Jak poradzić sobie z nieustannym poczuciem samotności i brakiem własnej wartości, które powodują sam

Witam serdecznie. Polecam kontakt z psychologiem bądź psychoterapeutą. Pozdrawiam, Anna Brauer

Koniecznie jakaś forma psychoterapii, można też pomyśleć o braniu udziału w grupach rozwojowych. Szczególnie niepokojące jest samookaleczanie, które staje się nawykowe. Proszę też spróbować konsultacji psychiatrycznej. W przypadku, kiedy to lęk i smutek motywują do krzywdzenia siebie doraźną ulgę mogą dać odpowiednio dobrane leki, które ułatwią też udział w innych formach terapii i rozwoju.

Zwykle samotność, której się nie chce powoduje bardzo przykre emocje. A te powodują reakcje. Na samotność rada jest prosta pod warunkiem braku obaw o wchodzenie w nowe relacje - spróbować wejść w nowe relacje ;) . Niepokoją reakcje samookaleczania i praca nad tym aspektem na pewno podniosłaby jakość funkcjonowania. Pomocne byłoby spotkanie z psychologiem. Serdeczności, Agata Drogosz

Wszystko ma swoją przyczynę. Warto znaleźć osobę, czasem jest to terapeuta, z którą w atmosferze szacunku i bezpieczeństwa można porozmawiać o tym co sprawia, że jesteśmy samotni i nie widzimy swojej wartości.

Polecam rozważenie podjęcia psychoterapii psychodynamicznej, która koncentruje się na odkrywaniu nieświadomych wzorców myślenia i przeżywania, które kształtują aktualne trudności człowieka (pacjenta). W kontekście człowieka(pacjenta) zmagającego się z samotnością, niskim poczuciem własnej wartości i samookaleczaniem, kilka kluczowych aspektów terapii może być szczególnie istotnych: 1. Eksploracja źródeł cierpienia - Skąd bierze się poczucie samotności i niskiej wartości? - Jakie doświadczenia z dzieciństwa mogły przyczynić się do tych uczuć? Samookaleczanie często pełni funkcję regulacyjną (np. rozładowanie napięcia, ukaranie siebie, uzyskanie poczucia kontroli). Terapia może pomóc człowiekowi uświadomić sobie, jak ten mechanizm powstał i jakie inne sposoby radzenia sobie z emocjami mogą być dostępne. Celem w pracy terapeutycznej z opisanymi trudnościami, jest stopniowe budowanie tożsamości: -- jak się postrzegam? Czy wewnętrzny krytyk jest zbyt surowy? - jakie są inne aspekty naszej tożsamości, które mogłyby dawać nam poczucie wartości? oraz praca nad relacjami: - czy nieświadomie powtarza się destrukcyjne wzorce w kontaktach z innymi? - jakie są obawy związane z bliskością i zależnością? - czy pomimo potrzeby, udaje się przyjmować wsparcie, z wiedzą o tym, gdzie go też szukać Na początku terapii terapeuta jasno określa, że celem pracy jest rozumienie i przepracowanie przyczyn samookaleczeń, a nie tylko ich eliminacja. Kontrakt terapeutyczny obejmuje zobowiązanie pacjenta do informowania terapeuty o samookaleczeniach, jeśli wystąpią między sesjami. W niektórych przypadkach pacjent może zobowiązać się do próby powstrzymania się od samookaleczeń lub do korzystania z alternatywnych strategii radzenia sobie przed sięgnięciem po samookaleczenie. Zatem w przypadku opisanych trudności, kluczowa może się okazać psychoterapii, ponieważ zapewniłaby bezpieczeństwo pacjentowi i stanowiłaby ochronę przed zachowaniami autodestrukcyjnymi.