Mam pytanie odnośnie rozwoju synka. Syn skończył w czerwcu dwa latka. Jest wesołym dzieckiem jednak

Mam pytanie odnośnie rozwoju synka. Syn skończył w czerwcu dwa latka. Jest wesołym dzieckiem jednak niektóre jego zachowania budzą mój niepokój. Przez okres zimowy bardzo mało używaliśmy spacerówki, syn trochę chorował więc spacery były ograniczone a jeśli wychodziliśmy to spacerował po osiedlu pieszo, teraz zdecydowanie odmawia jazdy wózkiem, próbując go włożyć jest histeria dlatego już nawet nie próbuje. Tak samo jest z siadaniem na nocnik. Nie chce nawet spróbować. Wyraźnie krzyczy nie i ucieka. Nie mówiąc już o foteliku rowerym czy hustawce dla dzieci, chociaż to jestem jeszcze w stanie zrozumieć że może się bać. Nie mogę powiedzieć żeby bał się wszystkiego bo chętnie wspina się nawet na wysokie zjeżdżalnie, posadzony na drzewo jest zadowolony, lubi szaleć na trampolinie. Będąc ostatnio na plaży nie chciał chodzić po piasku, był cały czas na rękach. Ogólnie jest wstydliwy, jeżeli kogoś nie zna to musi minąć trochę czasu zanim się otworzy. Jednak przy bliskich, rodzinie znajomych których zna jest wesoły, chętnie się bawi, zaczyna mówić coraz więcej słów. Składa proste zdania. Rozumie wszystkie polecenia. Lubi bawić się z siostrą. Bywa jednak bardzo uparty, lubi ustalać swoje zasady co kto ma robić, kto ma go nakarmić itd. nie wiem czy te zachowania są normalne w rozwoju dziecka.

2 odpowiedzi


Dzień dobry, na podstawie Pani opisu uważam,że zachowaniq Pani 2latka są typowe dla wieku. Niektórzy nazywają ten etap buntem dwulatka, ja myślę o tym etapie, jako o czasie,kiedy dziecko staje się bardziej samodzielne i swiadome tego, czego chce ( fakt,że czasami może chcieć dwóch różnych, wykluczających się rzeczy :)). Niechęć przed wózkiem, huśtawką, "dyktowanie" kto ma go karmić czy kąpać...to wszystko jest pierwszym, ważnym krokiem ku samodzielności. Warto wspierać synka, podążać za nim,ale też nazywać jego emocje...wyrazić też zgodę na jego dziecięce "nie" ( o ile nie zagraża to jego życiu lub zdrowiu). To trudny, ale też piękny czas, który przynosi zwykle wiele nowych umiejętności. Pozdrawiam, Natalia Szymańska

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Szanowna Pani, zwraca Pani uwagę na wiele ważnych kwestii. By jasno i stanowczo powiedzieć, czy zachowanie syna powinno nas niepokoić, należałoby jeszcze uważniej przyjrzeć się m.in. temu jak konkretnie zachowuje się synek odmawiając jazdy wózkiem, chodzenia po piasku, czy siadaniu na huśtawkę, jakie są Państwa reakcje na te zachowania, jak konkretnie wygląda histeria, o której Pani pisze i jak synek reaguje na Państwa różne reakcje. Opisuje Pani wiele różnych zachowań. Odmawianie siadania do wózka w kontekście, o którym Pani pisze, może świadczyć o tym, że syn znajduje się w okresie, w którym silnie wzmacnia swoją samodzielność. Może ono nie mieć zupełnie związku z odmową siadania na nocnik, co może mieć zupełnie inną przyczynę. Podobnie chodzenie po piasku może być związane z sensoryką, silnym doznaniem sensorycznym, ale może po prostu syn np. poparzył się gorącym piaskiem, co było dla niego nieprzyjemne lub piasek wsypał mu się do bucików co go uwierało i utrwalił sobie te reakcje. Zdecydowanie ważne jest to jak Państwo reagujecie na te odmowy i czy te reakcje utrwalają zachowania synka czy też pomagają mu próbować, poznawać nowe sytuacje i doznania. Fakt, że synek jest wstydliwy i potrzebuje czasu, by się otworzyć, nie powinien budzić dużego niepokoju, bo jest on jeszcze w takim wieku, w którym bardzo istotne jest poznawanie nowości z dużym wsparciem rodziców, które daje poczucie bezpieczeństwa. Podobnie sprzeciwianie się Państwa woli i niewykonywanie poleceń może wiązać się z ćwiczeniem swojej sprawczości, uczeniem się przejmowania inicjatywy, kontroli swoich zachowań. To ważne umiejętności, które prawdopodobnie Pani syn właśnie odkrywa. Warto dawać synowi okazje do decydowania, np. czy na spacer chce iść pieszo, czy jechać rowerkiem, którą koszulkę ubierze, co chciałby zjeść na kolację itp. Jeśli będzie Pani w dalszym czasie niepokoić się zachowaniami syna, warto je skonsultować w gabinecie, gdzie znacznie prościej będzie ocenić ich przyczyny i okoliczności. Pozdrawiam Katarzyna Zawadzka

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.