczę dopóki się nie pokaże. Dosłownie niczego nie jestem w stanie zrobić, gdy jest ze mną, a Tata w pracy. Mam świadomość, że tłumaczenie nie dotrze do niej, bo tego nie rozumie, ale pytanie brzmi, jak mogę temu zapobiegać nawet w najmniejszym stopniu? Bardzo dziękuję z góry za udzielone odpowiedzi. Pozdrawiam
2 odpowiedzi
Witam serdecznie! Z Pani wiadomości odczytałam, że płacz córki bywa dla Pani dość uciążliwy i zdarza się na tyle często, że trudno Pani zaangażować się w inne czynności. Rozumiem irytację i faktycznie, 10-miesięcy to jeszcze nie wiek, w którym dziecko jest w stanie "zrozumieć" tłumaczenia rodzica. Do tego etapu jeszcze bardzo, bardzo daleko. W gruncie rzeczy pani mała córeczka jedyne co dostrzega to brak obecności mamy i niepewność kiedy mama wróci. Jest Pani bardzo ważna dla przeżycia swojej córki i to jest absolutnie naturalne. Zastanawiam się, ile czasu w ciągu dnia może jej Pani poświęcić? Czy kiedy córka spędza czas z tatą i ciociami, jest Pani obecna? Jeśli nie, jak długo trwają takie nieobecności? Warto zadbać o to, by Pani nieobecności były wprowadzane stopniowo, zaczynając od krótkich czasów i stopniowo wydłużane. Zachęcam także do podnoszenia 'jakości" czasu spędzanego z córką - tulenia, głaskania, poświęcania jej całej uwagi podczas zabawy. Taka zmiana może pozytywnie wpłynąć na poczucie bezpieczeństwa córki i przyczynić się do lepszego znoszenia Pani nieobecności. Pozdrawiam!
Dzień dobry, rozumiem,że zachowanie Córeczki jest fla Pani kłopotliwe, natomiast jest to zachowanie w pełni rozwojowe i świadczące o przywiązaniu Córki do Pani. Pani,jako mama, jest pierwszą bliską dziecku osobą. Ok 6-7 miesiąca życia dziecko ma świadomość,że mama istnieje,a jej zniknięcie z pola widzenia powoduje bardzo silny lęk ( przed opuszczeniem, porzuceniem). Myślę,że warto zastanowić się co w zachowaniu Córeczki jeat dla Pani najtrudniejsze i w jaki sposób umożliwić Pani codzienne czynności tak,aby Córka mogła Pani towarzyszyć a jednocześnie, aby i Pani miała poczucie komfortu... Czasami pomaga po prostu zaakceptowanie tej fazy rozwoju, korzystanie z nosidła, zabieranie dziecka z sobą np. do łazienki. Faza ta nie będzie trwała wiecznie, Córeczka będzie stopniowo uniezależniać się od Pani, przestanie na Pani "wisieć"- jest to etap przejściowy i warto pozwolić Córce na podążanie za Panią. Pozdrawiam serdecznie!
Podobne pytania
- Dzień dobry, moje dziecko w wieku 2 lata 3 miesiące zostało odpieluchowane, pięknie wolało siku i ku
Dzień dobry, Chciałam zapytać o poradę w sprawie 3 letniej córki. Wydaje mi się, że nie czuje kied
Witam syn ma 18 miesięcy i Chciałam się doradzić bo często na widok obcych reaguje płaczem jak kto
Witam Moja 5 letnia córeczka.noe chce robic siku aninkupy na toalecie,nocnik jest ok a o tym.zeby
Jak pomóc dziecku, które ulega rówieśnikom, daje sobą pomiatać, pomimo smutku, które odczuwa po zach
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



