Jestem z moim chłopakiem już 6 lat. Jesteśmy bardzo za sobą, kochamy się i szanujemy, postanowiliśmy

Jestem z moim chłopakiem już 6 lat. Jesteśmy bardzo za sobą, kochamy się i szanujemy, postanowiliśmy spędzić razem życie, z roku na rok nasze uczucie rośnie i dojrzewa. Z wyjątkiem aspektu łóżkowego. Pierwsze lata było super, ja też używałam antykoncepcji hormonalnej i póki ją stosowałam często nawiązaliśmy zbliżenia. Pierwsze tąpnięcie nadeszło, gdy z niej zrezygnowałam i okazało się, że się trzeba "męczyć" z używaniem prezerwatywy. Mój chłopak był pełny inicjatywy do tego momentu, a nagle jeśli miał wyciągnąć i założyć prezerwatywe to wolał nic nie robić. Zaczęliśmy kochać się 1raz na 2 miesiące. Nie skarżyłam się na zmianę bo oprócz seksu ważne są również uczucia, pomyślałam że to z powodu jego lenistwa po prostu, każdemu może się czasem nie chcieć...Z rok zeszło, żeby znów było fajnie w łóżku i trochę częściej. Ale już nie było tak samo - mój chłopak zaczął wymagać ode mnie dużo inicjatywy...Kiedyś przez 4 lata było tak że to on inicjował zbliżenia w 80%, naturalnie wychodziło mi od czasu do czasu coś zainicjować samej i wydawało się że jest super. Ale teraz on wymaga zmiany tej proporcji w inicjatywie... każe mi inicjować seks bo inaczej nic nie będzie, i jeszcze odgrywa takiego niedostępnego. I to taka delikatna inicjatywa jak żartuje, zaproponuje coś flirtując, przytule się w odpowiedni sposób, zaproszę na upojny wieczór - to za mało - mam zrobić wszystko od A-Z najlepiej sama a on będzie biernie leżał... Starałam się choć czuję się tak bardzo dziwnie w tej roli...głównego inicjatora i aktywnej strony :( To już trwa dwa lata. Rozmawiałam z nim, że był dla mnie bardzo atrakcyjny jako mężczyzna z inicjatywą i czy mu nie wystarczało to jak ja wykazuję inicjatywę trochę rzadziej ale za to naturalnie, pytałam czemu zmiana ale bez odpowiedzi. On kaze mi sie starać, do tego gdy wymyślam pomysły, które mi się podobają na urozmaicenie - to on zawsze jest na nie: odpada jakikolwiek seks poza łóżkiem, odpada seks jak jestem ubrana w skórzane ozdoby - mówie mu że to mnie kręci, ale jego nie i koniec, tylko tak jak on lubi i akceptuje. Czuję się jakby spadła mu ochota na seks ze mną ale jakoś jakby nie chciał sie przyznać do tego i tak jakby zrzucając na mnie odpowiedzialność za inicjatwe - zrzuca winę na mnie za to że teraz tak rzadziej się kochamy. Nie wiem czy to tylko moje odczucia, czy tak naprawdę jest. Do czegoś takiego pewnie się i tak nie przyzna.. Mówi że jak dziewczyna wykazuje inicjatywe to jest super i wtedy jest najlepiej - ale czuje że wcale nie jest tak super, wcale nie widze jakiejś pasji u niego wtedy. Czuje się bardzo dziwnie będąc tą aktywną osobą w seksie :( Stanęliśmy moim zdaniem w punkcie i nie możemy iść na przód. Boję się że przestaniemy cokolwiek robić w łóżku i pomimo dużego uczucia nasz związek się rozpadnie. Moi kumple mówią, że nie ma się co bać o związek jeśli w seksie wszystko jest OK... no to u nas jest tak sobie. Piszę tu, bo chciałabym zrobić coś z tym, chciałam się poradzić co powinnam zrobić...szczera rozmowa nie bardzo pomaga ale może źle ją przeprowadzamy? Nie wiem czy powinnam jakoś spróbować zmienić swoje myślenie, próbowałam już wiele razy ale może zabieram się za to nie tak jak trzeba? A może to zupełnie normalne, że się w związku już z dłuższym stażem wszystko w tym zmienia o 180stopni? Proszę o poradę co robić. Będę bardzo wdzięczna.