Jak wychodzę na spacer to bardzo wolno idę (przez zasiedzenie się w domu mam mega kiepską formę, naw
Jak wychodzę na spacer to bardzo wolno idę (przez zasiedzenie się w domu mam mega kiepską formę, nawet za długo stojąc się męczę) i boję się że ludzie mnie wtedy oceniają, że co ja tak wolno idę.. Mam też opory przed przechodzeniem przez te pasy gdzie trzeba nacisnąć guzik żeby zapaliło się zielone dla pieszych, mam wrażenie że źle naciskam ten guzik i boję się że światło się nie zapali i będę tam stała jak głupia... A jak idę z mamą to w ogóle nie przejmuję się ludźmi, dlaczego tak? Dopiero jak gdzieś wejdziemy, np. na poczekalnię do lekarza, to wtedy już się wstydzę
3 odpowiedzi
Dzień dobry, opisywane objawy świadczą o doświadczaniu silnego lęku, którego poziom zmniejsza się w towarzystwie bliskiej osoby. To typowa sytuacja, ponieważ gdy mamy wsparcie, czujemy się bezpieczniej i wówczas aktywność ciała migdałowatego nie jest tak wysoka, jak w przypadku samotnego spaceru. Zachęcam do rozważenia kontaktu ze specjalistą, który pomoże ustalić podłoże lęku, zaproponuje aktywności obniżające napięcie, a także w toku terapii pomoże wpłynąć na dotychczasowe trudności tak, aby możliwa była większa regulacja wewnętrzna - na pewno znacząco poprawi to jakość życia!
To, że odczuwasz lęk w określonych sytuacjach, takich jak spacerowanie, naciskanie przycisków na pasach czy przebywanie w miejscach publicznych, jest dość normalne, zwłaszcza jeśli masz tendencję do lęku społecznego. Lęk społeczny może sprawić, że czujesz się oceniana przez innych i obawiasz się, że coś zrobisz źle lub że ludzie na Ciebie patrzą. Twoje zachowanie podczas spacerów z mamą może być bardziej swobodne, ponieważ masz jej wsparcie i poczucie bezpieczeństwa. To naturalne, że w obecności bliskiej osoby możesz czuć się bardziej komfortowo i mniej narażona na oceny innych. Jeśli chodzi o spacery i naciskanie guzików na pasach, warto zrozumieć, że większość ludzi jest bardziej zajęta swoimi sprawami niż obserwowaniem innych. Oczywiście, zdarzają się sytuacje, w których ludzie mogą oceniać innych, ale zazwyczaj są to krótkotrwałe przejawy uwagi, które szybko przekształcają się w inne myśli. Aby pomóc sobie w radzeniu sobie z lękiem społecznym i obawami związanymi z tymi sytuacjami, oto kilka sugestii: Ćwiczenia eksponujące: Stopniowe narażanie się na sytuacje wywołujące lęk może pomóc w stopniowym oswojeniu się z nimi. Zacznij od krótkich spacery i naciskania guzików na pasach w miejscach o niskim natężeniu ruchu, a potem stopniowo zwiększaj trudność. Techniki relaksacyjne: Praktykuj techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie, przed wyjściem na spacer, aby obniżyć poziom lęku. Terapia poznawczo-behawioralna: Jeśli nie masz jeszcze dostępu do terapeuty, zacznij korzystać z technik terapii poznawczo-behawioralnej samodzielnie, aby zrozumieć i zmieniać negatywne myśli i przekonania. Wsparcie bliskich: Staraj się spędzać czas z bliskimi osobami, które mogą Cię wesprzeć i pomóc w radzeniu sobie z lękiem. Zrozumienie własnych myśli: Próbuj identyfikować irracjonalne myśli, które mogą prowadzić do lęku, i kwestionuj je logicznie. Konsultacja z terapeutą: Mimo że dostęp do terapii poznawczo-behawioralnej jest opóźniony, nadal warto kontynuować próby umówienia się na spotkanie z terapeutą lub rozważyć terapie online, jeśli jest to dostępne. Pamiętaj, że pokonywanie lęku społecznego to proces, który wymaga czasu i wysiłku, ale jest możliwy do osiągnięcia. Jeśli lęk społeczny znacząco wpływa na Twoje życie, warto rozważyć regularne wsparcie psychoterapeutyczne, aby pracować nad tym problemem. Pozdrawiam, Zacisze Zmiany
Dzień Dobry myślę , że powinna się zgłosić Pani na terapię , mając na uwadze , że tego typu zachowania mogą prowadzić do sytuacji , w której w ogóle nie będzie Pani chciała lub raczej mogła wychodzić z domu obawiając się świata zewnętrznego . Temat jest do szerszego omówienia , warto sięgnąć po pomoc już teraz kiedy go Pani zauważyła . Pozdrawiam
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.