Mój partner doprowadza mnie do szału przez co wpadam w niekontrolowane ataki złości. Potrafi do mnie

Mój partner doprowadza mnie do szału przez co wpadam w niekontrolowane ataki złości. Potrafi do mnie zadzwonić i zacząć robić mi wyrzuty ze jestem niewiadomo z kim i niewiadomo gdzie. Ze na pewno go zdradzam. Ciagle mnie sprawdza itd. Na początku jakoś to znosiłam. Wmawiałam sobie ze mu minie. Z czasem zaczęłam mieć okropne poczucie winy gdy mnie tak sprawdzał, potem to poczucie winy przerodziło się w zlosc i tak już zostało. Ta zlosc się nasila. Dusze się, czuje się jak w klatce, czuje się nieszanowana i upokarzana tymi pytaniami. Tak mnie to złości, ze władam w szał i drę się na niego, wyzywam go, każe mu się odpierdolic ode mnie, dać mi spokoj, w akcie złości zrywam z nim itd.
Oczywiście po wszystkim jest zgoda i znów przez jakiś czas jest dobrze.

Tylko ze z każdym takim razem czuje się coraz bardziej więziona, jakby mi kajdany zakładał. Sam najchętniej całe życie spędzałby przed TV, a ja chce żyć. Korzystać z kultury, nauki. Zwiedzać wystawy, chodzić do kina i teatru, spotykać się ze znajomymi. Nie będę go zmuszać jak nie chce, ale ja nie zamierzam siedzieć w domu, nie dam się zamknąć. Pomocy, co robić.