Jestem w trakcie oczekiwania na rozpoczęcie psychoterapii i na rozpoczęcie chodzenia do nowej psychi

Z Pana/Pani opisu wynika, że mogło dojść do nasilenia się objawów lękowych. Okres oczekiwania może być trudny, pomocnym może być skorzystanie z pomocy farmakologicznej już teraz. Polecam sprawdzić być może lekarz, do którego jest Pan/Pani umówiony, ma wolne wcześniejsze terminy prywatnie. W ten sposób możnaby wdrożyć leczenie jak najszybciej a kontynuować na NFZ.

Pozdrawiam
Kinga Wrześniewska

Dzień Dobry, być może dobrym pomysłem bedzie konsultacja z psychologiem prywatnie , zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby omówić szerzej ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie

Pana/Pani opis sytuacji wskazuje na to, że ma Pan/Pani trudności w codziennym życiu, a myślenie o nadchodzących sesjach terapii i wizytach u specjalistów staje się centralnym punktem Pana/Pani uwagi.

Jest całkowicie zrozumiałe, że oczekiwanie na pomoc terapeutyczną może być źródłem niepokoju i stresu, szczególnie w sytuacji, gdy Pan/Pani boryka się z poważnymi problemami zdrowia psychicznego. Pana/Pani skupienie się na nadchodzących spotkaniach i poszukiwaniu informacji na temat terapii i leczenia jest naturalną reakcją na potrzebę zrozumienia i przygotowania się do tego procesu.

Jednakże, jeśli Pan/Pani odczuwa, że myślenie o nadchodzącej terapii zaczyna dominować nad codziennym życiem i uniemożliwia wykonywanie podstawowych czynności lub prowadzi do zaniedbywania ważnych obowiązków, może to sugerować, że myśli na ten temat stają się obsesyjne.

Jeśli ma Pan/Pani wątpliwości co do charakteru swoich myśli i ich wpływu na codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z terapeutą lub psychiatrą, gdy już zacznie Pan/Pani terapię. Oni będą mogli ocenić Pana/Pani sytuację i zaproponować odpowiednie strategie zarządzania myślami i emocjami w okresie oczekiwania na rozpoczęcie terapii. Ważne jest również, aby Pan/Pani w międzyczasie próbowała znaleźć inne sposoby radzenia sobie ze stresem i niepokojem, takie jak medytacja, ćwiczenia relaksacyjne, czy aktywność fizyczna.

Przykładowo pisanie w dzienniku może być terapeutyczne i pomagać w wyrażaniu emocji oraz przetwarzaniu myśli. Proszę zapisywać swoje myśli, uczucia i obserwacje na temat oczekiwania na terapię oraz planów na przyszłość. Te zapiski mogą nie tylko pomóc w obecnej sytuacji, ale też stanowić materiał do pracy podczas sesji terapeutycznych. Mam nadzieję, że te rady będą dla Pana/Pani pomocne. Jeśli masz Pan/Pani jakiekolwiek pytania jestem tutaj, aby Pana/ Panią wesprzeć.

Dzień dobry.
To, że w takim stanie Pani/Pana myśli krążą głównie wokół terapii i leków, jest zrozumiałe, bo daje poczucie kierunku. Jeśli jednak większość dnia upływa na czytaniu o objawach i specjalistach, może to przeradzać się w intelektualizowanie i „wyszukiwanie objawów”, które podbija lęk. Prosze spróbować ograniczyć to do krótkich, stałych okienek (np. dwa razy po 15 minut) i oprzeć resztę dnia na prostych rutynach: posiłek, prysznic, 15 minut ruchu, chwila świeżego powietrza oraz spisanie pytań do wizyty.
To, że Pani/Pan już zapisał(a) się na pomoc, jest ważnym krokiem i wystarczy teraz spokojnie dowieźć codzienność do marca.
Pozdrawiam serdecznie, Monika Bała.