Mam problem z zazdrością, jak ona się pojawi to nie potrafię nad nią zapanować i zepsuło to relacje

Niska samoocena to kiepska sprawa. Ale bycie upierdliwym i czepianie się każdego objawu sympatii ze strony otoczenia dla Pana dziewczyny to już kryminał... Znaczy się Pańska osobista narzeczona jest atrakcyjna, inteligentna, błyskotliwa i seksowna, tabuny mężczyzn oglądają się za nią na ulicy, ale wybrała Pana ? Cóż. Pozostaje chyba tylko sobie pogratulować, strzyc z radości uszami i skakać z radości. Taaak laska i do tego moja ! No nie !? Śnię ? Naprawdę uważa Pan, że gdyby Pana dziewczyna miała potrzebę odejść, nie zrobiła by tego wieki temu ? To już nie są czasy, gdy kobieta bez mężczyzny nie istniała a za starą pannę uważano 25 latki... Proszę się naprawdę głęboko zastanowić, po co Pan to robi ? A nawet gdyby flirtowała ? Cieszyło ją zainteresowanie innych mężczyzn ? Spotyka się z nimi czy z Panem ? To z Panem zamierza ułożyć sobie wspólne życie czy z nimi ? Naprawdę uważa Pan, że zapobiegnie zdradzie, chodząc krok w krok i wertując z wypiekami na twarzy jej face i insta ? Lepiej się Pan z tym czuje ? Tak jest fajniej ? Naprawdę warto samemu sobie to robić ?

Proszę skonsultować tą trudność z psychoterapeutą lub psychiatrą. Ten drugi pomoże na pewno w diagnozie. Powodzenia

Dzień dobry, na Pana miejscu przede wszystkim odpowiedziałbym sobie na pytanie czy rzeczywiście partnerka daje powody do zazdrości np.: swoim zachowaniem względem mężczyzn, prowokuje, wysyła zachęcające sygnały, uwodzi itp. Czy ufacie sobie wzajemnie w tym względzie. Jeśli tego nie robi pozostaje Panu akceptacja tego faktu, że co jakiś czas takie sytuacje mogą się zdarzać i to nie jest koniec świata. W swej atrakcyjności wybrała własnie Pana i jest to powód do męskiej dumy. Nieuzasadnioną podejrzliwością będzie Pan niepotrzebnie wprowadzał negatywne emocje do waszej relacji.

Szanowny Panie, Zazdrość jest częstym powodem rozpadu wielu związków. To, że jest Pan świadomy problemu i chce z tym walczyć jest już połową sukcesu. Najlepszą szansę na pozbycie się niechcianego zachowania daje psychoterapia. Warto rozważyć tą opcję Pozdrawiam i powodzenia, Karolina Koczur

Witaj. Rozumiem, że zmagasz się z trudnym problemem zazdrości, który wpływa na twoje relacje i dobrostan emocjonalny. To, że zdajesz sobie sprawę z tego, że zazdrość negatywnie wpłynęła na twoją dziewczynę i waszą relację, jest pierwszym krokiem w kierunku poprawy. Praca nad zazdrościami wymaga zrozumienia i samowiedzy. Wydaje się, że towarzyszy temu niska samoocena, co może nasilać negatywne myśli i reakcje. Oto kilka kroków, które mogą Ci pomóc: 1)Zrozumienie źródeł: Staraj się zrozumieć, skąd biorą się te uczucia zazdrości. Czasami korzenie tkwią w przeszłości lub w naszych własnych niepewnościach. 2)Komunikacja: Rozmawiaj z dziewczyną otwarcie o swoich uczuciach i obawach. Wspólna rozmowa może pomóc zrozumieć, co sprawia, że czujesz się zazdrosny, oraz pomóc jej zrozumieć, że pracujesz nad tym. 3)Podniesienie samooceny: Pracuj nad wzmacnianiem swojej samooceny. Zrozumienie i zaakceptowanie swoich mocnych stron może pomóc zmniejszyć poczucie zagrożenia. 4)Terapia indywidualna: Rozważ skorzystanie z terapii indywidualnej, w której będziesz mógł skupić się na zrozumieniu źródeł swoich trudności emocjonalnych i pracować nad strategiami radzenia sobie. 5)Znalezienie pasji: Skup się na rozwijaniu swoich pasji i zainteresowań. To może pomóc w zwiększeniu pewności siebie i odtworzeniu zdrowego balansu w życiu. 6)Praca nad zaufaniem: Staraj się rozwijać zaufanie w waszej relacji. To ważne, aby poczuć się bezpiecznie i zaakceptować, że każdy z was ma prawo do swojej przestrzeni. 7)Ćwiczenia relaksacyjne: Praktykowanie technik relaksacyjnych, takich jak medytacja czy głębokie oddychanie, może pomóc w kontrolowaniu reakcji emocjonalnych. Pamiętaj, że pracowanie nad zazdrościami to proces, który wymaga cierpliwości i wysiłku. Terapia może dostarczyć wsparcia i narzędzi, które pomogą Ci zdobyć kontrolę nad emocjami i poprawić jakość relacji z dziewczyną. Wszystkie dobrego.

Dzień dobry, z Pana wypowiedzi wynika, że ma Pan intuicję, że źródło Pana cierpienia leży po stronie Pana osobowości. Jeśli by podążyć tą drogą to warto nie ignorować tego (jak np. niska samoocena) a zaopiekować się sobą. Na czym by to miało polegać: konsultacje z psychoterapeutą pozwolą rozjaśnić co się dzieje. Wymaga to przeprowadzenia wnikliwego wywiadu diagnostycznego. Niestety na tak ogólnym poziomie możemy tylko zgadywać. Specjalista po wywiadzie będzie mógł bardzo szczegółowo z Panem omówić i rozumienie problemu i sposoby zaradzenia, tak aby mógł Pan realizować się w relacji ze spokojem, poczuciem bezpieczeństwa. Nie tylko tej, ale i na innych polach życiowych. Pozdrawiam serdecznie!