Jestem dziewczyną ale lubię wyglądać jak chłopak chwilami wolę być postrzegana jako dziewczyna a cza

Dzień dobry! Zalecam konsultację z psychologiem lub seksuologiem.

Nie wiem, czy jesteś nastolatką, a to istotna informacja. To, co opisujesz, wydaje się być częścią procesu odkrywania siebie – i to jest zupełnie naturalne. Tożsamość, sposób wyrażania siebie i to, jak chcesz być postrzegana, mogą się zmieniać w czasie.

Zwracasz uwagę na dwie rzeczy: zmienność w sposobie ubierania się i zachowywania oraz trudność w poczuciu, kim naprawdę jesteś. Być może to, że inspirujesz się postaciami fikcyjnymi, wynika z potrzeby eksplorowania różnych wersji siebie, co może być formą poszukiwania tożsamości. Jednak jeśli te zmiany sprawiają, że tracisz kontakt ze sobą i przynoszą więcej frustracji niż radości, warto przyjrzeć się temu bliżej. Kontakt z psychologiem może być wartościowy i wnoszący więcej spokoju.

Dzień dobry,
To naturalne, że w różnych momentach próbujemy różnych ról czy sposobów bycia. To element poszukiwania siebie, swojej tożsamości. Zazwyczaj dzieje się to w okresie dojrzewania, ale może również pojawić się na późniejszych etapach. Dodatkowo w trakcie życia zmieniają się nasze zainteresowania, upodobania. Dlatego warto testować np. różne style ubierania się. Może warto udać się na wizytę do psychologa, aby porozmawiać o tym szerzej.
Pozdrawiam i trzymam kciuki,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Tożsamość nie musi być sztywna
Możesz mieć dni, w których czujesz się dobrze w bardziej „chłopięcym” wydaniu, a innym razem w kobiecym. To nie oznacza, że coś jest z Tobą nie tak — raczej, że jesteś elastyczna i Twoja ekspresja może się zmieniać.

Inspiracja postaciami fikcyjnymi
To też bywa częścią procesu poznawania siebie. Wybierając elementy z różnych postaci, próbujesz sprawdzić, co pasuje do Ciebie. To forma eksploracji, a nie „udawania”.

Dzień dobry Pani.

Wiek dojrzewania jest bardzo burzliwym okresem w życiu człowieka. Odkrywam siebie, swoje potrzeby, jak również orientację seksualną. Orientacja jest wrodzona i na przestrzeni życia nie ulega zmianie. W wielkim uproszczeniu, rozróżnia się trzy orientację; heteroseksualna, homoseksualna i biseksualna. Z jedną orientacja się rodzimy i umieramy.

Natomiast zupełnie inna sprawa są zachowania seksualne. Ich nasilenie ma miejsce w głównie w czasie dojrzewania. Wtedy właśnie dochodzi do eksperymentowania i poszukiwania własnej tożsamości seksualnej. Nie zawsze musi to mieć wymiar seksualny, może to pozostać jedynie na poziomie fantazji. Czas ten może się charakteryzować przeskakiwanie naszych zainteresowań w obrębie tych trzech typów. Po okresie dojrzewania orientacja się osadza w swoim typie i pozostaje już na całe życie.

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć z czym Pani się zmaga. Proszę siebie obserwować i traktować to jako proces. Nie zmuszać się do niczego, z wielką ostrożnością i wrażliwością na siebie podążać za własnymi potrzebami i instynktami. To Pani odpowie sobie na pytanie: kim pani jest i jaka jest jej orientacja?

Życzę uważności i cierpliwości