Mam problem z opanowaniem nagłych wybuchów złości w stosunku do mojego partnera. Mam 20 lat. Jesteśm

Przeżywa Pani potworną traumę, która wpływa na Pani zachowanie. Utrata dziecka bardzo dramatyczne doświadczenie. Należało by w tym momencie zapytać o Pani partnera, jego zachowanie, okazane wsparcie, to, jak sam poradził sobie z tą całą sytuacją i jak pomógł Pani ? Myślę że mogła by pomóc Państwu terapia dla Par, która dała by szanse na poukładanie tych emocji i poradzenie sobie z narastającymi problemami.

Witam serdecznie, Opisany przez Panią problem może rzutować na jakość relacji partnerskiej (tzn. napady przesadnej złości, kłótliwość parterów, nieprzewidywalność reakcji). Myślę, że jednym z wytłumaczeń Pani "wybuchów złości" może być rzeczywiście fakt diagnozy medycznej dot. możliwości zapłodnienia i możliwych komplikacji drogą naturalną oraz doświadczenie - usunięcia ciąży pozamacicznej. W tej sytuacji radziłabym Pani podjęcie kontaktu z psychologiem/psychoterapeutą w celu złagodzenia Pani stanu psychicznego, wsparcia w trudnym momencie życia, możliwości przedyskutowania Pani myśli, drogi do zaakceptowania tego doświadczenia. Pani zachowanie jest wtórne wobec trudności jakie Pani przeżywa. Myślę, że Pani "niepogodzenie się" z tym "wypływa" poprzez błahe sprawy powodując napiętą atmosferę z partnerem. Pozdrawiam serdecznie, Karolina Palczewska

Dzień Dobry, Ma Pani za sobą bardzo trudne doświadczenia. Te trudne doświadczenia mogą wywoływać niepożądane stany emocjonalne. Sugeruję by Pani skorzystała z konsultacji psychologicznej lub psychoterapeutycznej u specjalisty z okolicy Pani miejsca zamieszkania lub konsultacji Online. Pozdrawiam serdecznie, Zbigniew Marciniak

To, co Pani opisuje, jest bardzo trudnym doświadczeniem — zarówno emocjonalnie, jak i fizycznie. Przeżyła Pani traumatyczne wydarzenie związane z utratą ciąży i utratą możliwości zajścia w ciążę naturalnie, co dla wielu kobiet jest ogromnym ciosem, często wywołującym reakcję żałoby, lęk, smutek i niekontrolowane wybuchy złości. Takie reakcje są naturalne — to sposób, w jaki psychika próbuje poradzić sobie z bólem i bezradnością. Złość w tym kontekście nie oznacza, że coś „jest z Panią nie tak” — przeciwnie, to forma emocjonalnego przeciążenia. U osób po trudnych przeżyciach często obserwuje się zmienność nastroju, płaczliwość, impulsywność czy poczucie winy. W psychotraumatologii nazywamy to reakcją pourazową, czyli próbą organizmu i umysłu poradzenia sobie z silnym stresem i poczuciem straty. W takiej sytuacji bardzo pomocna może być psychoterapia. W trakcie terapii można nauczyć się rozumieć własne emocje, reagować inaczej w chwilach napięcia, a także bezpiecznie przepracować żałobę i stratę. Praca nad złością i poczuciem winy wymaga czasu, ale przynosi realną ulgę i przywraca poczucie równowagi. Warto też rozważyć wizytę u psychiatry, jeśli nastrój się pogarsza, pojawia się płaczliwość, bezsenność czy utrata energii – czasem krótkotrwałe wsparcie farmakologiczne pomaga ustabilizować emocje, by łatwiej rozpocząć terapię. Nie jest Pani sama — z takimi emocjami można i warto pracować, a po ich przepracowaniu naprawdę da się żyć spokojniej, z większym poczuciem bezpieczeństwa i bliskości w relacji. Pozdrawiam ciepło Anna Kupryjaniuk