Jaka jest interakcja między Seronilem a Ranofrenem? Taka sama jak między Prefaxine i Ranofrenem, że

Dzień dobry,
Na wstępie zachęcam do konsultacji z lekarzem psychiatrą, któremu Pani ufa. Branie leków powinno być ściśle kontrolowane przez lekarza.
Seronil (fluoksetyna); Ranofren (olanzapina); Prefaxine (wenlafaksyna).
I fluoksetyna i wenlafaksyna wpływają na stężenie olanzapiny.
Proszę skonsultować się ze swoim lekarzem w sprawie tych interakcji. Lekarz będzie mógł monitorować Pani stan i w razie potrzeby dostosować dawki leków, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Dodatkowo, proszę pamiętać, aby wspomagać leczenie farmokoterapeutyczne leczeniem psychologicznym.
Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, myślę że jest do pytania do lekarza psychiatry, nie do psychologa :)

Dzień dobry, dziękuje za podzielnie się swoimi wątpliwościami.
Ze swojej strony mogę tylko zachęcić do konsultacji ze swoim lekarzem psychiatrą w celu omówienia wszelakich wątpliwości odnośnie stosowania leków.
Życzę wszystkiego dobrego :)

Dzień dobry. Bardzo dobrze, że Pani o to pyta i że próbuje Pani świadomie rozumieć leczenie, to naprawdę ważne i odpowiedzialne podejście. Warto wiedzieć, że Seronil (fluoksetyna) oraz Prefaxine (wenlafaksyna) to leki przeciwdepresyjne, ale z różnych grup i o nieco innym mechanizmie działania. Ranofren (kwetiapina) jest lekiem z innej grupy, często stosowanym wspomagająco (np. na lęk, sen, napięcie, stabilizację nastroju).
W praktyce klinicznej ani Seronil, ani Prefaxine nie „wzmacniają się” z Ranofrenem w prosty, niebezpieczny sposób, natomiast mogą wpływać na siebie pośrednio (np. poprzez metabolizm w wątrobie lub nasilenie pewnych działań ubocznych, takich jak senność, zawroty głowy, niepokój). Dlatego takie połączenia:
są stosowane, ale wymagają indywidualnego dobrania dawek i obserwacji reakcji organizmu, co zawsze należy do lekarza psychiatry. To, że kiedyś brała Pani Prefaxine z Ranofrenem, a teraz Seronil z Ranofrenem, nie oznacza automatycznie, że efekt czy interakcja będą takie same, ponieważ organizm, dawki i aktualny stan psychiczny mają tu duże znaczenie. Najważniejsze, jeśli leki zostały zalecone przez psychiatrę, to zostały dobrane świadomie, a Pani pytanie jest jak najbardziej zasadne i warto je zadać również bezpośrednio lekarzowi prowadzącemu, zwłaszcza jeśli pojawiają się nowe lub niepokojące objawy. Warto zgłaszać zawsze nadmierną senność, nasilenie lęku,
kołatanie serca, zawroty głowy lub inne zmiany, nawet jeśli wydają się „niewielkie”.
Podsumowując: Pani czujność jest dużym zasobem, a pytania o interakcje leków są absolutnie na miejscu. W takich kwestiach najlepiej traktować psychiatrę jako partnera do rozmowy, a nie tylko osobę „od recept”. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.