Może zacznijmy od początku. Mój tata miał przed moją mamą jeszce jedna żonę z ktöra miał córkę. 2008

Dobry wieczór!
Warto popracować nad strata i żałobą. Jednak trudno jest zrobić to samemu, szczególnie w tak młodym wieku. Dlatego można spróbować poszukać w szkole psychologa i z nim porozmawiać, jeśli nie chcesz angażować mamy. Lub poprosić mamę o konsultację z psychologiem, powinien pomóc. To, co przeżywasz łączy się ze stratą, której doświadczyłaś, ważnej dla siebie osoby.
Proces przechodzenia żałoby pod okiem specjalisty powinien częściowo pomóc. Powodzenia.

Strata osoby, która była dla nas bliska jest niezwykle trudnym doświadczeniem, zwłaszcza gdy doświadczamy go w poczuciu osamotnienia (które być może Ci towarzyszy, patrząc po Twojej historii rodzinnej emigracji i częstych zmian w tak młodym życiu). Wygląda na to, że utknęłaś w procesie przechodzenia żałoby – tak się czasami zdarza, na przykład wtedy, gdy śmierć bliskiej osoby była nagła, zaskakująca, niespodziewana. Czasem odeszli, zanim zdążyliśmy wyjaśnić sobie z nimi pewne sprawy. Każda żałoba ma swój kres, a Twojej możesz pomóc, szukając pomocy u specjalisty w szkole lub w innych ośrodkach ze wsparciem mamy. Jeśli nie jesteś pewna, co dalej robić, zawsze możesz skorzystać z Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (nie mogę wkleić numeru, ale Google zna odpowiedź). Tam z pewnością Cię wysłuchają a i być może pomogą w doborze najlepszego rozwiązania.
Powodzenia!

Kochana, bardzo mi przykro z powodu straty twojego taty. To, co przeżywasz, to żałoba po osobie, która była bardzo ważna w twoim życiu, mimo trudnych okoliczności.

**To co czujesz jest normalne:**
- Płacz, tęsknota, niemożność pogodzenia się - to naturalny proces żałoby
- Po 3 miesiącach ból jest jeszcze bardzo świeży
- Brak ostatniego spotkania może nasilać poczucie winy i żalu

**Szczególnie trudne w twojej sytuacji:**
- Byłaś jeszcze dzieckiem (12 lat) gdy tata zmarł
- Rozstanie rodziców, skomplikowana sytuacja rodzinna
- Ostatnie 2 lata bez kontaktu - to może rodzić poczucie niedokończenia
- Okoliczności śmierci (reanimacja) - to bardzo traumatyczne

**Gdzie szukać pomocy:**
- **Psycholog/terapeuta specjalizujący się w żałobie** - najważniejsze
- **Pedagog szkolny** - może pomóc w organizacji wsparcia
- **Grupy wsparcia dla osieroconych dzieci**
- **Telefon zaufania: 116 111** (bezpłatny)

**Co może pomóc na teraz:**
- **Pozwól sobie płakać** - to naturalny sposób wyrażania bólu
- **Pisz do taty** - listy, pamiętnik
- **Stwórz miejsce pamięci** - zdjęcia, przedmioty przypominające o nim
- **Rozmawiaj z mamą, dziadkami** o twoich uczuciach

**Pamiętaj:**
- Żałoba to proces, nie ma określonego czasu "powrotu do normy"
- Nie musisz "się pogodzić" - możesz nauczyć się żyć z tą stratą
- Twoje uczucia są ważne i zasługują na wsparcie

Czy rozmawiałaś już z mamą o tym, że potrzebujesz pomocy psychologa?​​​​​​​​​​​​​​​​