Mój 8 letni bratanek patrzył się nauczycielce na biust. Nauczycielka powiedziała, że to patologia i

2 odpowiedzi
Mój 8 letni bratanek patrzył się nauczycielce na biust. Nauczycielka powiedziała, że to patologia i powinniśmy z nim porozmawiać i popracować nad jego zachowaniem. Czy powinnam iść z dzieckiem do psychologa, czy zainteresowanie ciałem 30 letniej kobiety to powód do zmartwień?
mgr Wojciech Kopytek
Psycholog, Psychoterapeuta, Psycholog dziecięcy
Kielce
W mojej ocenie nie jest to patologią. Dziecko może wchodzić w okres dojrzewania. Sugeruję porozmawiać z dzieckiem aby unikało tego typu sytuacji.
Znajdź eksperta
 Kornelia Cichoń
Psycholog, Psycholog dziecięcy
Warszawa
Dzień dobry,

u dzieci w wieku około 7–9 lat pojawia się naturalna ciekawość dotycząca ciała – zarówno własnego, jak i innych osób. Dzieci w tym wieku zaczynają zauważać różnice między ludźmi, interesują się tym, jak wygląda ciało dorosłych czy jak zmienia się w procesie dojrzewania. Samo spojrzenie czy zainteresowanie taką częścią ciała nie musi więc od razu oznaczać niczego niepokojącego ani „patologii”.

Warto jednak potraktować tę sytuację jako okazję do spokojnej rozmowy z dzieckiem. Dobrze jest wyjaśnić, że ciekawość jest czymś naturalnym, ale jednocześnie uczymy się, że niektóre części ciała są bardzo prywatne i że patrzenie w sposób, który może sprawić komuś dyskomfort, nie jest właściwe. Taka rozmowa – spokojna, bez zawstydzania dziecka – zwykle w zupełności wystarcza.

Do konsultacji ze specjalistą warto sięgnąć raczej wtedy, gdy pojawiają się częste lub nasilone zachowania o charakterze seksualnym, które są nieadekwatne do wieku dziecka, powtarzają się mimo rozmów z dorosłymi albo budzą duży niepokój opiekunów czy nauczycieli. Z opisu, który Pani podaje, trudno jednak wnioskować o czymś takim.

Najważniejsze, aby dziecko nie zostało w tej sytuacji zawstydzone czy napiętnowane, bo może to wywołać niepotrzebne poczucie winy wokół naturalnej ciekawości dotyczącej ciała. Spokojna rozmowa, wyjaśnienie zasad prywatności i granic zwykle jest wystarczającym krokiem.

Jeśli jednak pojawią się dodatkowe sytuacje, które będą budziły wątpliwości, wtedy warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, aby spokojnie przyjrzeć się temu szerzej i upewnić się, że rozwój dziecka przebiega prawidłowo.

Z pozdrowieniami
Kornelia Cichoń - psycholożka

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.