Dzień dobry! Mam 11 lat mam na imię Marlena jestem bardzo wrażliwa nigdy nie mogę powstrzymać się pr

Moja droga, emocji nie trzeba się wstydzić. Zalecam Ci byś powiedziała mamie o tym co Cię trapi i zaproponowała spotkanie z psychologiem. Innym rozwiązaniem jest wizyta u pedagoga lub psychologa szkolnego, którzy na pewno Ci pomogą.

Dzień dobry Marlena, bardzo dobrze, że napisałaś. To, co czujesz, jest ważne i nie powinnaś zostawać z tym sama. Widzę, że jest Ci teraz bardzo trudno i że nosisz w sobie dużo smutku oraz trudnych myśli. Myśli o zrobieniu sobie krzywdy to sygnał, że potrzebujesz wsparcia dorosłych, którzy pomogą Ci przez to przejść. Tak — bardzo ważne jest, żebyś powiedziała o tym mamie, tacie albo innemu dorosłemu, któremu ufasz. Rozumiem, że możesz się wstydzić albo bać tej rozmowy, ale naprawdę nie zrobiłaś nic złego. Proszenie o pomoc jest oznaką odwagi, a nie powodem do wstydu. Możesz powiedzieć nawet bardzo prostymi słowami, np.: „Od jakiegoś czasu jest mi bardzo smutno i mam trudne myśli. Potrzebuję pomocy.” To, że jesteś wrażliwa, nie oznacza, że jesteś „słaba”. Wrażliwe osoby często bardzo mocno przeżywają emocje i dlatego szczególnie potrzebują wsparcia oraz zrozumienia. Bardzo zachęcam, żeby rodzice umówili Cię na rozmowę/konsultacje psychologiczną. Wspólnie zastanowimy się z czego płyną te myśli i płacz i zastanowimy się w jaki sposób nad tym pracować. Nie musisz sobie z tym radzić sama. Pozdrawiam Cię ciepło, Kornelia Cichoń psycholożka