Ja mieszkam w Oławie na mieszkaniu socjalnym i umowa jest na mojego partnera a rodzinny nie mam wszy

Ja mieszkam w Oławie na mieszkaniu socjalnym i umowa jest na mojego partnera a rodzinny nie mam wszyscy są za granicą i nawet się do mnie nie odzywają a tu u mnie to wszyscy nie żyją a on mnie wyzywa od różnych kurwa szmata i takie różne i z każdym dniem jest coraz gorzej i wszystko słyszy nasza 8 letnia córka a pójdę do pracy to jak są wakacje to nawet nie mam z kim zostawić córki i z czego ja mam uczymywać więc jestem uzależniona od niego ma założoną niebieską kartę i jak coś powiem że jest nie tak to dadzą go na odwyk np a z dziećmi z czego będę żyła bo jak bym miała tu kogoś z rodziny to na pewno znalazła bym pracę i odeszła od niego a tak co mam zrobić w tej sytuacji

5 odpowiedzi


Witam, to bardzo trudna i skomplikowana sprawa. Proszę poszukać u siebie w miejscowości Punktów pomocy Kryzysowej. Czasem są też organizacje przykościelne (mogą pomóc niezależnie od Pani wierzeń). Często prócz pomocy psychologicznej w tym wypadku zapewne bezpłatnej) wskażą dalsze możliwości wyjścia z tej sytuacji. Może Dom Samotnej Matki? Życzę dużo siły i wytrwałości. Pozdrawiam, psycholog Krystyna Szumiał

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Sytuacja, którą opisujesz wiąże się i z przemocą i z poczuciem uwięzienia. To naturalne, że w takich warunkach możesz czuć się bezradna, bo z jednej strony chcesz bezpieczeństwa dla siebie i córki, a z drugiej boisz się, jak poradzisz sobie sama. Z tego, co napisałaś, ważne jest też, że masz już założoną Niebieską Kartę, to znaczy, że system ochrony został uruchomiony. Możesz sięgnąć po pomoc w Ośrodku Pomocy Społecznej w Oławie, albo w Ośrodku Interwencji Kryzysowej, oni pomagają w sytuacjach, gdy ktoś jest zależny finansowo i nie ma wsparcia rodziny. Trzymam za Ciebie mocno kciuki!


Polecam Integrowanie emocji przez ciało w Fundacji Forum Integracji Alchemia w Krakowie. Można korzystać z sesji online.


Dzień dobry, z całą tą sytuacją musi być Pani bardzo ciężko. Proszę jednak pamiętać, że nie jest Pani winna i że nie jest Pani sama. Uważam, że to dobrze, iż założyła Pani Niebieską Kartę swojemu partnerowi, jako że oprawcy trzeba pokazać, że nie jest bezkarny. Na szczęście w Pani mieście znajduje się Ośrodek Pomocy Społecznej, do którego można zgłosić się po pomoc, w końcu ma Pani prawo do bezpieczeństwa i życia bez przemocy.


Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym Pani bardzo wyraźnie: nie musi Pani wybierać między znoszeniem przemocy a pozostaniem bez środków do życia z dziećmi. Rozumiem jednak, dlaczego właśnie tak Pani to teraz widzi — nie ma Pani rodziny na miejscu, jest Pani finansowo zależna od partnera, umowa mieszkania jest na niego, a opieka nad córką ogranicza możliwość podjęcia pracy. To są realne bariery, a nie brak odwagi. Wyzywanie Pani od „kurwy”, „szmaty”, coraz częstsze awantury i robienie tego przy 8-letnim dziecku to nie jest zwykły konflikt partnerski. To jest przemoc psychiczna, która dotyka również córkę, skoro regularnie jest jej świadkiem. Skoro Niebieska Karta już została założona, powiedziałabym osobom prowadzącym procedurę wprost, że sytuacja się nasila i że najbardziej blokuje Panią strach przed utratą mieszkania i środków utrzymania. Ważna rzecz dotycząca alkoholu: samo powiedzenie prawdy o tym, co dzieje się w domu, nie oznacza, że partner zostanie automatycznie „zabrany na odwyk”. Sądowe zobowiązanie do leczenia alkoholowego jest odrębną procedurą, wymagającą odpowiednich przesłanek i decyzji sądu. Podobnie z mieszkaniem. To, że umowa lokalu jest zawarta na partnera, nie odbiera Pani prawa do ochrony przed przemocą. Jeżeli jego zachowanie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia domowników, Policja może wydać na 14 dni nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania oraz zakazy zbliżania i kontaktowania się. W czasie obowiązywania tych środków można wystąpić do sądu o dalszą ochronę. W Oławie takie środki są faktycznie stosowane. Samo to nie rozstrzyga jednak na stałe kwestii najmu lokalu, dlatego tutaj potrzebna jest równolegle porada prawna. Na Pani miejscu zrobiłabym teraz konkretny plan, zanim podejmie Pani ostateczne decyzje: Poszłabym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Oławie i powiedziała dokładnie: „Mam Niebieską Kartę, przemoc się nasila, jestem finansowo zależna od partnera, umowa lokalu socjalnego jest na niego, mam dzieci i nie mam rodziny ani opieki wakacyjnej. Chcę przygotować plan bezpiecznego usamodzielnienia.” MOPS w Oławie prowadzi m.in. pracę socjalną, świadczenia rodzinne i alimentacyjne, dodatki mieszkaniowe oraz wsparcie asystentów rodziny. Zgłosiłabym się również do Powiatowego Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Oławie. Ośrodek oferuje bezpłatną pomoc psychologiczną, prawną, socjalną, rodzinną oraz dotyczącą uzależnień, a w uzasadnionych sytuacjach również czasowe schronienie. Skorzystałabym z nieodpłatnej pomocy prawnej działającej w Oławie i zapytała przede wszystkim o Pani sytuację w lokalu, alimenty, zabezpieczenie potrzeb dzieci i konsekwencje ewentualnego rozstania. W 2026 r. taki punkt działa w Oławie. Razem z pracownikiem socjalnym policzyłabym, z jakich pieniędzy faktycznie mogłaby Pani utrzymywać rodzinę: 800+ na dzieci, ewentualne alimenty, świadczenia rodzinne i pomoc społeczną, dodatki mieszkaniowe, a jeśli zasądzone alimenty nie byłyby płacone — również możliwość skorzystania z funduszu alimentacyjnego. Świadczenie 800+ przysługuje na każde dziecko do 18. roku życia niezależnie od dochodu. Poprosiłabym MOPS oraz szkołę córki o wskazanie dostępnych lokalnie form opieki nad dzieckiem w wakacje, ponieważ brak opieki jest u Pani jedną z głównych przeszkód w podjęciu pracy. Przygotowałabym dyskretnie dokumenty swoje i dzieci, leki, klucze, podstawowe rzeczy, dostęp do własnego rachunku i kopie ważnych dokumentów. Jeżeli istnieje ryzyko, że partner znajdzie przygotowania, przechowywałabym je poza jego dostępem. Nie podejmowałabym natomiast pochopnie decyzji: „muszę natychmiast sama wynająć mieszkanie i znaleźć pełny etat, inaczej nic nie mogę zrobić”. Najpierw trzeba zbudować pomost między obecną zależnością a samodzielnością. Pomoc społeczna, alimenty, świadczenia, rozwiązanie kwestii mieszkania i opieki nad dzieckiem mogą być elementami tego pomostu. Proszę też nie ukrywać przed zespołem prowadzącym Niebieską Kartę tego, co dzieje się przy córce. Nie chodzi o karanie Pani czy odbieranie dzieci. Chodzi o pokazanie pełnego obrazu sytuacji i stworzenie realnego planu bezpieczeństwa. Jeżeli natomiast partner Panią popycha, szarpie, uderza, grozi, niszczy rzeczy, blokuje wyjście, odbiera telefon albo zachowuje się agresywnie po alkoholu, nie prowadziłabym wtedy rozmowy o rozstaniu ani pieniądzach. Pani i dzieci powinny znaleźć się w bezpiecznym miejscu, a przy bezpośrednim zagrożeniu należy wezwać Policję. Nie trzeba czekać, aż przemoc psychiczna zmieni się w poważne pobicie, żeby prosić o ochronę. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy z kobietami znajdującymi się w zależności finansowej i mieszkaniowej od partnera, doświadczającymi przemocy psychicznej i alkoholu w rodzinie oraz z rodzicami martwiącymi się o wpływ konfliktów na dzieci. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. W takim przypadku sama psychoterapia nie wystarcza — potrzebny jest równolegle plan prawny, socjalny, mieszkaniowy i finansowy. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać temat zależności ekonomicznej w przemocowym związku, Niebieskiej Karty i tego, jak przygotować się do odejścia, kiedy kobieta nie ma rodziny ani własnych środków. Najważniejsze, co zrobiłabym na Pani miejscu teraz: nie rezygnowała z Niebieskiej Karty z obawy o pieniądze, tylko właśnie w ramach tej procedury powiedziała: „Chcę się chronić, ale potrzebuję konkretnego planu, z czego będę żyła z dziećmi i gdzie będziemy mieszkać”. To jest problem, z którym instytucje powinny Pani pomóc, a nie coś, co ma Pani sama rozwiązać przed zgłoszeniem przemocy.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.