Moja 17 letnia córka mnie chce wykończyć. Nie wiem co się jej dzieje ani co się z nją stało. Na waka

Rozumiem, że bardzo niepokoi się Pani o córkę. Na wiek, w którym jest Pani córka przypada bardzo trudny rozwojowo okres. Trudny zarówno dla nastolatków, jak i dla ich opiekunów. Żeby lepiej radzić sobie z dorastającymi dziećmi, warto spróbować je zrozumieć. To okres burzy hormonów, w którym nastolatki same mają problem ze zrozumieniem tego, co się z nimi dzieje. Na ten okres przypada też bardzo trudne zadanie zbudowania własnej, odrębnej tożsamości, dlatego nastolatki buntują się przeciwko dotychczasowym autorytetom. Proponuję skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty, który pomoże Pani w lepszym radzeniu sobie w relacji ze zbuntowaną córką i pomoże przejść przez ten trudny dla Was obu okres w konstruktywny sposób. Niepokojące jest też to, co Pani pisze o drastycznej diecie córki. Ale ponieważ informacja jest szczątkowa, najlepiej będzie jeśli i tu skorzysta Pani z porady specjalisty, który w trakcie dłuższej rozmowy, będzie mógł lepiej rozeznać się w sytuacji.
Życzę cierpliwości i wytrwałości,
Katarzyna Kreft-Kielak.

Witam, późna adolescencja, faza młodzieńcza to czas zmian u młodego człowieka. Zarówno pod względem fizjologicznym organizmu jak i w sferze emocji, oraz obrazu siebie w okresie dorastania. Czas ten jest "trudny" dla pociech jak i opiekunów prawnych/rodziców. Rozumiem, że niepokoi się Pani o córkę. Aby zrozumieć co dzieje się z córką w tym czasie, oraz czego można się spodziewać zachęcam do skorzystania ze wsparcia specjalisty.
Pozdrawiam

Szanowna Pani,

To, co Pani opisuje, może być wyrazem trudności, z jakimi zmaga się Pani córka w okresie dojrzewania, a także reakcją na różne stresory życiowe. Zachowania takie jak picie alkoholu, bunt wobec zasad, ucieczki z lekcji czy zmiany w diecie mogą świadczyć o poszukiwaniu własnej tożsamości, ale również o problemach emocjonalnych, które wymagają wsparcia.

Warto rozważyć konsultację z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym, którzy pomogą zdiagnozować, czy za tymi zachowaniami stoi np. zaburzenie nastroju, zaburzenia osobowości, czy też może cechy Atypowości Systemu Nerwowego (np. ADHD lub ASD), które często wpływają na trudności w samoregulacji emocji i zachowań.

Taka diagnoza różnicowa pozwala lepiej zrozumieć Pani córkę i dobrać odpowiednią terapię – często pomocne są terapie integracyjne, poznawczo-behawioralne lub wsparcie psychiatryczne.

Proszę pamiętać, że okres dojrzewania jest trudny nie tylko dla młodej osoby, ale i dla całej rodziny, dlatego ważne jest, aby szukać pomocy i wsparcia, nie zostawać z tym samej.

Zapraszam do kontaktu online