Mam dość osobiste pytanie. Nie wiem do kogo mam się z tym zwrócić zwyczajnie się boję że ktoś mnie z

Dzień dobry,
proponuję na początek wizytę u psychologa szkolnego. Jeżeli nie ma takiej możliwości, będzie możliwa wizyta u psychologa w poradni zdrowia psychicznego. Ale potrzebna do tego będzie zgoda opiekuna prawnego - rodzica. Może Pani poprosić mamę o taką konsultację nie podając dokładnego powodu - np. może Pani powiedzieć, że chce się Pani upewnić, że podejmuje Pani właściwą decyzję życiową... Pojawianie się myśli rezygnacyjnych i samobójczych to bardzo niedobry objaw i koniecznie trzeba się tym zająć od strony psychologicznej i medycznej.

Dzień dobry, zdecydowanie warto porozmawiać z psychologiem szkolnym. Jeśli nie ma takiej osoby, to zdecydowanie warto porozmawiać z mamą i poprosić o umówienie wizyty. Biorąc pod uwagę myśli rezygnacyjne, brak apetytu czy anhedonie (czyli nieumiejętność cieszenia się tym, co kiedyś nas cieszyło) taka pomoc jest zdecydowanie potrzebna.
Mam nadzieję, że uda się szczerze porozmawiać z mamą i znaleźć odpowiedniego specjalistę. Wszystkiego dobrego :)

Bardzo dobrze, że zdecydowałaś się napisać o swoich uczuciach – to odważny krok i pierwszy w kierunku zadbania o siebie. To, co opisujesz, nie jest niczym, za co powinnaś się wstydzić. Twoje przywiązanie do mamy wynika z głębokiej więzi emocjonalnej, która jest naturalna i zdrowa. Jednak lęk przed przyszłością i dorosłością, a także odczuwanie pustki, smutku i myśli, o których wspominasz, mogą wskazywać na trudności emocjonalne, które warto potraktować poważnie.

Co może się dziać?
Objawy, które opisujesz – smutek wieczorami, brak apetytu, utrata radości z rzeczy, które wcześniej cieszyły, a także myśli o odejściu – mogą wskazywać na objawy depresji lub innych trudności emocjonalnych. Depresja to choroba, która nie jest związana z "byciem słabym", ale z prawdziwym cierpieniem psychicznym, które wymaga wsparcia.

Czy możesz iść sama do psychologa?
W Polsce, jako osoba poniżej 18 roku życia, możesz sama zgłosić się do psychologa np. w poradni psychologiczno-pedagogicznej lub szkolnej. Jeśli chodzi o terapię prywatną, formalnie wymagana jest zgoda rodzica, ale jeśli czujesz, że trudno Ci o tym mówić w domu, warto spróbować porozmawiać z zaufanym dorosłym – może to być psycholog szkolny, pedagog lub lekarz pierwszego kontaktu.

Co możesz zrobić teraz?

1.Porozmawiaj z kimś zaufanym: Wiem, że to może być trudne, ale rozmowa z bliską osobą, która Cię wysłucha, może przynieść ulgę. Może to być mama, inny członek rodziny lub nauczyciel, któremu ufasz.

2.Skontaktuj się z psychologiem szkolnym: Możesz zacząć od rozmowy w szkole – psycholog szkolny może pomóc Ci znaleźć odpowiednie wsparcie.

3.Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: Możesz zadzwonić na bezpłatny numer 116 111, gdzie możesz porozmawiać anonimowo i uzyskać wsparcie od specjalistów.

Twoje życie ma ogromną wartość.

UWAGA !
To, co teraz czujesz, nie będzie trwało wiecznie. Depresję można leczyć, a wsparcie specjalistów naprawdę pomaga. Zasługujesz na pomoc i wsparcie – nie jesteś sama!