moje dziecko 3,5 latek nie sygnalizuje potrzeby fizjologicznej w przedszkolu nosi pampersa , kupy ro
2
odpowiedzi
moje dziecko 3,5 latek nie sygnalizuje potrzeby fizjologicznej w przedszkolu nosi pampersa , kupy robi bardzo rzadkie ze rozmazuja sie az na plecy i trzeba go kompac bo nie da sie tego wytrzec chusteczkami boi sie nocnika zeby zrobic kupe do ubikacji czy do nockika wszedzie chodzi bez pampersa w domu robi siku do nocnika i ubikacji tylko kupki nie chce zrobic do nocnika albo ubikacji chowa sie i narobi do majtek , pani w przedszkolu wywoluja na mnie presje ze bede misiala przyjezdzac i kompac dziecko bo one tego nie moga robic w przedszkolu i ze nie bedzie uczestniczyl w zadnych wycieczkach bo sobie nie poradza z nim
Dzień dobry,
Rozumiem, że sytuacja, w której się Państwo znaleźli, jest trudna i budzi wiele emocji – zarówno u Państwa jako rodziców, jak i u dziecka. To, co opisują Państwo w odniesieniu do zachowań synka, wskazuje na trudności związane z kontrolą wypróżnień, które są częste w tym wieku i mają podłoże zarówno rozwojowe, jak i emocjonalne.
Dziecko w wieku 3,5 roku nadal może mieć trudności z pełnym opanowaniem treningu czystości, szczególnie jeśli chodzi o wypróżnianie się. Unikanie nocnika, chowanie się, robienie kupy do majtek oraz niepokój wokół tej czynności mogą sugerować, że u dziecka występuje silny lęk lub blokada emocjonalna związana z defekacją. Tego typu reakcje nie są rzadkie i bardzo często wymagają delikatnego, cierpliwego podejścia, a nie presji – zwłaszcza w środowisku przedszkolnym.
Kluczowe jest, aby dziecko czuło się bezpieczne i akceptowane niezależnie od swoich trudności. Presja ze strony dorosłych, w tym nauczycieli przedszkolnych, może pogłębiać problem, prowadząc do jeszcze większego lęku i utrwalenia niepożądanych zachowań.
Z perspektywy terapeutycznej rekomenduję:
stworzenie spójnego, spokojnego podejścia w domu i w przedszkolu – bez oceniania, zawstydzania czy wywierania presji;
rozmowę z wychowawcami przedszkola, podczas której warto przedstawić sytuację jako wymagającą wsparcia terapeutycznego, a nie wychowawczego;
konsultację z psychologiem dziecięcym lub terapeutą zajmującym się treningiem czystości, który pomoże wypracować indywidualny plan wspierający dziecko;
ewentualną konsultację z pediatrą lub gastroenterologiem dziecięcym, aby wykluczyć przyczyny fizjologiczne (np. zaparcia, nietolerancje pokarmowe) jako przyczynę rzadkich i trudnych do opanowania wypróżnień.
Z pedagogicznego i etycznego punktu widzenia, przedszkole ma obowiązek wspierać dziecko w jego rozwoju, również w obszarze nabywania umiejętności higienicznych. Wykluczanie dziecka z aktywności przedszkolnych (np. wycieczek) ze względu na trudności rozwojowe jest nie tylko niepedagogiczne, ale również może być sprzeczne z przepisami dotyczącymi opieki przedszkolnej i praw dziecka.
Warto zadbać o spokojny dialog z kadrą przedszkolną i wspólnie poszukać rozwiązań – być może pomocna okaże się opinia specjalisty, która wesprze Państwa w rozmowie z placówką.
Rozumiem, że sytuacja, w której się Państwo znaleźli, jest trudna i budzi wiele emocji – zarówno u Państwa jako rodziców, jak i u dziecka. To, co opisują Państwo w odniesieniu do zachowań synka, wskazuje na trudności związane z kontrolą wypróżnień, które są częste w tym wieku i mają podłoże zarówno rozwojowe, jak i emocjonalne.
Dziecko w wieku 3,5 roku nadal może mieć trudności z pełnym opanowaniem treningu czystości, szczególnie jeśli chodzi o wypróżnianie się. Unikanie nocnika, chowanie się, robienie kupy do majtek oraz niepokój wokół tej czynności mogą sugerować, że u dziecka występuje silny lęk lub blokada emocjonalna związana z defekacją. Tego typu reakcje nie są rzadkie i bardzo często wymagają delikatnego, cierpliwego podejścia, a nie presji – zwłaszcza w środowisku przedszkolnym.
Kluczowe jest, aby dziecko czuło się bezpieczne i akceptowane niezależnie od swoich trudności. Presja ze strony dorosłych, w tym nauczycieli przedszkolnych, może pogłębiać problem, prowadząc do jeszcze większego lęku i utrwalenia niepożądanych zachowań.
Z perspektywy terapeutycznej rekomenduję:
stworzenie spójnego, spokojnego podejścia w domu i w przedszkolu – bez oceniania, zawstydzania czy wywierania presji;
rozmowę z wychowawcami przedszkola, podczas której warto przedstawić sytuację jako wymagającą wsparcia terapeutycznego, a nie wychowawczego;
konsultację z psychologiem dziecięcym lub terapeutą zajmującym się treningiem czystości, który pomoże wypracować indywidualny plan wspierający dziecko;
ewentualną konsultację z pediatrą lub gastroenterologiem dziecięcym, aby wykluczyć przyczyny fizjologiczne (np. zaparcia, nietolerancje pokarmowe) jako przyczynę rzadkich i trudnych do opanowania wypróżnień.
Z pedagogicznego i etycznego punktu widzenia, przedszkole ma obowiązek wspierać dziecko w jego rozwoju, również w obszarze nabywania umiejętności higienicznych. Wykluczanie dziecka z aktywności przedszkolnych (np. wycieczek) ze względu na trudności rozwojowe jest nie tylko niepedagogiczne, ale również może być sprzeczne z przepisami dotyczącymi opieki przedszkolnej i praw dziecka.
Warto zadbać o spokojny dialog z kadrą przedszkolną i wspólnie poszukać rozwiązań – być może pomocna okaże się opinia specjalisty, która wesprze Państwa w rozmowie z placówką.
W pierwszej kolejności niezbędna jest konsultacja u pediatry lub gastroenterologa dziecięcego, aby wykluczyć problemy somatyczne oraz ewentualnie wdrożyć odpowiednią dietę lub środki zmiękczające stolec, co zniweluje ból i dyskomfort podczas wypróżniania. Jednocześnie należy zaprzestać jakiejkolwiek presji w domu, pozwalając dziecku na powrót do poczucia bezpieczeństwa, nawet jeśli oznacza to czasowy powrót do pieluchy na moment samej defekacji, co pozwoli uniknąć traumatycznego brudzenia majtek i przymusowych kąpieli w stresujących warunkach. Proszę pamiętać, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie, a fizjologia nie jest procesem, który można wymusić karą czy zastraszaniem, dlatego kluczowe jest otoczenie syna pełną akceptacją i spokojem, który pozwoli mu przełamać wewnętrzny opór.
Jeśli będzie Pani chciała, zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie w bezpiecznych warunkach możemy przeanalizować Pani sytuację i krok po kroku ułożyć realny plan działania.
Jeśli będzie Pani chciała, zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie w bezpiecznych warunkach możemy przeanalizować Pani sytuację i krok po kroku ułożyć realny plan działania.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.