Dzień dobry Mam problem z ułożeniem sobie życia, wydaje mi się, że nie wiem czego chcę. Od kilku

Dzień dobry. Terapia grupowa jest bardzo skuteczna formą pomocy, ale jak każdy proces wymaga czasu. Ma Pan wówczas szanse przyjrzec się sobie i mechanizmom swojego funkcjonowania w grupie społecznej. Dostaje Pan informacje zwrotne i dzięki temu może Pan uzyskać wgląd. Dlaczego tak się dzieje, ze trudno Panu ułożyć sobie życie i relacje. Z czego to wynika. Wtedy będzie miał Pan szanse, aby to zmienić. Terapię grupową oferują także szpitalne oddziały dzienne. Wtedy taka pomoc jest nieodpłatna. Alternatywa dla terapii grupowej jest terapia indywidualna, czyli Pan i terapeuta w relacji. Być może taka forma pomocy byłaby dla Pana korzystniejsza?
Tak, czy inaczej terapia wymaga czasu, czasami nakładu finansowego. Aczkolwiek jest to inwestycja w siebie.
Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.

Dzień dobry!
Opisuje Pan, jak rozumiem, dylematy związane z utrzymaniem emocjonalnie bliskich relacji. Towarzyszą Panu w życiu jak również zaczęły pojawiać się w toku terapii grupowej. Nie wiem jak długo uczestniczy Pan w terapii. W trakcie procesu terapeutycznego mogą pojawiać się intensywne stany emocjonalne, dotyczące naszych pragnień, obaw, konfliktów. Ważnym jest aby nazywać je, mówić o nich. Zachęcałbym aby podzielił się Pan tym z terapeutami prowadzącymi oraz grupą. Nie znam ustaleń i zasad terapii w której Pan uczestniczy, ale często mogą towarzyszyć jej konsultacje indywidualne z prowadzącym terapeutą lub innym terapeutą nie niezaangażowanymi w proces grupowy. Zachęcam do porozmawiania z psychoterapeutą.

Dzień dobry, proponuję porozmawiać z terapeutą prowadzącym grupę o swoich rozterkach. Być może jest Pan na takim etapie życia, swojej frustracji czy niezadowolenia, ze lepszy będzie dla Pana kontakt indywidualny z psychoterapeutą. I proszę pamiętać -każda zmiana wymaga czasu.
Pozdrawiam!

Dzień dobry, warto porozmawiać o tym z terapeutą grupowym, być może lepszym rozwiązaniem byłaby w takim razie terapia indywidualna.. Wiele form terapii wymaga czasu, gdyż zmiana jest często długim procesem. Jednak jeśli długość terapii działa na Pana frustrująco, to zawsze można zastanowić się nad terapiami o charakterze krótkoterminowym, np. terapia skoncentrowana na rozwiązaniach, na której skupić można się na jakimś konkretnym obszarze. Pisze Pan o braku pewności siebie, być może warto się nad tym pochylić. Jest wiele sposobów na rozwój pewności siebie, jednak aby były one skuteczne, to trzeba je dopasować do konkretnych trudności danej osoby. Zachęcam to rozważenia takiej ścieżki. Pozdrawiam, Julianna Skawińska

Nie musi pan od razu wiedzieć, czego chcesz od życia – nikt nie ma gotowej mapy. Ważne, że szuka się odpowiedzi. Jak mówił Carl Rogers, „Jest ciekawym paradoksem to, że dopiero kiedy akceptuję siebie takiego, jakim jestem, mogę się zmienić". Widać, że ma pan w sobie chęć do zmiany, mimo obecnych trudności, i to już pokazuje że są dostępne zasoby.

Skoro terapia grupowa panu nie odpowiada, można pomyśleć o terapii indywidualnej. Daje ona możliwość skupienia się wyłącznie na pana potrzebach, co może pomóc głębiej zrozumieć własne trudności i przepracować je w bezpiecznej atmosferze. Skoro wspomniał pan o próbie samobójczej i stanach depresyjnych, warto rozważyć konsultację z psychiatrą. Czasami leki przeciwdepresyjne mogą być pomocnym wsparciem, szczególnie na początku procesu terapii. Nie oznacza to, że trzeba je już stosować zawsze – dają one jednak ulgę i pomagają w odzyskaniu równowagi.

Jest jednak jeszcze jedna kwestia, która mnie zastanawia. Sądzę, że warto rozważyć otwartą komunikację z prowadzącym terapię grupową i podzielenie się swoimi wątpliwościami. Zakładam, że wykonał pan już część pracy terapeutycznej, nawiązał relacje, poświęcił czas i pieniądze. Ma pan pełne prawo aby zaopiekowano się pana potrzebami.

Trzymam kciuki za pana drogę

Dziękuję za Pana szczerość. Z opisu wynika, że zmaga się Pan z depresją, poczuciem braku sensu, trudnościami w relacjach i niską samooceną, a także przeżył Pan poważną próbę samobójczą. To wszystko wskazuje, że potrzebuje Pan wsparcia indywidualnego, profesjonalnego i pilnego, szczególnie w kontekście zagrożenia dla życia.

W Pana sytuacji warto rozważyć kilka kroków:

Pilny kontakt z lekarzem psychiatrą – ze względu na wcześniejszą próbę samobójczą i obecne stany depresyjne, psychiatra może ocenić, czy potrzebne jest leczenie farmakologiczne wspierające terapię, oraz zapewnić nadzór nad ryzykiem samobójstwa.

Psychoterapia indywidualna – terapia indywidualna daje możliwość głębszej pracy nad poczuciem własnej wartości, budowaniem relacji, rozpoznawaniem potrzeb i emocji. W Pana przypadku może być skuteczniejsza niż terapia grupowa, jeśli czuje Pan, że nie otrzymuje wystarczającej uwagi. Formy terapii, które mogą być przydatne, to np. psychoterapia psychodynamiczna, poznawczo-behawioralna lub integracyjna.

Bezpośrednie wsparcie w kryzysie – jeśli w przyszłości pojawią się myśli samobójcze lub poczucie, że nie da się sobie poradzić, należy natychmiast skontaktować się z numerem alarmowym lub lokalnym pogotowiem kryzysowym. W Polsce jest np. Telefon Zaufania 116 123.

Stopniowe budowanie życia i relacji – po ustabilizowaniu stanu emocjonalnego można zacząć pracować nad swoimi oczekiwaniami wobec życia i relacji, stopniowo rozwijać pewność siebie i umiejętność wchodzenia w kontakty z innymi.