Erytrofobia

Witam. Mam 28 lat i problem tak na prawdę od czasu gimnazjum, który do tej pory przeszkadza mi normalnym funkcjonowaniu. Może to po części jest związane z niską samooceną oraz brakiem pewności siebie. Po moim tacie mam problemy z cerą, jest ona naczynkowa. W sytuacjach stresowych, zimą gdy skóra jest narażona na działanie niskiej temperatury oraz podczas wysiłku fizycznego robię się czerwona na twarzy, co od gimnazjum aż do dziś jest moim kompleksem. Problem nasilił się w liceum, gdy pewna dziewczyna widząc że mam z tym problem naśmiewała się ze mnie przy wszystkich. Obecnie, nawet rozmowa z kimś twarzą w twarz, gdzie mam świadomość że ktoś na mnie patrzy powoduje, że zaczynam się denerwować i potrafię myśleć jedynie o tym że ta osoba zobaczy że zaraz się zrobie czerwona i tak faktycznie sie dzieje. Problem już nie leży w cerze, tylko psychice. Przez to unikam rozmów z ludźmi. Gdy wiem, że ktoś na mnie patrzy czuję lęk, nawet czasem mnie to "paraliżuje", chciałabym się skurczyć tak aby mnie nie było widać. Nie ma dnia abym nie myślała o tym, już mnie to męczy i czasem nie nawidzę siebie za to. Jak mogę tą, dla mnie wstydliwą fobię czerwonej twarzy wyrzucić z mojej psychiki? Nawet jak pomyślę, że miałabym przemówić do większej ilości osób i wszyscy by na mnie patrzyli to na samą myśl czuję lęk, strach... Czy można mi jakoś pomóc? I gdzie - psychoterapeuta czy psychiatra?