Jak radzić sobie z instynktem macierzyńskim?

Witam,
Pierwsze oznaki instynktu macierzyńskiego pojawiły się u mnie jakieś 4 lata temu(teraz mam 24lata), gdy pilnowałam przez 10 miesięcznego kuzyna - była to opieka przez 24h przez ponad tydzień. Po powrocie do domu nie umiałam się odnaleźć, budziłam się w nocy, w porze, gdy podawałam małemu mleko. Powrót do mojego życia sprzed opieki nad kuzynem, zajął mi chwile czasu. Później skupiłam się na studiach, pracy i co chwila brałam nowe obowiązki na siebie, aby stłumić chęć posiadania dziecka. Teraz kończę już studia i od ok. 6 miesięcy nie jestem w stanie normalnie funkcjonować, płaczę po nocach, zawalam studia. Nie jestem w stanie poradzić sobie z instynktem, który jest u mnie bardzo silny i wręcz autodestrukcyjny. Jestem w związku, ale niestety mój partner uważa, że mamy jeszcze czas, a ja jestem tak młoda, że mogę jeszcze z tym poczekać, bo przecież kobiety teraz rodzą po 30-tce albo i później. On chciałby mieć dzieci, ale jeszcze nie teraz, najlepiej za kilka lat. Ja chciałabym jak najszybciej, bo wtedy mogłabym się spełnić w tym, czego tak bardzo mi brakuje. Mój partner jest stanowczy i nie da się przekonać, a moje przepłakane noce tylko go wkurzają.
Błagam, proszę mi powiedzieć, jak sobie poradzić z tak silnym instynktem? Dodam, że opieka nad cudzymi dziećmi już mi nie pomaga, bo wracam do domu i jestem przygnębiona. Unikam spotkań z dzieciatymi koleżankami i rodziną.
Myślałam, że jestem w stanie to zagłuszyć, ale niestety nie. Chęć posiadania dziecka jest tak silna, że uniemożliwia normalne funkcjonowanie.
Co mam robić? Jak sobie z tym poradzić?