Mam paraliżujący lęk w kontaktach z ludżmi, z wyrażaniem swoich opinii. Cale życie lubiłem samotność

Dzień dobry, Rozumiem, że lęk w kontaktach z ludźmi i trudności w wyrażaniu swoich opinii mogą być bardzo obciążające. Ważne jest, aby wiedział Pan, że praca nad tymi trudnościami jest możliwa. Istnieją różne metody, które mogą pomóc w zwiększeniu pewności siebie i zmniejszeniu lęku, takie jak praca nad samoakceptacją, stopniowe wystawianie się na trudne sytuacje społeczne, czy rozwijanie umiejętności komunikacyjnych. Z czasem można osiągnąć większą swobodę w kontaktach z innymi i poczuć się pewniej. Zachęcam do rozważenia wsparcia specjalisty, który pomoże Panu w tym procesie i dostosuje metody do Pana indywidualnych potrzeb.

Dzień dobry, czasem pomocne jest zajrzenie w przeszłość i zastanowienie się nad źródłem tych trudności. Czasem jest tak, że wszystko zaczęło się jeszcze w dzieciństwie, gdy jako dzieci mieliśmy niewiele do powiedzenia i żyliśmy w lęku lub staraliśmy się robić wszystko, by " nie sprawiać kłopotu". Podczas terapii pracujemy nad zmianą, która uczyni różnice w codziennym życiu. Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego

Dzień dobry, dziękuje za podzielenie się swoimi wątpliwościami. Jak najbardziej praca nad wymienionymi przez Pana trudnościami jest możliwa. Zachęcam do skonsultowania się z psychologiem, który pomoże Panu w procesie zmiany. Pierwszy krok już Pan podjął, zadając to pytanie. Życzę wszystkiego dobrego :)

Dzien Dobry. Rozumiem jak trudna jest dla Pana/ Pani ta sytuacja. Mozna pracowac nad niesmialoscia, lekami przed wystapieniami publicznymi. Mozliwa jest praca nad kontaktami spolecznymi i ich forma w celu nauczenia sie funkcjonowania z osobami roznymi od nas. Jesli ma Pan/ Pani w sobie gotowosc do pracy nad tym aspektem, zapraszam serdecznie na sesje. Magdalena Muskat

Z opisu wynika, że trudność może dotyczyć nie tyle samej nieśmiałości czy potrzeby samotności, ile silnego lęku pojawiającego się w sytuacjach społecznych, szczególnie wtedy, gdy istnieje ryzyko oceny, konfrontacji czy konieczność zabrania głosu. Nie można oczywiście na podstawie wpisu rozstrzygnąć, z czego dokładnie ten lęk wynika ani czy spełnia kryteria zaburzenia lęku społecznego. Warto jednak potraktować go poważnie, zwłaszcza jeśli przez lata ograniczał Pana relacje i możliwości życiowe. Takie trudności są możliwe do zmiany. Nie oznacza to konieczności stania się osobą przebojową czy bardzo towarzyską. Celem może być raczej uzyskanie większej swobody w sytuacjach, które obecnie wywołują lęk — możliwość wyrażenia własnego zdania, pozostania w kontakcie z drugą osobą mimo napięcia czy stopniowego podejmowania sytuacji, których dotychczas Pan unikał. W pracy terapeutycznej istotne byłoby również przyjrzenie się temu, czego konkretnie obawia się Pan w kontakcie z ludźmi i jakie doświadczenia doprowadziły do obecnego sposobu funkcjonowania. Szczególnie zwróciłbym uwagę na zdanie „nie mam odwagi, żeby to zmienić”. W przypadku silnego lęku często czekamy, aż najpierw pojawi się odwaga i dopiero wtedy podejmujemy działanie. W praktyce zmiana często przebiega odwrotnie: poprzez bardzo małe, możliwe do udźwignięcia doświadczenia uczymy się, że można odczuwać lęk i mimo niego pozostać w kontakcie z drugim człowiekiem. Sam fakt, że zastanawia się Pan nad tym problemem i szuka odpowiedzi, może być już pierwszym krokiem w tym kierunku.