Jestem juz w terapii. Ale nie moge miec sesji codziennie z wiadomych przyczyn. Szukam porady. Przez
Jestem juz w terapii. Ale nie moge miec sesji codziennie z wiadomych przyczyn. Szukam porady. Przez około rok byłam w relacji, po kilku miesiącach relacji zaczęły się pojawiać ataki paniki (nigdy ich wcześniej nie miałam), stany depresyjne i lękowe. W miarę dystansowania się od tej osoby (jak już zauważyłam jak negatywny emocjonalnie na mnie wpływ mają kłotnie i jego osoba) zaczęłam się czuć lepiej, funkcjonować normalnie, mieć więcej energii, trzy miesiące temu poinformowałam że chciałabym się rozstać, nie dawał za wygraną, ciągle pisał, obwiniał, dążył do spotkania i ta toksyczna i wyniszczająca gra toczyła się trzy miesiące i aż do dzisiaj, zablokowałam go trzy tygodnie temu, bo wiedziałam ze tylko ucięcie kontaktu da mi spokój i pozwoli odzyskac zdrowie (mimo ze w glowie oczywiscie bylo jescze mnowstwo negatywnych mysli o nim i tej relacji ale stopniowo odzyskiwalam spokoj, moje objawy somatyczne mijały stopniowo i powoli), napisal do mojej bylej przyjaciolki, ze mialam mysli samobojcze - wtedy moje objawy somatyczne znow przybraly na sile, napisalam do niego ze nie zycze sobie by kontaktowal sie z moimi bliskimi lub rodziną, odpisał ze nie interesuje go to i ze robi to dla mojego dobra, ze naplułam na jego serce wyciagnięte na dłoni, teraz znów jest zablokowany, bardzo proszę o jakieś rady co mam zrobic w tej sytuacji, mam silne objawy somatyczne od miesięcy.... - głównie ból w sercu, klatce piersiowej i problemy z oddychaniem, lekarze stwierdzili przewlekły chroniczny stres, boje się ze będzie niepokoił i nagabywał moich znajomych zeby dowiedziec sie co u mnie i ujawniał informacje które powiedziałam mu w tajemnicy i w zaufaniu
4 odpowiedzi
Przez długi czas była Pani narażona na silny stres i przeciążenie emocjonalne. Nasilenie objawów somatycznych w momentach ponownego kontaktu lub naruszania granic może wskazywać, że organizm reaguje na poczucie zagrożenia i braku bezpieczeństwa. To, że zdecydowała się Pani na terapię, było ważnym krokiem w kierunku zadbania o siebie. Ważne, aby swoje doświadczenia (w tym obawy i lęki, być może poczucie bezradności czy doznania psychosomatyczne) wnosiła Pani na terapię. Terapeuta może pomóc Pani wzmocnić poczucie sprawczości, uporządkować emocje oraz stopniowo pracować z objawami somatycznymi – co, jak Pani zauważa, już wcześniej przynosiło ulgę. Z pewnością sieć wsparcia (np. rodzina, przyjaciele) może okazać się niezwykle pomocna w Pani obecnej sytuacji. Warto również pozostawać w kontakcie z lekarzami, aby monitorować stan zdrowia. Życzę, aby kolejne kroki podejmowane w trosce o siebie wzmacniały poczucie wewnętrznej równowagi. Dużo uważności i życzliwości wobec siebie w tym procesie!
Dziękuję za podzielenie się swoją sytuacją. Z opisu wynika, że doświadcza Pani długotrwałego, silnego stresu relacyjnego, który mógł istotnie wpłynąć zarówno na Pani stan psychiczny, jak i na występowanie objawów somatycznych. W sytuacjach związanych z trudnymi, obciążającymi relacjami oraz uporczywym naruszaniem granic bardzo ważne jest konsekwentne ich chronienie oraz kontynuowanie pracy terapeutycznej w bezpiecznej, stałej relacji z terapeutą. Ze względu na charakter zgłaszanych objawów oraz złożoność sytuacji nie jest możliwe ani właściwe udzielanie szczegółowych zaleceń terapeutycznych w formie odpowiedzi internetowej. Zachęcam Panią do omawiania tych doświadczeń na bieżąco ze swoim terapeutą, a w przypadku nasilenia objawów somatycznych lub lękowych – również do kontaktu z lekarzem. Życzę Pani, aby proces leczenia przyniósł stopniową ulgę i poczucie większego bezpieczeństwa.
Witam, rozumiem, że nie może mieć Pani terapii codziennie ale nadal jest to miejsce, w którym przede wszystkim powinna Pani poruszać takie tematy. Pozdrawiam.
Z opisu wynika, że nadal doświadcza Pani silnego lęku i napięcia związanego z tą relacją. To, jak reaguje Pani organizm (ból w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem), jest częstą reakcją na przewlekły stres i może się nasilać w sytuacji ponownego kontaktu lub poczucia zagrożenia – nie musi to oznaczać choroby. To, że zdecydowała się Pani na całkowite odcięcie kontaktu, jest bardzo ważnym i chroniącym krokiem. W tej sytuacji kluczowe jest konsekwentne utrzymanie granic. Warto uprzedzić znajomych, aby nie przekazywali żadnych informacji i nie wchodzili w kontakt z tą osobą. Można również rozważyć konsultację w poradni specjalizującej się w przeciwdziałaniu przemocy. W takich miejscach dostępne są grupy wsparcia oraz możliwość konsultacji prawnej. Z prawnikiem można omówić, czy zachowania byłego partnera spełniają przesłanki do zgłoszenia nękania. Czasami dopiero podjęcie formalnych kroków powoduje, że druga osoba się wycofa. Dzielenie się swoimi doświadczeniami na grupie wsparcia z osobami w podobnej sytuacji często daje poczucie siły, pomaga odzyskać poczucie bezpieczeństwa i jest cennym źródłem wiedzy. Bardzo dobrze, że jest Pani w psychoterapii – w takiej sytuacji jest to kluczowe wsparcie. Jeśli objawy będą się utrzymywać lub nasilać, warto rozważyć konsultację psychiatryczną. Dobrze też, żeby rozmawiała Pani ze swoim psychoterapeutą, o potrzebie dodatkowego wsparcia. Terapeuta najlepiej zna Panią, Pani sytuację i pomoże wybrać najlepsze rozwiązania.
Podobne pytania
- Mam problem psychiczny, którego nie rozumiem i nie wiem, do kogo mam się z tym udać. Bardzo proszę o
Dlaczego partner nie potrafi nic zrobić jak mu nie powiem? I tylko słyszę, że właśnie miał to zrobić
Dzien dobry. okolo 8 lat temu zdiagnozowo u mnie chorobe afektywna dwubiegunową. jeszcze rok temu us
Wiem, że temat ADHD jest ostatnio gorący, ja zaczęłam nad nim myśleć już znacznie wcześniej ale w ka
Czuję okropny fizyczny ból kiedy zakładam gdzieś konto. Natomiast kiedy je usunę ból całkowicie mija
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

