Dzień dobry, nazywam się Ola, i mam 15 lat. Zaczne od tego, że już uczęszczałam do psychologa, przez

Mam 15 lat. Zaczne od tego, że już uczęszczałam do psychologa, przez pół roku. Powodem była śmierć mojej siostry. Moje życie straciło sens, z resztą mojej mamy też. Razem chodziliśmy na spotkania do psychologa, moja mama szybciej doszła do siebie, ja musiałam uczęszczać na terapie dłużej, było to dla mnie strasznie męczące. Po pół roku, doszliśmy do Ciebie, mama jest dla mnie jak najlepsza przyjaciółka. Uzgodnilismy, że zaczynamy życie od nowa, zapominamy o wszystkim co było złe, i układamy życie od nowa. Szło nam dobrze, mama znalazła nową prace, ja zmieniłam szkole i przenieśliśmy się do innego miasta. Minęły 4 miesiące, mama bardzo dobrze sobie radzi, lecz do mnie wszystko wróciło. Wrócił obraz zapłakanej mamy, wrócił obraz jak się tnełam. Myślę znowu o swojej siostrze, chodź mamie obiecałam. Przy mamie zachowuje się w miarę. Lecz jak zostaje sama wraca do mnie wszystko, to co było. Mój sens życia spowrotem zgasł. Znowu ciągle płacze, mało jem, chudne. Znowu wracają myśli, dlaczego ja? Dlaczego mnie to wszystko spotyka? Nie wiem co robić, nie chce mamy zawieść, obiecałam jej że będzie dobrze, że nie będę już płakać, ale ja tak nie potrafię. Nie mogę jej powiedzieć, że to wszystko wróciło. Co mam robić?