Mam 15 lat. Biologicznie jestem dziewczyną jednak od jakiegoś czasu czuję, że w sercu jestem chłopak
3
odpowiedzi
Mam 15 lat. Biologicznie jestem dziewczyną jednak od jakiegoś czasu czuję, że w sercu jestem chłopakiem. Czuję się trochę niekomfortowo z piersiami i czasem czuję brak dolnej części męskiej. Jednakże oprócz tego jest jeszcze jeden problem, ponieważ nie czuję pociągu seksualnego do kobiet lecz do mężczyzn. Często myślę o zmianie płci ale gdybym się na to zdecydowała rozumiem, że byłabym gejem. Nie przeszkadza mi to absolutnie. Lecz nawet gdybym się na to zdecydowała boję się, że mogłabym za tęsknić za swoją płcią kobiecą. Nawet nie wiem jak to wytłumaczyć. Wie o tym tylko jedna moja bardzo zaufana osoba. Boję się powiedzieć o tym rodzicom, ponieważ nie są zbyt tolerancyjni do osób LGBT.
Jest mi z tym wszystkim bardzo ciężko.
Jak mam powiedzieć to moim rodzicom i jak mogę sobie z tym poradzić?
Jest mi z tym wszystkim bardzo ciężko.
Jak mam powiedzieć to moim rodzicom i jak mogę sobie z tym poradzić?
Dzień dobry,
wiek dojrzewania u wielu osób transpłciowych jest momentem uświadomienia sobie dysforii. Czasami bywa tak, jak Pan pisze, że osoby trans przed lub po tranzycji są homoseksualne czyli trans mężczyzna wiąże się z mężczyznami, a trans kobieta wchodzi w związki z kobietami dlatego, że tożsamość płciowa i orientacja seksualna to dwie różne sprawy.
Zabiegi tranzycji związane z dysforią płciową są trójetapowe, a każda z osób decyduje, czy i jakie chce przeprowadzić. Jest tzw. jedynka polega na ingerencji w wygląd klatki piersiowej, czyli powiększanie piersi lub mastektomię. Dwójka – usunięcie gonad: jąder lub jajników. Trójka – rekonstrukcja genitaliów czyli wytworzenie penisa lub pochwy. Odrębnym elementem jest sądowe uzgodnienie płci, czyli sformalizowanie w dokumentach Pana płci. Proces tranzycji trwa, więc będzie Pan miał czas na podjęcie decyzji i upewnienie się, że „nie zatęskni Pan, za swoją płcią kobiecą” lub uświadomi sobie za czym w funkcjonowaniu jako kobieta, tęskni. Jeśli jest to np. potrzeba posiadania dziecka to bycie osobą transpłciową tego nie wyklucza.
Innym elementem wspomnianym przez Pana jest "coming out". To jest z pewnością bardzo trudne dla wielu osób doświadczenie, jednocześnie przynoszące ulgę. Niektóre i niektórzy decydują się na to wieku 40 - stu i więcej lat, jednak wśród moich klientów są osoby podejmujące decyzję w wieku podobnym do Pańskiego (mam na myśli coming out, jak również rozpoczęcie procesu tranzycji).
W ujawnianiu się przed rodzicami, a właściwie w tym, jak zareagują jest pewna prawidłowość, na którą dobrze, żeby Pan się przygotował: rodzice przeżywają rodzaj szoku i zmierzenia się z „utratą” i żalem, że ich dziecko nie spełni ich heteronormatywnych wyobrażeń. Dopiero potem następuje "czas oswajania sytuacji".
Na ogół coming out przebiega tak, jak u Pana: pierwszą osobą dowiadującą się prawdy jest przyjaciel/przyjaciółka. Jako rodzic pierwsza, zazwyczaj, dowiaduje się mama, a dopiero potem tata.
Moi klienci LGBT+ czasami długo przygotowują się do coming out’u. Pan, ponieważ jest osobą nieletnią musi mieć zgodę rodzica na pracę z psychoterapeutą, więc to robi się zapętlone.
To co mogę Panu podpowiedzieć, bo temat jest złożony i raczej nie da się wszystkiego opisać w mojej odpowiedzi, proszę poszukać wskazówek innych osób trans, skontaktować się z grupami online w Internecie, jest sporo grup zamkniętych oraz fundacji działających na rzecz osób trans.
Idealną sytuacją byłaby taka, żebyście Pan i rodzicie, po "coming out", mogli pracować z psychoterapeutą, są m. in. grupy wsparcia dla rodziców osób trans. Jeśli nie da się do tego przekonać rodziców, to zachęcam, aby rozpoczął Pan pracę ze specjalistą po ukończeniu 18 r. ż. Między innymi po to, aby otrzymać wsparcie i dlatego, że bycie osobą trans w Polsce jest nie jest łatwe.
Jeśli w jakikolwiek sposób mogłaby jeszcze pomóc, zapraszam do kontaktu.
Życzę powodzenia i trzymam mocno kciuki
Anetta Wróblewska
wiek dojrzewania u wielu osób transpłciowych jest momentem uświadomienia sobie dysforii. Czasami bywa tak, jak Pan pisze, że osoby trans przed lub po tranzycji są homoseksualne czyli trans mężczyzna wiąże się z mężczyznami, a trans kobieta wchodzi w związki z kobietami dlatego, że tożsamość płciowa i orientacja seksualna to dwie różne sprawy.
Zabiegi tranzycji związane z dysforią płciową są trójetapowe, a każda z osób decyduje, czy i jakie chce przeprowadzić. Jest tzw. jedynka polega na ingerencji w wygląd klatki piersiowej, czyli powiększanie piersi lub mastektomię. Dwójka – usunięcie gonad: jąder lub jajników. Trójka – rekonstrukcja genitaliów czyli wytworzenie penisa lub pochwy. Odrębnym elementem jest sądowe uzgodnienie płci, czyli sformalizowanie w dokumentach Pana płci. Proces tranzycji trwa, więc będzie Pan miał czas na podjęcie decyzji i upewnienie się, że „nie zatęskni Pan, za swoją płcią kobiecą” lub uświadomi sobie za czym w funkcjonowaniu jako kobieta, tęskni. Jeśli jest to np. potrzeba posiadania dziecka to bycie osobą transpłciową tego nie wyklucza.
Innym elementem wspomnianym przez Pana jest "coming out". To jest z pewnością bardzo trudne dla wielu osób doświadczenie, jednocześnie przynoszące ulgę. Niektóre i niektórzy decydują się na to wieku 40 - stu i więcej lat, jednak wśród moich klientów są osoby podejmujące decyzję w wieku podobnym do Pańskiego (mam na myśli coming out, jak również rozpoczęcie procesu tranzycji).
W ujawnianiu się przed rodzicami, a właściwie w tym, jak zareagują jest pewna prawidłowość, na którą dobrze, żeby Pan się przygotował: rodzice przeżywają rodzaj szoku i zmierzenia się z „utratą” i żalem, że ich dziecko nie spełni ich heteronormatywnych wyobrażeń. Dopiero potem następuje "czas oswajania sytuacji".
Na ogół coming out przebiega tak, jak u Pana: pierwszą osobą dowiadującą się prawdy jest przyjaciel/przyjaciółka. Jako rodzic pierwsza, zazwyczaj, dowiaduje się mama, a dopiero potem tata.
Moi klienci LGBT+ czasami długo przygotowują się do coming out’u. Pan, ponieważ jest osobą nieletnią musi mieć zgodę rodzica na pracę z psychoterapeutą, więc to robi się zapętlone.
To co mogę Panu podpowiedzieć, bo temat jest złożony i raczej nie da się wszystkiego opisać w mojej odpowiedzi, proszę poszukać wskazówek innych osób trans, skontaktować się z grupami online w Internecie, jest sporo grup zamkniętych oraz fundacji działających na rzecz osób trans.
Idealną sytuacją byłaby taka, żebyście Pan i rodzicie, po "coming out", mogli pracować z psychoterapeutą, są m. in. grupy wsparcia dla rodziców osób trans. Jeśli nie da się do tego przekonać rodziców, to zachęcam, aby rozpoczął Pan pracę ze specjalistą po ukończeniu 18 r. ż. Między innymi po to, aby otrzymać wsparcie i dlatego, że bycie osobą trans w Polsce jest nie jest łatwe.
Jeśli w jakikolwiek sposób mogłaby jeszcze pomóc, zapraszam do kontaktu.
Życzę powodzenia i trzymam mocno kciuki
Anetta Wróblewska
Dzień dobry, w twojej wiadomości jest wahanie. Dlatego zachęcałabym, do skorzystania z psychoterapii. W procesie terapeutycznym będziesz mogła/mógł lepiej zrozumieć soje potrzeby i problemy z jakimi się borykasz. Warunkiem podjęcia psychoterapii jest zgoda rodzica, ponieważ jesteś osobą nieletnią.
Pozdrawiam serdecznie, Małgorzata Odrowąż-Petrykowska
Pozdrawiam serdecznie, Małgorzata Odrowąż-Petrykowska
Rozumiem, że to musi być dla Ciebie bardzo trudny i skomplikowany czas. To, co opisujesz - pytania o tożsamość płciową i orientację seksualną - to normalna część dorastania dla wielu osób, choć może być bardzo intensywna i czasem przytłaczająca.
**Przede wszystkim - nie ma pośpiechu.** Masz 15 lat i masz pełne prawo do eksplorowania swoich uczuć i tożsamości w swoim tempie. To, że masz wątpliwości czy mogłabyś zatęsknić za swoją płcią kobiecą, pokazuje, że myślisz o tym dojrzale.
**Co możesz teraz zrobić:**
**Dla siebie:**
- Pozwól sobie na czas na eksplorację tych uczuć bez presji podjęcia ostatecznych decyzji
- Rozważ różne opcje - może to być tożsamość niebinarna, może przejściowy okres eksploracji
- Spróbuj różnych form ekspresji płciowej w bezpiecznych przestrzeniach
**Wsparcie:**
- Organizacje jak Kampania Przeciw Homofobii mają linie wsparcia dla młodych osób LGBT+
- Online znajdziesz grupy wsparcia dla młodych osób trans
- Rozważ rozmowę z psychologiem/psycholożką specjalizującą się w tematyce LGBT+
**Rodzice:**
Nie musisz im mówić od razu wszystkiego. Możesz zacząć ostrożnie - obserwować ich reakcje na tematy LGBT+ w mediach, może wspomnieć o znajomej osobie trans, żeby sprawdzić grunt.
**Pamiętaj:** Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze. Jeśli czujesz, że telling rodzicom mogłoby Cię narazić na krzywdę, poczekaj, aż będziesz w bezpieczniejszej sytuacji.
Czy masz dostęp do jakiegoś wsparcia psychologicznego w szkole lub poza nią?
**Przede wszystkim - nie ma pośpiechu.** Masz 15 lat i masz pełne prawo do eksplorowania swoich uczuć i tożsamości w swoim tempie. To, że masz wątpliwości czy mogłabyś zatęsknić za swoją płcią kobiecą, pokazuje, że myślisz o tym dojrzale.
**Co możesz teraz zrobić:**
**Dla siebie:**
- Pozwól sobie na czas na eksplorację tych uczuć bez presji podjęcia ostatecznych decyzji
- Rozważ różne opcje - może to być tożsamość niebinarna, może przejściowy okres eksploracji
- Spróbuj różnych form ekspresji płciowej w bezpiecznych przestrzeniach
**Wsparcie:**
- Organizacje jak Kampania Przeciw Homofobii mają linie wsparcia dla młodych osób LGBT+
- Online znajdziesz grupy wsparcia dla młodych osób trans
- Rozważ rozmowę z psychologiem/psycholożką specjalizującą się w tematyce LGBT+
**Rodzice:**
Nie musisz im mówić od razu wszystkiego. Możesz zacząć ostrożnie - obserwować ich reakcje na tematy LGBT+ w mediach, może wspomnieć o znajomej osobie trans, żeby sprawdzić grunt.
**Pamiętaj:** Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze. Jeśli czujesz, że telling rodzicom mogłoby Cię narazić na krzywdę, poczekaj, aż będziesz w bezpieczniejszej sytuacji.
Czy masz dostęp do jakiegoś wsparcia psychologicznego w szkole lub poza nią?
Podobne pytania
- Od ponad roku zmagam sie z pieczeniem jamy ustnej. Wszystko zaczelo sie od nerwicy lękowej. Brałam apo serte 100mg od jakiegoś czasu zwiekszono mi dawkę na 150mg. Niestety objaw nie ustępuje. Czy ktoś z Państwa ma doświadczenie w leczeniu takiego objawu?
- Jestem 28-letnia kobieta i od 10 lat mam zdiagnozowane PCOS. Cały ten czas jestem na tabletkach antykoncepcyjnych (Diane 35 i yasmin). Od około 1,5 roku zauważyłam zwiększone wypadanie włosów, po zrobieniu badań okazało sie, że testosteron jest delikatnie podwyższony (wartości nie wychodziły dużo ponad…
- Jestem 28 letnią, aktywną fizycznie kobietą. W wyniku upadku złamałam rękę w nadgarstku. Mam zdiagnozowane złamanie końca dalszego kości promieniowej lewej ręki. Kończyna jest unieruchomiona w szpitalu szyną gipsową po repozycji od 1,5 tygodnia. Ręka mnie nie boli, opuchlizn zeszła, nie mam zaburzeń…
- W ubiegłym tygodniu w czwartek rano doznałam kontuzji kolana (uderzenie lewego kolana z lewej strony, kolano poleciało do środka). Tego samego dnia wieczorem wykonałam RTG na ostrym dyżurze (zdjęcie niczego nie wykazało, poprzez punkcję ściągnięte zostało ok 50ml krwistej treści bez oczek tłuszczu. Na…
- Mam nadciśnienie przewlekłe, jestem w 18 tygodniu ciąży. Biorę 3 razy Dopegyt, ale ciśnienie staje się coraz wyższe. W 1 trymestrze miałam 120/80, natomiast w 2 już 149/100, pomimo leków. Wiem że nadciśnienie nie jest wskazaniem do cc, natomiast ja bardzo boję się porodu za pomocą oxytocyny, a taki mnie…
- Mam 56 lat , jestem po menopauzie i po operacji szyjki macicy, obecnie odczuwam bóle w podbrzuszu 2 tygodnie wsztecz krwawiłam
- Wczoraj o 18:30mialam usuwana 7 nic narazie mnie nie boli pytanie co mozna jeść i czy można plykac zwykłym płynem do higieny jamy ustnej
- Przyjmuje mozarin jakies 10msc zaczynałam od 5mg skończyłam na 15mg i jakiś miesiąc temu zaczelam zmniejszać dawkę gdzie znowu biorę 5mg czy mogę zamienić mozarin na arktyczny korzeń?
- Jestem przed leczeniem raka piersi. Nie wiem jeszcze czy bede miała usuwany tylko guz, czy całą piers. wiem od lekarza, w przypadku usuwania calej piersi jest możliwość usunięcia tylko gruczołów i zostawienie skory wraz z sutkiem i wszczepienie tam implantu. Doczytałam także, ze jesli planowana jest…
- Od 15 lat jestem chora na tocznia. Biorę sterydy, immunosupresanty oraz leki na rozrzedzenie krwi. Moja choroba jest w uśpieniu, czuję się bardzo dobrze. Wiele przeszłam i chciałabym zrobić coś dla siebie, poczuć się lepiej we własnym ciele i powiększyć sobie usta. Czytałam, że choroba może być przeciwskazaniem.…
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.