Od dłuższego czasu mam problem w relacjach ze swoją mamą ze względu na to, że w końcu znalazłam sobi

Od dłuższego czasu mam problem w relacjach ze swoją mamą ze względu na to, że w końcu znalazłam sobie partnera. Na początku była bardzo przychylna, wszystko było w porządku dopóki nie zaczęliśmy spędzać ze sobą więcej czasu i widywać się regularnie. Wtedy mam wrażenie zaczęło jej przeszkadzać to, że nie ma mnie w domu mimo, że jak wcześniej spędzałam czas w domu to nawet nie robiłyśmy nic razem. Nie robiłyśmy niczego wspólnie przed moim związkiem. Mimo, że jestem już osobą dorosłą i mam 26 lat za każdym razem przed wyjściem czuję stres i lęk przed niemiłymi komentarzami z jej strony, które słyszę prawie za każdym razem. Mam często wrażenie, że była bardziej zadowolona kiedy nie spotykałam się z nikim, ponieważ siedziałam wtedy ciągle w domu. Przeszkadza jej, że czasem jeżdżę do niego dwa dni z rzędu mimo, że on później przyjeżdża tyle samo, a za dojazdy płacę sama. Przeszkadza jej to mimo, że gdybym się z nim nie widziała to w tym samym czasie siedziałabym po prostu w swoim pokoju. Nie dociera do niej, że chciałabym się za jakiś czas wyprowadzić i mam wrażenie, że nie potrafi się z tym pogodzić, że kiedyś to nastąpi, bo przecież ona tyle mi dała, że powinnam z nią mieszkać do końca swojego życia. Powoli zaczyna mi to coraz bardziej doskwierać, a nieprzyjemne opinie, które wypowiada w moim kierunku na temat mojego związku odbijają się na moim zdrowiu psychicznym i sprawiają, że mam coraz mniejszą ochotę na rozmowy z nią czy przebywanie z nią pod jednym dachem. To wszystko sprawia, że zamiast rozwijać się w związku i cieszyć się z czasu wspólnego razem, doskwierają mi myśli na temat słów, które wypowiada, zmienia się mój nastrój i czuję się rozdarta. Z jednej strony chcę żyć pełnią życia, wychodzić, cieszyć się z czasu spędzanego z partnerem, a z drugiej strony ciągle mam z tyłu głowy stres i obawy przed tym co ona powie, co tym razem wytknie i co jej się tym razem nie będzie podobało w mojej relacji.