Mam 19 lat i męczę się z pewnymi problemami. Od małego przez traumatyczne przeżycia jestem ogromną p
Mam 19 lat i męczę się z pewnymi problemami. Od małego przez traumatyczne przeżycia jestem ogromną pesymistka, nie wierzę w siebie, uważam się za najgorsza osobę, ciągle się o wszystko obwiniam, czuję się niepotrzebna, przez ciągle niepowodzenia i problemy, o których zaraz opiszę mam dość wszystkiego I najchętniej bym zniknęła, ale myślę o innych, jestem bardzo wrażliwa i to mnie głównie trzyma... Tak jak opisalam - dawniej to tylko był pesymizm, poczucie bezesnu itp.. Przez coraz większe problemy, ciężkie przeżycia, zaczęło się to nasilac i skończyło źle, nie radzę sobie z tym. Męczy mnie silny strach i stres. Przez to mam codziennie biegunkę, ogromne bóle brzucha, zawroty głowy, ataki płaczu... Jeśli chodzi o strach to boję się wszystkiego. Dosłownie. Podczas wychodzenia z domu obracam się na wszytskie strony, bo czuję, że ktoś mnie obserwuje i chce mi coś złego zrobić. Gdy czekam na windę ogarnia mnie znowu strach, czuję, że gdy otworzy się winda to zobaczę tam kogoś I mnie zaatakuje. Każde miejsce mnie przeraża, wszędzie widzę zagrożenie życia. W komunikacji miejskiej dosłownie umieram, czuję, że zarsz ktoś wejdzie z bronią i mnie zastrzeli. Gdy idę do sklepu, co sekundę się obracam, wiem, że wygląda to niepoważne, ale czuję, że ktoś idzie za mną i mnie zabije. W domu również boję się przebywać. Czuję, że np zaraz sufit się zawali, gaz wybuchnie. Cholernie mnie tomęczy, często płaczę przez to w nocy.. Mam również ogromne problemy z snem. Od kilku dni nie mogę spać. Nie wiem czy to wszytsko, to jakaś choroba, czy jak inaczej to mogę nazwać. A chciałabym się dowiedzieć. Plus czy psycholog to dobre rozwiązanie, czy potrzebuję pomocy innego specjalisty?
3 odpowiedzi
Witam serdecznie, Wyobrażam sobie, że objawy, o których Pani wspomina utrudniają Pani funkcjonowanie w dużym stopniu. Psycholog/ psychoterapeuta wydaje się bardzo dobrym rozwiązaniem i mógłby pomóc Pani poradzić sobie z cierpieniem, poszukać jego przyczyn. Przejawia Pani sposób myślenia, który nie jest korzystny dla Pani i negatywnie wpływa na samopoczucie oraz generuje dużą dawkę emocji lęku. Nie wspomina Pani jakie doświadczenia traumatyczne Panią spotkały w przeszłości, ale zapewne mają one związek z objawami i dolegliwościami, które uniemożliwiają Pani satysfakcjonujące życie. Zachęcam do skorzystania z pomocy Specjalisty, który udzieli wsparcia w tego typu problemach i będzie towarzyszył w procesie zmiany. Pozdrawiam i życzę powodzenia!
Dzień dobry, Z opisu objawów można mieć przypuszczenie, że cierpi Pani na rodzaj zaburzeń lękowych. Jeżeli poziom odczuwanych emocji jest wysoki to w znacznym stopniu wpływa na codzienne funkcjonowanie. Często dobrym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest połączenie wizyty u psychiatry a potem u psychoterapeuty/psychologa. Oprócz diagnozy lekarz psychiatra może podpowiedzieć czy konieczna jest jakaś farmakoterapia. Czasami, aby zacząć lepiej funkcjonować. A potem skorzystanie z pomocy psychoterapeutycznej pozwoli na dalszą pracę nad swoimi trudnościami. Życzę wytrwałości i pozdrawiam!
Szanowna Pani, Opisuje Pani bardzo nasilone objawy lęku, które znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie. Reakcje takie jak ciągłe poczucie zagrożenia, trudności ze snem, dolegliwości somatyczne (biegunki, bóle brzucha) i ataki płaczu mogą wskazywać na rozwinięte zaburzenia lękowe, a być może także na cechy złożonego PTSD (traumy rozwojowej) lub zaburzeń lękowo-depresyjnych. Jednocześnie warto rozważyć, czy nie występuje u Pani atypowość systemu nerwowego, np. ADHD lub wysoka wrażliwość sensoryczna – które mogą sprawiać, że układ nerwowy reaguje silniej na bodźce, a stresory są trudniejsze do regulacji (badania: Kooij 2010, van der Kolk 2014, Aron 1997). Psycholog to bardzo dobry pierwszy krok. Szczególnie warto poszukać osoby, która prowadzi terapię ukierunkowaną na pracę z lękiem i traumą (np. terapię poznawczo-behawioralną, integracyjną, EMDR) oraz rozumie neuroróżnorodność. Dodatkowo pomocna może być diagnoza różnicowa – np. wykluczająca zespół lęku uogólnionego, zaburzenia osobowości czy nadreaktywność autonomicznego układu nerwowego. Zapraszam do kontaktu
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.