Mam problem z nadmierną potrzebą ciągłego kontaktu z inną osobą i lękiem przed samotnością. Zdarza s

Witam. Być może czuje się Pani bezpieczniej w towarzystwie innych. Z jakiegoś powodu trudno też jest Pani wytrzymać samej. Być może nie tyle chodzi o samotność, a o napięcie, które Pani przeżywa. Nie znam Pani historii więc trudno spekulować. Brzmi to na problemy separacyjne, które być może były już wcześniej, a sytuacja zagrożenia, w której się znajdujemy była czynnikiem spustowym. Warto zwrócić się o poradę do specjalisty, który przeprowadzi z Panią dokładny wywiad oraz pomoże Pani zrozumieć z czego to wynika. Angelika Urban, pozdrawiam

Dzień dobry
Zachęcam do konsultacji z psychiatrą, bo może przydałby się lek wspierający.
Do tego dobrze jest, zrobić psychoterapię (zapraszam online), by poznać od kiedy tak się zaczęło. Proszę sobie poczytać o mechanizmach obronnych.
Pozdrawiam serdecznie

To, czego Pani doświadcza — silna potrzeba kontaktu, lęk przed byciem samą, duże napięcie emocjonalne w sytuacjach rozłąki — może być bardzo obciążające. Warto zacząć od przyjrzenia się temu, co dokładnie dzieje się w Pani myślach i emocjach w tych momentach. Pomocne może być zadanie sobie pytania: Czego konkretnie się obawiam, kiedy zostaję sama?

Często bywa tak, że wcześniejsze doświadczenia nauczyły nas, że samotność oznacza zagrożenie, odrzucenie albo brak wsparcia — i organizm reaguje bardzo silnym napięciem. Kiedy uda się Pani zlokalizować treść myśli i przekonania, można zacząć stopniowo pracować nad ich modyfikacją oraz nad budowaniem poczucia bezpieczeństwa w byciu samej ze sobą.

Jeśli ma Pani możliwość skorzystania z psychoterapii, bardzo do tego zachęcam — to temat, w którym profesjonalne wsparcie może być naprawdę pomocne.

W samodzielnej pracy może Pani sięgnąć po podręcznik „Umysł ponad nastrojem”, który uczy, jak rozpoznawać i regulować trudne myśli oraz emocje.

Już sama Pani uważność na ten problem i chęć zrozumienia go jest ważnym pierwszym krokiem w kierunku zmiany.