Jak sobie radzić z zazdrością o swoje dziecko? Głównie chodzi o dziadków - kiedy moi rodzice zajmują

Dzień dobry,

brak zaufania może mieć wiele różnych przyczyn. Warto zacząć od przyjrzenia się relacji, jaką masz z teściową. Jeśli twoja relacja z teściową nie jest dobra, to może się to właśnie objawiać zazdrością – nie tyle o dziecko, co o wpływ, który teściowa może mieć na twoje dziecko. Być może podejście, które ma teściowa do dzieci, jej wartości, poglądy są znacznie różne od twoich, dlatego jej nie ufasz. W takiej sytuacji warto rozważyć rozmowę z teściową na temat sposobu wychowywania, który przyjęliście z mężem i wyznaczyć granicę w waszych relacjach. To ty i mąż jesteście odpowiedzialni za wychowanie waszego dziecka i to wy odpowiadacie za jego rozwój, więc wszystkie inne osoby, czyli wasi bliscy, rodzice powinni się do tego dostosować. Jeśli potrzebujesz szerzej o tym porozmawiać to zachęcam do spotkania z psychologiem.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Dzień dobry, warto byłoby się przyjrzeć relacji z teściami i zastanowić się, co sprawia, że Pan/Pani ma opór, by teściowa zajmowała się waszym dzieckiem.
Motyw zawsze istnieje, natomiast czasem trudno go samemu zauważyć. Warto skorzystać z usługi specjalisty, by dotrzeć do źródła i "nakleić plasterek na ranę".
Zachęcam do skorzystania z hipnoterapii, która jest skutecznym narzędziem docierania do podświadomych konfliktów oraz ich rozwiązywania.
Zapraszam do kontaktu online lub stacjonarnie w Gdyni. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry Pani.

Zbyt mało informacji żeby ocenić z czego to wynik?!

Zastanawiam się czy jest to zazdrość?! Często strach przykrywamy inną emocją, taką jak np zazdrość?!

Jeśli jest to jednak strach, to proszę ewentualnie sprawdzić swoją reakcję, kiedy Pani dziecko bierze inna obca osoba. Być może, własną mamę traktuje Pani jako osobę zaufaną, a teściową jest wciąż jako obcą?!

Jeśli postawiona hipoteza nie pasuje do sytuacji, wtedy zachęcam Panią do udania się na konsultacje psychologiczne. Takie konsulatacje powinny Pani ułatwić odnalezienie źródeł tej emocji.

Pozdrawiam i życzę powodzenia

To, co Pan/Pani opisuje, jest całkowicie zrozumiałe i często pojawia się w relacjach rodzinnych. Z perspektywy psychologii rozwojowej i teorii przywiązania Bowlby’ego zazdrość może wynikać z poczucia zagrożenia bliskości z dzieckiem, czyli obawy, że inni „zajmą” Pani miejsce w jego życiu. Teoria systemów rodzinnych Minuchina wskazuje, że takie napięcia pojawiają się, gdy granice między rodzinami są niejasne lub gdy pojawia się rywalizacja o rolę opiekuna.
Aby sobie radzić, warto: obserwować swoje emocje bez oceniania ich, świadomie odróżniać własne potrzeby od potrzeb dziecka, i rozmawiać o uczuciach z partnerem lub w terapii rodzinnej, zamiast działać impulsywnie. Często pomaga też praktyka uważności (mindfulness), która pozwala dostrzec uczucie zazdrości, a nie reagować od razu, oraz wypracowanie jasnych zasad współpracy z dziadkami, co zmniejsza poczucie zagrożenia.