Mój partner od jakiegoś roku non stop używa różnych aplikacji stron internetowych do masturbacji roz

Dzień dobry. Pomimo tego, że tak jak Pani opisuje są to trudne i raniące Panią zachowania, myślę, że ich przyczyna nie leży po stronie związku czy niespełnienia potrzeb seksualnych w relacji, tylko powrotu mechanizmów uzależnienia. Jeśli Pani partner jest po terapii od środków psychoaktywnych i utrzymuje od nich abstynencję, być może nie radzi sobie z głodami- masturbacja, filmy pornograficzne itp.
mogą być formą regulowania emocji,
rozładowywania napięcia, w sposób
niekontrolowany, a jednocześnie raniący Panią i przekraczający Pani granice. Zależy Pani na związku i chce go ratować, jeśli
partnerowi zależy na Pani, a wstydzi się iść do seksuologa może zawsze skonsultować się z terapeutą uzależnień, najlepiej mężczyzną. Ale to już jego decyzją, czy chce coś z tym zrobić, czy szuka wymówek. Pani też może skorzystać z pomocy terapeuty, choćby po to żeby poczuć wsparcie w tej niełatwej i rujnującej zaufanie sytuacji. Powodzenia.

Szanowna Pani, w uzależnieniu częstym zjawiskiem jest wymienność substancji i/lub zachowań, od których osoba się uzależnia. De facto, w uzależnieniu nie chodzi o samą substancję czy zachowanie, ale o to, że ta substancja lub zachowanie (albo oba te czynniki) powodują pobudzenie tzw. „ośrodka nagrody” w mózgu. Z tego, co Pani opisuje, prawdopodobnie partner jest w nawrocie choroby. Uzależnienie jest chorobą bardzo trudną w leczeniu i wymaga świadomości i pracy zarówno ze strony osoby uzależnionej (głównie), ale i osób bliskich. Zachęcam Panią zatem do zapoznania się z mechanizmami uzależnienia, które pozwolą Pani lepiej zrozumieć chorobę partnera. Warto by poszukała Pani grup wsparcia lub terapii dla osób współuzależnionych (czyli rodzin i bliskich osób uzależnionych). Będzie Pani tam mogła pogłębić swoją wiedzę odnośnie choroby, ale również, a raczej przede wszystkim, zadbać o siebie i poszukać sposobów najlepszego wsparcia dla siebie.
Pozdrawiam serdecznie,
Marta Piotrowska

To, co opisujesz, jest trudną sytuacją i rozumiem, że czujesz się zagubiona oraz przytłoczona. Masz pełne prawo czuć się w ten sposób. Z tego co piszesz wynika, że Twój partner zmaga się z problemami, które dotyczą zarówno jego zdrowia psychicznego, jak i uzależnienia od substancji psychoaktywnych. Pomimo, że uczestniczył w terapii, jego zachowania - takie jak wirtualna zdrada czy pytania o spotkanie – sugerują, że nadal może mieć trudności z ustanowieniem zdrowych granic i przejęciem odpowiedzialności w związku.


Oto kilka kroków, które możesz rozważyć:

1. Rozmowa o granicach – Warto porozmawiać z partnerem o tym, jak ważne są dla Ciebie określone granice. Spróbuj wyjaśnić, jakie emocje wywołują u Ciebie jego zachowania, które postrzegasz jako formę zdrady.

2. Terapeuta – Chociaż Twój partner może być oporny na terapię, warto poszukać terapeuty, który pomoże Tobie zrozumieć tę sytuację oraz podpowie, jak chronić siebie, jednocześnie nie rezygnując z wsparcia dla niego.

3. Konsultacja z psychoterapeutą ds. uzależnień. Rozważ skontaktowanie się ze specjalistą, który pracuje z osobami uzależnionymi lub parami. Taka konsultacja może dostarczyć Ci narzędzi do radzenia sobie z zaistniałym problemem.

Pamiętaj, że niezależnie od tego, co zdecydujesz, masz prawo do szczęścia i do relacji, które są zdrowe, szanujące Twoje granice i potrzeby.

Dziękuję, że Pani opisuje tę trudną sytuację. Widać, że bardzo Pani zależy na związku, ale też odczuwa Pani zmęczenie i niepewność. Z opisu wynika, że zachowania partnera mają charakter kompulsywny i mogą być powiązane z wcześniejszymi zaburzeniami oraz stosowaniem substancji psychoaktywnych. Nawet jeśli nie dochodzi do fizycznej zdrady, ciągły kontakt wirtualny z intencją seksualną jest formą zdrady emocjonalnej i może niszczyć zaufanie w związku.

W tej sytuacji najważniejsze jest:

Ochrona własnych granic i ustalenie jasno, co jest dla Pani nieakceptowalne.

Wsparcie dla siebie np. terapia indywidualna dla Pani może pomóc uporządkować emocje i określić, jak długo jest Pani w stanie tolerować takie zachowania.

Motywowanie partnera do pomocy specjalistycznej. Jeśli nie chce terapii stacjonarnej, można rozważyć terapię online dla osób z uzależnieniami i zachowaniami kompulsywnymi, np. u seksuologa lub terapeuty uzależnień behawioralnych.

Bezpieczeństwo emocjonalne związku. Jeśli zachowania partnera trwają mimo prób rozmowy i zmian, może być potrzebna decyzja o dystansie lub zawieszeniu bliskości, aby chronić Pani zdrowie psychiczne.

To pozwoli spojrzeć na problem w sposób wspierający dla obu stron i chroniący Pani dobrostan.