Jestem 24-letnim mężczyzną. Jestem seksoholikiem. Zajmuje mi to kilka godzin dziennie i nie panuję n

Seksoholizm należy do grupy uzależnień behawioralnych. Dziś o takich uzależnieniach myśli się w kontekście trudności w relacjach. Uzależnienie jest sposobem na regulowanie emocji, kiedy brakuje innych, mniej destrukcyjnych sposobów. Psychoterapia oparta na rozumieniu pana relacji z bliskimi osobami, a także relacji z uzależnieniem, może pomoc zrozumieć problem oraz pomóc go rozwiązać. Psychoterapię poprzedza konsultacja, na której terapeuta może porozmawiać o pana problemie w szerszym kontekście. Terapia odbywa się raz lub dwa razy w tygodniu. Zachęcam do odbycia konsultacji, po której wspólnie ze specjalistą będzie pan mógł podjąć decyzję o dalszym leczeniu. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Jest Pan świadomy swojego problemu. Zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą uzależnień. Psychoterapeuta nie wypisuje leków. Leki wypisuje psychiatra, jeżeli jest taka potrzeba. Proponuję poszukać grupy Anonimowych Seksoholików. Grupa działa na podobnych zasadach jak Anonimowi Alkoholicy. Jest to grupa wsparcia i może być uzupełnieniem psychoterapii.

Alkohol, narkotyki, hazard jak i ucieczka w seks są objawem głębszych problemów, pewną niemożliwością na daną chwilę, innego, akceptowalnego społecznie sposobu realizacji swoich potrzeb lub poradzenia sobie z problemami. Zachęcam do konsultacji.

Seksoholizm, czyli uzależnienie od seksu, to problem, który można skutecznie leczyć, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Dobrze, że szukasz pomocy – to już pierwszy krok w stronę odzyskania kontroli nad swoim życiem.

Jak wygląda psychoterapia uzależnienia od seksu?
Psychoterapia w leczeniu seksoholizmu opiera się głównie na terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) i terapiach dla osób uzależnionych (np. model 12 kroków, podobny do tego stosowanego w terapii uzależnień od substancji).

1. Diagnoza problemu
Na pierwszych sesjach terapeuta pomaga określić:
Jakie zachowania są problematyczne?
Jakie są ich konsekwencje?
Co wyzwala potrzebę angażowania się w kompulsywne zachowania seksualne?
Jakie są emocjonalne i psychologiczne przyczyny uzależnienia?

2. Praca nad mechanizmami uzależnienia
Terapeuta pomaga zrozumieć, co napędza nałóg i jak można go stopniowo kontrolować. Stosuje się m.in.:
Zidentyfikowanie wyzwalaczy – np. stres, nuda, samotność.
Praca nad impulsami – zamiast działać automatycznie, uczysz się je kontrolować.
Zmiana destrukcyjnych schematów myślenia – np. przekonania typu „to silniejsze ode mnie” są zastępowane bardziej wspierającymi myślami.

3. Nauka alternatywnych sposobów radzenia sobie
Terapia uczy, jak radzić sobie ze stresem, emocjami i napięciem w sposób inny niż uciekanie w kompulsywne zachowania seksualne.

4. Praca nad budowaniem zdrowych relacji
Wiele osób uzależnionych od seksu ma trudności z intymnością emocjonalną. Terapia pomaga w odbudowie zdrowych relacji.

Czy terapeuta przepisuje leki na seksoholizm?
Nie, psychoterapeuta nie przepisuje leków – tylko lekarz psychiatra może to zrobić.

Leki nie leczą samego uzależnienia, ale mogą pomóc w kontrolowaniu impulsów lub towarzyszących problemów psychicznych (np. depresji, lęku, OCD).

Jakie leki mogą być stosowane?
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) (np. fluoksetyna, paroksetyna, sertralina) – stosowane w celu zmniejszenia kompulsywnych zachowań seksualnych i kontrolowania impulsów.
Naltrekson – lek używany w leczeniu uzależnień od alkoholu i opioidów, który może pomóc w redukcji „haju” związanego z zachowaniami seksualnymi.
Stabilizatory nastroju – np. leki przeciwpadaczkowe (lamotrygina, kwas walproinowy) w niektórych przypadkach.

Leki są dobierane indywidualnie i powinny być stosowane tylko pod nadzorem lekarza psychiatry.