Mam 13 lat i bardzo często zdarza mi się płakać po nocach. Czuję się osamotniona. Teraz przez kwaran

Mam 13 lat i bardzo często zdarza mi się płakać po nocach. Czuję się osamotniona. Teraz przez kwarantannę możecie powiedzieć że każdy czuje się podobnie ale to wszystko było jeszcze przed całym tym cholerstwem. Z moimi problemami nie mam się do kogo zgłosić ponieważ moja mama ma w zwyczaju mnie wyzywać za wszytko a mój tata nie powie w tej kwestii nic. Dość często z poczucia bezsilności po prostu wyładowuje się na np. Ścianie.
Czasami nie jest aż tak źle więc dla odstresowania staram się coś narysować. Gdy zapytałam mamy czy mogę zauroczyć się w wieku 13 lat, odpowiedziała, że tak no więc pokazałam jej osobę na którą patrzę odrobinkę inaczej a że jest to dziewczyna moja mama powiedziała że ona 'zboczeńcow' w domu trzymać nie będzie. Zaczęła wyzywać i patrzyła na mnie jak na najgorsze za przeproszeniem gówno. Dostało mi się tak szczerze raz w życiu i od tamtej pory nie za bardzo jej ufam.. Mógłby mi ktoś doradzić jak się zachować? Proszę tylko o tyle.