Dzień dobry , Korzystam z pomocy psychoterapeuty od początku sierpnia. Mam dwa pytania. Pierwsze cz

Z reguły dobrze jest najpierw zgłosić swoje wątpliwości terapeucie. Specjalista powinien wytłumaczyć Pani intencje stojące za podejmowanymi działaniami. Wspomniane przez Panią przerwy w terapii są długie. Decyzja o ewentualnej zmianie specjalisty należy wyłącznie do Pani.

Dzień dobry,
nurty psychoterapeutyczne różnią się w podejściu do okazywania przez terapeutę emocji jakich doświadcza podczas sesji. Coraz więcej uwagi w psychoterapii zwraca się na autentyczność terapeuty, który pod pewnymi warunkami dzieli się swoimi odczuciami i emocjami. Ma ta bardzo pożądany wpływ na skuteczność terapii. Jednak oczywiście to w jaki sposób te dzielenie przebiega może być bardzo różne, nie zawsze pomocne, i wymaga doświadczenia terapeuty. Bardzo ważne jest by podzielił się Pan swoimi wątpliwościami z terapeutą dotyczącymi tego jak mówi ze łzami w oczach że współczuje. Kwestia urlopu jest sprawą bardzo indywidualną dla terapeuty, wielu terapeutów ma dłuższe wakacje, co jest w tym zawodzie bardzo ważne, jednak dobrą praktyką jest jak terapeuta na początku pracy w ramach kontraktu to wyjaśni, tak że zna Pan zasady pracy. Proponuję o wszystkich wątpliwościach porozmawiać z terapeutą, zazwyczaj takie rozmowy są przełomowe, a co najmniej dużo wnoszące dla terapii. Ze zmianą terapeuty wstrzymała bym się puki nie omówicie Państwo powyższych kwestii. Powodzenia

Dzień dobry, na podane wątpliwości najlepiej porozmawiać z osobą prowadzącą Pani psychoterapię. Taka rozmowa może wnieść ciekawy materiał do wspólnych rozważań. Pozdrawiam.

Dzień dobry.
Miesięczne przerwy z powodu urlopu bywają w terapii normą, ale mogą być bardzo trudne, zwłaszcza gdy czuje Pani potrzebę częstszych spotkań. Warto to uprzednio omówić: ustalić daty powrotu, plan na czas przerwy (np. lista osób i miejsc wsparcia), a po urlopie rozważyć większą częstotliwość. Warto omówić też Pani emocje związane z wyjazdem i separacją terapeuty na sesji po jego powrocie.
Łzy i „współczucie” terapeuty - bywa to naturalnym wyrazem empatii. Dopóki służy Pani procesowi, jest w porządku, a jeśli to przytłacza, proszę to wprost nazwać na sesji.
Brak wyraźnej poprawy po kilku miesiącach bywa typowy, taka stagnacja może oznaczać wiele rzeczy, m.in. nieświadomy opór. To może być też dobry moment, by poprosić o podsumowanie dotychczasowej pracy, doprecyzować cele.
Sama otwartość, z jaką Pani o tym pisze, to ważny zasób - proszę go użyć w rozmowie: „potrzebuję więcej struktury/częstszych spotkań/jaśniejszych celów”.
Pozdrawiam serdecznie, Monika Bała